Korsten op de oren van honden: wat kun je doen?

Verschillende inwendige en uitwendige factoren veroorzaken zichtbare veranderingen in de huid van honden, die kunnen ontaarden in problemen zoals korstjes. Hoewel het waar is dat de meeste ervan gemakkelijk op te lossen zijn, is het toch beter ze zo snel mogelijk te verzorgen.
Korsten op de oren van honden: wat kun je doen?

Laatste update: 23 augustus, 2022

Korsten zijn een verdedigingsmechanisme dat het lichaam heeft om wondjes te beschermen en genezing mogelijk te maken. Hoewel het waar is dat ze op zich niet dringend zijn, moet je toch de oorsprong van de wonden nagaan, want sommige oorzaken kunnen wijzen op een ernstig probleem. We bekijken in dit artikel korstjes op de oren van honden.

Korsten op de oren van honden komen vrij vaak voor, omdat ze verschijnen als reactie op verschillende aandoeningen of verwondingen. Als klap op de vuurpijl is dit een van de meest blootgestelde en zwakste lichaamsdelen die er op het lichaam van een hond bestaan. Lees verder en ontdek waarom korstjes op de oren van je hond verschijnen en wat je kunt doen om ze te genezen.

Wat zijn korstjes?

Zoals gezegd zijn korstjes eigenlijk een beschermend oppervlak dat bestaat uit bloedplaatjes en rode bloedcellen of erytrocyten, en dat tot doel heeft huidwonden te beschermen.

Deze beschermende lagen blijven op de plaats van de verwonding tot ze helemaal genezen is. Dit betekent dat hun aanwezigheid tijdelijk is en dat ze gemiddeld 2 weken op de huid blijven zitten voor ze eraf vallen, afhankelijk van de ernst van de wond.

Het is gemakkelijk om de aanwezigheid van korsten bij een hond op te merken, want het zijn kleine, amorfe, donkere, verharde massa’s die aan de huid kleven. De grootte hangt sterk af van de grootte van de wond, maar ze zijn niet al te opdringerig, tenzij het probleem ernstig is.

In geen geval is het raadzaam ze te verwijderen, want dat verhoogt de kans op infectie. In feite moeten ze met zorg behandeld worden om beschadiging van de huid te voorkomen. Het is van cruciaal belang er rekening mee te houden dat ze erg vervelend voor de hond kunnen worden, en dus is het beter ze in de gaten te houden en de hond er niet aan te laten krabben.

Baasje knuffelt haar hond

Waarom verschijnen korsten op de oren van honden?

Net als bij elk ander deel van het lichaam verschijnen korsten op de oren van honden door verwondingen, parasitose, infecties, of ziekten (Engelse link). Het grootste probleem waarmee dit lichaamsdeel te kampen heeft is de blootstelling en de vorm die het heeft.

Bij sommige hondenrassen zorgen hangende oren ervoor dat vocht zich ophoopt en dit kan leiden tot infecties of parasitose. Daar komt nog bij dat, omdat ze zo dicht bij de neus liggen, ze nogal eens verwond kunnen worden als de hond ergens aan snuffelt of het terrein herkent. Ondanks de pijn kan het huisdier de omvang en beweging van zijn oren niet al te goed waarnemen, wat leidt tot veelvuldige verwondingen.

Wat kan korsten op hondenoren veroorzaken?

Behalve verwondingen kunnen ook verschillende gezondheidsproblemen korsten op hondenoren veroorzaken. Tot de meestvoorkomende en bekende behoren de volgende:

  • Allergieën en jeuk: dit is een overdreven reactie op bepaalde stoffen in de omgeving, die gekenmerkt wordt door jeuk op verschillende delen van de huid. Intens krabben is de oorzaak van kleine wondjes die korstjes vormen.
  • Parasitose: mijten, vlooien, muggen en teken zijn micro-organismen die de huid van het huisdier kunnen aantasten en jeuk, ontsteking en branderigheid veroorzaken. Afhankelijk van de ernst kan de hond zo hevig krabben dat hij zich per ongeluk verwondt en korstjes veroorzaakt.
  • Onjuiste voeding: voeding helpt de huid gehydrateerd en soepel te houden. Bij een tekort aan voeding kan de huid droog en jeukerig worden. Dit soort problemen leidt ook tot korstvorming door intens krabben.
  • Overmatig baden: de huid bevat natuurlijke micro-organismen die op het oppervlak leven en helpen de huid gezond te houden. Als een hond te vaak baadt, vermindert de gemeenschap van micro-organismen en veroorzaakt irritatie, droogheid en jeuk. Dit moedigt krabben alleen maar aan en vergemakkelijkt de vorming van wonden.
  • Auto-immuunziekten: sommige ziekten, zoals systemische lupus erythematosus, veroorzaken dat het immuunsysteem de eigen cellen van het lichaam aanvalt. Honden die eraan lijden vertonen schilfering, depigmentatie, zweren, open wonden, en korstvorming van neus, gezicht en oren.
  • Infecties: schimmels (Engelse link), bacteriën en virussen kunnen de huid infecteren en verschillende soorten wonden veroorzaken. Behalve de typische zwarte korsten die vaak voorkomen, kunnen ook gele korsten ontstaan als gevolg van een infectie.

