Antylopik ogadeński – jak wygląda jego siedlisko?

09 grudnia, 2020

Jest to jedyny gatunek w swoim rodzaju. Dziś opowiadamy więcej o gazeli Clarka, która mieszka w Somalii i Etiopii. Znana jest także pod nazwą antylopik ogadeński.

Zwierzę to jest rzadkim okazem pochodzącym z Rogu Afryki. To antylopik ogadeński. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o jego cechach i środowisku koniecznie przeczytaj ten artykuł.

Antylopik ogadeński – cechy ogólne

Ten rzadki ssak (Ammodorcas clarkei) należy do wyjątkowego rodzaju. Ponadto jest to jedyny gatunek, który istnieje i w tej chwili nie ma opisanych podgatunków. Gazelę Clarka po raz pierwszy opisał brytyjski zoolog Michael Oldfield Thomas.

Jeśli mówimy o jego klasyfikacji w rodzinie ssaków należy zauważyć, że należy on do rodziny bydła, a dokładniej do podrodziny antylop. Do tej rodziny należą wszystkie opisane dotychczas antylopy i gazele.

Jego morfologia jest szczególna, ponieważ antylopik charakteryzuje się długimi i delikatnymi kopytami oraz szyją. Średnia ich wysokość wynosi około 80 centymetrów, przy przybliżonej wadze od 22 do 35 kilogramów.

antylopik ogadeński
Jeśli chodzi o jego sierść to dominuje na niej kolor szarobrązowy, z wyjątkiem niektórych niższych obszarów i zadu, które mają jaśniejszy odcień.

Cechą wyróżniającą u tej gazeli jest długi ogon, który może mierzyć do 35 centymetrów, i który zwykle utrzymuje pionowo podczas szybkiego poruszania się. Rogi, krótkie i zakrzywione do przodu, są wyłączną cechą samców tego gatunku.

Jak wygląda jego siedlisko?

Ulubione siedlisko tych zwierząt to piaszczyste obszary z rosnącymi gdzieniegdzie cierniowymi krzakami. Antylopik wybiera takie gleby i unika kamienistych.

To właśnie w tym środowisku gatunek ten znajduje to, czego potrzebuje do odżywiania: pędy, zielone liście i wiecznie zielone krzewy. Podczas pory deszczowej uzupełnia swoją dietę znalezionymi pędami trawy. Aby uzyskać jak najlepsze pędy, gazele unoszą się na tylnych łapach.

antylopik

Jeśli chodzi o stada, które te zwierzęta tworzą w ich naturalnym środowisku – to są one małe i zwykle nie przekraczają pięciu członków. Podczas gdy samice karmią i chronią młode, samce są odpowiedzialne za ochronę i oznaczanie terytorium.

Antylopik ogadeński – dystrybucja i zachowanie gatunku

Do niedawna gazela Clarka zamieszkiwała suche obszary Etiopii i Somalii. Stopniowo susza, nadmierne polowania i degradacja siedlisk doprowadziły do zdziesiątkowania ich populacji.

Pomimo tego, że jest jednym z najbardziej nieuchwytnych gatunków – niestety gęstość jego populacji nadal spada. I finalnie należy dodać, że nie istnieją okazy w niewoli. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody wymienia ten gatunek jako „wrażliwy”.

  • Heckel, J. O., Wilhelmi, F., Kaariye, X. Y. & Amir, O. G. (2008). Ammodorcas clarkei. In: IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.1.

 

  • Meester, J. (1960). The dibatag, Ammodorcas clarkei (Thos.) in Somalia. Annals of the Transvaal Museum24(1), 53-60.