Islandzki szpic pasterski: zachowanie i cechy

07 Czerwiec, 2020
Islandzkie szpice pasterskie są towarzyską i inteligentną, a także silną rasą zdolną do zaganiania stada.
 

Islandzki szpic pasterski to jedyna rasa pochodzącą z wyspy od której wzięła się jej nazwa – Islandii. Psy te istniały już za czasów Wikingów. Zarówno w przeszłości, jak i obecnie, rasa ta związana jest z pasterstwem.

Skąd pochodzi islandzki szpic pasterski

Eksperci sugerują, że pierwsi osadnicy Wikingów z Norwegii i Szwecji sprowadzili szpica islandzkiego na Islandię. Ta rasa zawsze wyróżniała się wytrzymałością, zdolnością do dostosowywania się do otoczenia i umiejętnością kontrolowania stada.

W rezultacie, w średniowieczu rasa ta rozprzestrzeniła się w północnych regionach Europy  i Wielkiej Brytanii. Niestety w XVIII i XX wieku doszło do serii katastrof, które prawie doprowadziły do wyginięcia rasy. Od tego czasu eksperci podjęli działania w celu jej zachowania.

islandzki szpic pasterski na dworze

Przez lata psy te prawie w ogóle się nie zmieniły i nie były krzyżowane z innymi rasami. Dlatego niektórzy autorzy uważają je nawet za „gatunek” oddzielony od reszty: Canis islandicus.

Charakterystyka islandzkiego szpica pasterskiego

Szpic islandzki jest średniej wielkości psem o wzroście od 38 do 46 centymetrów i wadze do 14 kilogramów. Jego uszy są proste, a ogon zakręcony. Solidne ciało pokryte jest gęstą podwójną sierścią, który chroni je przed trudnymi warunkami pogodowymi na Islandii.

 
szpic pasterski

Kolor jego sierści jest jednak zróżnicowany. Może być brązowa, szara lub czarna. Kolorowi zawsze towarzyszy także biel na piersi, czubku ogona lub na części szyi i pyska.

Zachowanie i zwyczaje

Musisz wiedzieć, że islandzki szpic pasterski jest towarzyskim, figlarnym psem, który lubi towarzystwo ludzi. Jego siła, zwinność i inteligencja sprawiają, że idealnie nadają się do zaganiania stada. Zawsze są czujne i są bardzo pomocne w wypasie na łąkach lub w górach.

Na Islandii psy te są za bardzo wartościowe, dlatego często pełnią rolę zwierząt domowych. Bez wątpienia szpic islandzki stał się symbolem tego kraju.

 
  • Oliehoek, P. A., Bijma, P., & van der Meijden, A. (2009). History and structure of the closed pedigreed population of Icelandic Sheepdogs. Genetics Selection Evolution41(1), 39.

 

  • Ólafsdóttir, G. Á., & Kristjánsson, T. (2008). Correlated pedigree and molecular estimates of inbreeding and their ability to detect inbreeding depression in the Icelandic sheepdog, a recently bottlenecked population of domestic dogs. Conservation Genetics9(6), 1639-1641.