Aïdi lub pies z gór Atlas: wszystko o tej rasie

Ten ogromny i jednocześnie bardzo dobry pies nosi imię aïdi lub Atlas Mountain Dog. W tym artykule możesz go lepiej poznać.
Aïdi lub pies z gór Atlas: wszystko o tej rasie

Ostatnia aktualizacja: 15 grudnia, 2021

Aïdi lub pies z gór Atlas u psa, który często myli się z mastifem, ponieważ obaj należą do grupy molosów i wybierano je przez wiele lat do prowadzenia gospodarstw i stad. Jednak ta rasa pochodzi z Afryki Północnej.

Jeśli jesteś zainteresowany, aby dowiedzieć się więcej o tym psie, tutaj znajdziesz wszystkie potrzebne informacje: jego wygląd, charakter, opiekę i zdrowie. Nie przegap niczego, ponieważ tak duże psy wymagają gruntownego przygotowania przed adopcją.

Charakterystyka fizyczna

Aïdi to duży pies, którego wzrost wynosi 52-62 centymetry i waży około 33-45 kilogramów. Jego średnia długość życia wynosi zwykle około 14 lat, jeśli jest dobrze pielęgnowana, dlatego uważa się ją za wariant długowieczny.

Ten pies ma muskularne i zrównoważone pod względem wielkości głowy ciało, w przeciwieństwie do innych molosów z większą czaszką. Ich najbardziej charakterystyczną cechą jest trójkątny kształt głowy i obniżone uszy z zaokrąglonym czubkiem.

Sierść Aïdi jest gruba i nieco dłuższa niż zwykle ze względu na swój rozmiar i wagę. Ponadto nosi jej większą ilość na ogonie i szyi. Może prezentować kilka odcieni uznanych przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI): biały, piaskowy, płowy, czerwonawy, pręgowany, czarno-biały, biało-płowy i trójkolorowy.

Aidi pies

Historia rasy

Pies górski Atlas, jak sama nazwa wskazuje, pochodzi z gór i płaskowyżów Afryki Północnej, zwłaszcza z Maroka. Są to psy, które  wyhodowano, aby być pasterzami i bronić stada przed drapieżnikami. Łatwo jest też postrzegać je jako strażników gospodarstwa.

Aïdi oficjalnie uznano za rasę w 2003 roku, ale jej naturalne pochodzenie sięga setek lat.

Charakter aïdi

Ponieważ poszukiwano w nim cech opiekuna, aïdi jest psem bardzo wiernym swoim opiekunom. Jest to również pies, który zawsze jest wyczulony na wszelkie oznaki niebezpieczeństwa, ponieważ ma instynkt ochrony swojej rodziny.

Są to psy odważne i waleczne, które nie wahają się stawić czoła większym od siebie zagrożeniom, aby bronić swoich opiekunów. Z drugiej strony, ta cnota może stać się problemem, jeśli nie zostaną nauczone prawidłowej socjalizacji, ponieważ mogą stać się nadopiekuńcze i niezdolne do tolerowania obcych.

Specjalne potrzeby tych psów

Ponieważ są to energiczne psy, stworzone do życia na wsi, potrzebują dużo ruchu. Z tego powodu, a także z powodu ich dużych rozmiarów, nie nadają się do małych mieszkań ani do spędzania długich godzin w samotności. Potrzebują połaci ziemi, na której mogą się poruszać i bawić, jak im się podoba.

Z drugiej strony, są to psy dość żarłoczne i mają tendencję do tycia. Nadwaga jest stanem, który z czasem powoduje problemy ze stawami, oprócz innych patologii z nią związanych: cukrzycy, problemów sercowo-naczyniowych itd.

Jego sierść również wymaga szczególnej uwagi: jest tak gęsta i dłuższa niż u innych psów, że często będzie zrzucać dużo włosów i będzie wymagać cotygodniowego szczotkowania. W okresie linienia może dojść do powstania kołtunów i splątań, dlatego należy zwiększyć częstotliwość czesania.

Potrzeby edukacyjne i psychologiczne

Jak wspomniano powyżej, są to psy, które mają tendencję do nadopiekuńczości wobec swoich opiekunów i terytorialne ze względu na ich dziedzictwo pasterskie. Z drugiej strony, Aïdi to psy uparte, i trudno jest skłonić je do porzucenia złych nawyków.

Aïdi jest jednak psem inteligentnym i bardzo predysponowanym do działania, więc bardzo łatwo będzie Ci go edukować poprzez pozytywne wzmocnienie. Jego zrównoważony i spokojny charakter jest w tym procesie bardzo pomocny, ponieważ ma dużą podzielność uwagi.

Dlatego pies górski atlaski powinien być zwierzęciem stabilnym psychicznie, o prawidłowej socjalizacji w wieku szczenięcym i dobrym, pozytywnym wychowaniu. Chociaż może być ostrożny wobec obcych, jest w stanie dobrze się z nimi związać, więc nie poddawaj się.

Zdrowie aïdi lub psa z gór Atlas

Jest to rasa ciesząca się dobrym ogólnym zdrowiem. Jednak jego wielkość i dziedziczność sprawiają, że jest podatny na pewne warunki. Najczęściej spotykane opisaliśmy poniżej:

  • Dysplazja stawu biodrowego: zwykle staje się widoczna wraz z wiekiem psa. W nim kość udowa przemiesza się z zagłębienia stawu biodrowego, panewki.
  • Zwichnięty staw łokciowy lub kolanowy: podobnie jak powyżej, jest związane z zużyciem stawów i dużym rozmiarem aïdi.
  • Zespół skrętno-rozszerzeniowy żołądka: w wyniku wcześniejszego rozszerzenia żołądka, narząd ten obraca się sam do siebie, utrudniając pasaż pokarmu i prawidłowe ukrwienie. Jest to nagły przypadek weterynaryjny, który może doprowadzić do śmierci zwierzęcia.
  • Zapalenie ucha: Ogólnie rzecz biorąc, uszy psów z klapniętymi uszami gromadzą brud w znacznie większym stopniu, ponieważ nie mają dobrej wentylacji. Jeśli zachowa się regularnej higieny, istnieje ryzyko infekcji.

Ostatnia rada jest taka, że należy szukać profesjonalnej pomocy w opiece nad aïdi, ponieważ pies o takiej wielkości i żywiołowości może niechcący spowodować problemy i wypadki. Dlatego należy zawsze aktualizować ich szczepienia, odrobaczanie i plan badań kontrolnych oraz nie wahać się skontaktować z edukatorem, aby uzyskać pomoc w przypadku jakichkolwiek problemów behawioralnych, które mogą się pojawić.

To może Cię zainteresować ...
Australijski cobberdog: wszystko o tej rasie
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Australijski cobberdog: wszystko o tej rasie

Cobberdog australijski jest bardzo inteligentnym psem i idealnym do wykonywania zadań związanych z pomocą fizyczną i emocjonalną.



  • Federación Cinológica Internacional. (s. f.). AÏDI (CHIEN DE MONTAGNE DE L’ATLAS). FCI. Recuperado 13 de diciembre de 2021, de http://www.fci.be/es/nomenclature/PERRO-DE-MONTANA-DEL-ATLAS-AIDI-247.html
  • Mayoral Palanca, I., Ynaraja, E., Rodríguez Franco, F., & Sainz Rodríguez, A. (1995). Tratamiento médico de la dilatación-torsión gástrica en el perro: manejo de la emergencia médica y preparación de la cirugía. Clínica veterinaria de pequeños animales15(3), 0146-166.