Martwe wieloryby - dlaczego wybuchają?

23 Kwiecień, 2020
 

Okazuje się, że martwe wieloryby wybuchają, ponieważ ich układ trawienny nadal działa, ale to nie jedyna przyczyna tego „zjawiska”.

Nie dzieje się tak ze wszystkimi, ale udokumentowano kilka przypadków, kiedy to wieloryby wybuchły po śmierci. W tym artykule informujemy o tym zjawisku, które przyciąga uwagę badaczy i świadków.

Dlaczego wieloryby osiadają na mieliźnie?

Wyrzucenie na brzeg wielorybów – i innych waleni – jest jednym z powodów śmierci tych dużych ssaków morskich. Nie jest to nic nowego, ponieważ od czasów starożytnych istnieją zapisy dotyczące wielorybów wyrzucanych na brzeg. W wielu przypadkach zwierzę samo postanawia udać się w kierunku wybrzeża, gdy jest chore lub bardzo stare.

Może to być również spowodowane tym, że z jakiegoś powodu tracą orientację w terenie – na przykład po zderzeniu ze skałami. Lub próbując uciec przed jakimś niebezpieczeństwem na morzu kończą u wybrzeży. Stamtąd później nie mogą uciec i ostatecznie umierają.

wieloryb na plaży

Musimy również dodać inne powody, których główną przyczyną jest człowiek. Na przykład zanieczyszczenie oceanu zmieniło kolor, temperaturę i wygląd wód. Co więcej, z powodu globalnego ocieplenia zimne obszary planety – bieguny – znikają. To powoduje, że wieloryby nie wiedzą, dokąd się udać w określonych porach roku.

 

Dlaczego martwe wieloryby wybuchają?

Sytuacje ta została wielokrotnie udokumentowane w różnych częściach świata, więc nie są to odosobnione sytuacje ani coś „przypadkowego”. Aby to wyjaśnić musimy wiedzieć, że kiedy żywa istota umiera część jej ciała wciąż żyje, na przykład układ trawienny. Żołądek i jelita nie wiedzą, że organizm umarł i kontynuują pracę z tym, co mają.

Z tego powodu dochodzi do akumulacji gazów, takich jak siarkowodór i metan. To, w połączeniu z rozmnażaniem się drobnoustrojów związanych z rozkładem ciała powoduje duży obrzęk, który może zakończyć się eksplozją.

Nie oznacza to jednak, że wszystkie wieloryby, które osiadają na mieliźnie lub umierają na wybrzeżach eksplodują. Istnieje kilka czynników, które muszą zostać spełnione, aby do tego doszło.

martwy wieloryb na plaży

Na przykład rodzaj bakterii w żołądku zwierzęcia, przyczyna śmierci, jakie pokarmy zjadł w ciągu ostatnich kilku dni, urazy przed i pośmiertne oraz jakie są warunki pogodowe. W wysokich temperaturach prawdopodobieństwo wytworzenia się gazów jest wyższe, niż w przypadku niskich temperatur..

Z kolei musimy pamiętać, że spuchnięte i gnijące ciało wieloryba, który ugrzązł na mieliźnie może cierpieć z powodu tak zwanego „stresu mechanicznego podczas próby usunięcia go dźwigiem.

 

Wtedy gazy i płyny wewnątrz ciała wywierają nacisk na ściany żołądka i mogą prowadzić do wybuchu i wydalenia całej zgniłej zawartości.

Znane przypadki wybuchających wielorybów

Jeśli szukamy przypadków wybuchów wielorybów z pewnością natkniemy się na historię z lat 70., która miała miejsce w stanie Oregon w Stanach Zjednoczonych. Ale w tym przypadku eksplozja nie była naturalna. Postanowiono użyć dynamitu, aby móc następnie usunąć martwego wieloryba z wybrzeża.

Możemy wspomnieć to, co wydarzyło się na Tajwanie, w Tainan. W 2004 r. nagromadzone gazy w 17-metrowym 50-tonowym kaszalocie w rozkładzie spowodowały wielki wybuch.

Eksplozja oblepiła krwią i wnętrznościami wszystkich przechodniów, pobliskie sklepy, samochody i ulice. Wstrętny zapach i lepkość to słowa, które świadkowie używali do opisu tego zdarzenia.

Coś podobnego wydarzyło się na Wyspach Owczych w 2013 roku i zostało udokumentowane przez lokalne media. Kiedy próbowano usunąć zwłoki martwego ssaka z brzegu plaży eksplodował z powodu nagromadzenia się gazów w żołądku.

W miejscach, w których wieloryby i walenie często osiadają na mieliźnie zwykle nacina się brzuch martwego zwierzęcia, aby uniknąć tego rodzaju sytuacji. Minusem tej praktyki jest to, że wydalanie płynów wewnętrznych przyciąga ptaki, a nawet rekiny bardzo blisko brzegu.

 

Ketten, D. R., Lien, J., & Todd, S. (1993). Blast injury in humpback whale ears: Evidence and implications. The Journal of the Acoustical Society of America. https://doi.org/10.1121/1.407688