Wanneer kunnen ze een probleem worden?

Omdat ze een beschermend laagje zijn, bedoeld om secundaire infecties te voorkomen, moeten korsten niet als een probleem beschouwd worden. Ze kunnen echter als een waarschuwingsteken opgevat worden als ze voortdurend op dezelfde plek verschijnen.

In elk geval is het altijd goed om te proberen de oorsprong van de laesies te achterhalen, want het oplossen van de hoofdoorzaak zou het probleem moeten oplossen.

Het beste is om naar de dierenarts te gaan zodra je korstjes op de oren van je hond ontdekt. Is de kwaliteit van leven van het huisdier goed, dan is het onwaarschijnlijk dat het probleem ernstig is, maar is dat niet zo, dan helpt het om eventuele gezondheidscomplicaties vroeg te diagnosticeren.

Krabbende hond

Diagnose van korsten

Om vast te stellen wat de aanwezigheid van korsten veroorzaakt heeft, kunnen verschillende klinische tests gebruikt worden. Deze kunnen bestaan uit lichamelijk onderzoek, huidschraapsel, kweken (bacterieel of schimmel), cytologie, biopsies, bloed biochemie, of zelfs allergieonderzoek. De dierenarts zal echter adviseren welke tests voor het huisdier het meest geschikt zijn.

Beschikbare behandelingen voor korstjes

Als eenmaal de oorzaak van de oorschurft van de hond is vastgesteld, zal de dierenarts een passende behandeling instellen om de ziekte onder controle te krijgen of te genezen. Die kan bestaan uit het gebruik van verschillende ontstekingsremmers, immunosuppressiva, antibiotica of ontwormingsmiddelen. Het hangt allemaal af van de precieze oorzaak.

Bovendien kan het gebruik van speciale shampoos die de korsten geleidelijk bevochtigen en zachter maken worden aanbevolen. Dit soort middelen moet onder deskundig toezicht gebruikt worden, want ze bevatten ook antiseptische stoffen die niet in alle gevallen helpen.

Het is ook belangrijk de voeding te versterken met enkele supplementen die enkelvoudig onverzadigde vetten en essentiële oliën leveren. Hierdoor kan de huid weer wat van haar stabiliteit terugkrijgen en verbetert het genezingsproces. Bedenk dat dit niet in alle gevallen nodig kan zijn, dus vraag je dierenarts of het verstandig is deze supplementen aan te bieden.

Zoals je ziet zijn er veel redenen die tot korstjes op de oren van honden kunnen leiden. In de meeste gevallen zijn ze echter geen ernstig of moeilijk op te lossen probleem. Toch is het het beste om zo snel mogelijk een dierenarts te bezoeken om de diagnose te bevestigen. Zo voorkom je onaangename verrassingen en complicaties in de toekomst. Wellicht ook interessant voor jou

Hoe geef je je hond witte tanden?
My Animals
Lees het op My Animals
Hoe geef je je hond witte tanden?

Je hond kan gemakkelijk witte tanden krijgen als je ze de juiste verzorging geeft, zoals dagelijks poetsen en gebitsspeeltjes.



  • Wisselink, M. A. (1986). The external ear in skin diseases of dogs and cats: a diagnostic challenge. Veterinary Quarterly, 8(4), 318-328.
  • Paterson, S. (2009). Manual of skin diseases of the dog and cat. John Wiley & Sons.
  • Cafarchia, C., Gallo, S., Capelli, G., & Otranto, D. (2005). Occurrence and population size of Malassezia spp. in the external ear canal of dogs and cats both healthy and with otitis. Mycopathologia, 160(2), 143-149.
  • Ginel, P. J., Lucena, R., Rodriguez, J. C., & Ortega, J. (2002). A semiquantitative cytological evaluation of normal and pathological samples from the external ear canal of dogs and cats. Veterinary dermatology, 13(3), 151-156.