Veelvoorkomende noodsituaties na de bevalling bij katten

28 januari, 2021
De periode na de bevalling is voor elke soort cruciaal. Als eigenaren van gezelschapsdieren moeten we de eerste weken zeer oplettend zijn om veelvoorkomende noodsituaties na de bevalling bij katten te voorkomen en op te sporen.

Als de zwangerschap voorbij is, dan slaken veel eigenaren van gezelschapsdieren een diepe zucht van verlichting. Er kunnen echter nog steeds complicaties optreden. In feite zijn er een aantal noodsituaties die huiskatten na de bevalling kunnen treffen. Een aantal komen vaker voor dan andere.

Katteneigenaren moeten daarom op elk teken van ziekte letten, vooral als dit niet alleen de moeder in gevaar brengt, maar ook haar nest.

Als je het minste vermoeden hebt dat je poes aan een van deze pathologieën lijdt, dan kun je het beste een dierenarts raadplegen. Op die manier kan een professional de toestand van je poes en haar baby’s beoordelen.

Veelvoorkomende noodsituaties na de bevalling bij katten

Rode kat

Hieronder zullen we het over de meestvoorkomende noodsituaties na de bevalling bij huiskatten hebben.

Metritis

Zoals de naam aangeeft, gaat het om een ontsteking van de baarmoeder, die normaal gesproken met een bacteriële infectie gepaard gaat. De meestvoorkomende oorzaken zijn de volgende:

  • Lange bevalling.
  • Een onjuiste involutie van de baarmoeder na de geboorte.
  • Placenta of foetale retentie.
  • Verloskundige interventies.

Symptomatologie

Het meestvoorkomende symptoom is dat het vrouwtje een abnormale vulvaire afscheiding vertoont, met pus en bloed. Bij het palperen van de buik, zul je merken dat de buik vergroot en vol vloeistof is. De kat zal bovendien apathisch en zwak zijn.

Behandeling

Ten eerste zal de dierenarts het dier met een infuus en een antimicrobiële therapie stabiliseren. De professional gaat vervolgens verder met het draineren van de besmettelijke inhoud uit de baarmoeder.

Dit kan inhouden dat de baarmoeder met een zoutoplossing via de baarmoederhals wordt gewassen. Dierenartsen kunnen er ook voor kiezen om de baarmoeder leeg te laten lopen door oxytocine toe te dienen, wat de contractie stimuleert.

Septische mastitis

Mastitis verwijst naar infecties in de borsten. In de meeste gevallen heeft het met kleine pathologieën te maken. Acute septische mastitis kan echter zeer ernstig zijn.

Deze pathologie omvat het binnendringen van bacteriën (Escherichia coli, Staphylococcus spp. O Streptococcus spp.) via de tepel tijdens het geven van borstvoeding. Dit kan een klier of beide meerdere, waardoor warmte, zwelling en pijn ontstaat. Er kan zelfs verkleuring van de huid rond de tepel optreden.

In de meest ernstige gevallen kan de borst afsterven en abcessen vormen.

Behandeling

Als de dierenarts orale antibiotica voorschrijft, dan moet dit voorzichtig gebeuren als de kat haar baby’s blijft voeden. Waarom? Aangezien veel van deze stoffen via de melk kunnen worden uitgescheiden. Bij acute septische mastitis kan het nodig zijn om het nest te verwijderen en kunstmatig te voeren.

Aanhoudende septische mastitis vereist een borstamputatie of het verwijderen van de borstklier.

Placenta of foetale retentie

Dit is een ongebruikelijke pathologie bij huiskatten, ondanks de bezorgdheid die het bij kattenfokkers oproept. In de meeste gevallen zijn de vermoedens ongegrond, aangezien de placenta’s niet direct na de geboorte van elk kitten verdreven worden.

Symptomatologie

Het vrouwtje kan enkele weken na de geboorte een groene, stinkende vulvaire afscheiding produceren. Haar algemene gezondheidstoestand zal bovendien verslechteren, waardoor haar kittens mogelijk niet meer kunnen voeden.

Om de diagnose te bevestigen, maakt de dierenarts een echografie of een endoscopie. Dit komt doordat de symptomen niet pathognomonisch zijn of, met andere woorden, duidelijk of gegeneraliseerd.

In feite kan abdominale palpatie vals-positieven opleveren. Dat komt omdat de normale postpartum baarmoeder secties kan hebben die meer verwijd zijn dan andere.

Behandeling

De meest ernstige gevallen betreffen septische shock en het verwijderen van het geïnfecteerde materiaal is noodzakelijk. In die zin heeft de kat de herhaalde toediening van oxytocine nodig om de uitdrijving van de vastgehouden placenta te bewerkstelligen. Dit lost het probleem op, maar het dier moet nog steeds met een antimicrobiële behandeling doorgaan.

Het probleem is dat, als de retentie vergevorderd is, de werking van oxytocine in de baarmoeder veel zwakker is en daarom het klinische effect minimaal zal zijn.

In deze gevallen zullen artsen het gebruik van prostaglandines overwegen (Engelse link). Als laatste redmiddel zullen professionals hun toevlucht nemen tot het uitvoeren van een hysterectomie. Met andere woorden, de totale extractie van de baarmoeder.

Baarmoederverzakking

Zwangere kat in een mandje

Verzakking van een of beide baarmoederhoorns is bij huiskatten ook zeldzaam. Toch kan het na de geboorte of een miskraam bij katten van alle leeftijden optreden. De etiologie is onzeker, maar houdt verband met:

  • Beschadigde bekkenspieren.
  • Uteriene atonie (gebrek aan kracht in de baarmoederspieren).
  • Baarmoeder trauma.
  • Moeilijke bevalling – met andere woorden, abnormaal moeilijk of arbeidsintensief.

Symptomatologie

Als de medische geschiedenis van een kat een recente geboorte of een miskraam omvat, dan kunnen dierenartsen deze oorzaak vermoeden. De verzakking is bovendien meestal zichtbaar door de vaginale opening en de kat zal buikcontracties blijven houden. Het meest ernstige gevolg is dat de verzakte baarmoeder door de kat zelf trauma of zelfs verminking oploopt.

Behandeling

Nogmaals, de dierenarts zal de kat eerst via een infuus moeten stabiliseren. Daarna zal hij of zij een operatie uitvoeren om de verzakte baarmoeder op de goede plek te manoeuvreren.

Als de baarmoedervaten ernstig zijn aangetast, dan moet de dierenarts een ovariohysterectomie uitvoeren. Met andere woorden, de operatieve verwijdering van de eierstokken en de baarmoeder.

Zoals je kunt zien, zijn noodsituaties na de bevalling ongebruikelijk, maar kunnen ze nog steeds bij huiskatten voorkomen. Leren om ze te identificeren is essentieel als het om snel handelen en het plannen van een bezoek aan de dierenarts gaat.

  • King L, Boag A. BSAVA manual of canine and feline emergency and critical care. 2nd ed.