Inwazyjne szczury i ich wpływ na ryby rafowe

Wpływ czarnych szczurów na populacje ptaków morskich wpływa na zachowanie żółtodziobów. Oto dlaczego.
Inwazyjne szczury i ich wpływ na ryby rafowe
Sara González Juárez

Napisane i zweryfikowane przez psychologa Sara González Juárez.

Ostatnia aktualizacja: 28 lutego, 2023

Czytając ten tytuł, możesz się zastanawiać, co inwazyjne szczury mają wspólnego z rybami rafowymi, ponieważ są to gatunki zajmujące zupełnie inne biomy. Cóż, ekosystemy mają delikatną równowagę .Może zostać zakłócona w ciągu kilku lat przez pojedynczy czynnik, taki jak gatunek wprowadzony przez człowieka.

Jest to jeden z najnowszych udokumentowanych przypadków, którego znaczenie wykracza poza kolejny dowód na to, że zagrażamy naszej planecie. Dotychczas nie badano tak dokładnie związku między łańcuchami pokarmowymi ekosystemu a konsekwencjami ekologicznymi. Przyjrzyjmy się bliżej.

Wyspy tropikalne i delikatna równowaga raf

Rafy koralowe są zarówno schronieniem dla niesamowitej różnorodności życia, jak i podstawowym filarem tego typu ekosystemu. Jednak wszystkie żywe i nieożywione elementy odgrywają niezbędną rolę w jego równowadze, bez której cały biosfera ulega degradacji.

Nasze gatunki, czasem niewinnie, a czasem nie tak niewinnie, wpływają na ekosystemy poprzez swoją aktywność, powodując negatywne konsekwencje, takie jak utrata składników odżywczych w środowisku. Te składniki odżywcze mają swoją drogę, która, jeśli zostanie przerwana, wpływa na wszystkie gatunki i modyfikuje ich zwyczaje i zachowanie.

Ponieważ interakcja między tak wieloma elementami jest tak złożona, często nie da się przewidzieć skutków działań człowieka. Przynajmniej tych niezamierzonych. Przykład inwazyjnych szczurów wyjaśnił jeden z najsłabiej zbadanych procesów w tym zakresie – drogę składników odżywczych w ekosystemie i rolę, jaką odgrywa ona w jego różnorodności biologicznej. Przyjrzyjmy się temu.

Badanie, które połączyło inwazyjne szczury i ryby rafowe

W 2023 roku w czasopiśmie Nature Ecology & Evolution opublikowano badanie, w którym opisano, jak czarne szczury (Rattus rattus) wpływają na zachowania terytorialne kręgowców morskich. Praca ta została wykonana poprzez porównanie obserwacji z 5 różnych tropikalnych wysp na Oceanie Indyjskim. Każda miała inne stężenie czarnych szczurów.

Ptaki i szczury

Czarne szczury pojawiły się jako pasażerowie na gapę na statkach płynących z Europy w XVIII wieku. Od tego czasu gryzonie te wyodrębniły sobie niszę w ekosystemie dzięki zdolności do przystosowania się do nowych środowisk. Jednak ich wpływ nie pozostał niezauważony. Zwłaszcza w przypadku ptaków zamieszkujących tropikalne wyspy, ponieważ szczur ten dołączył do listy ich drapieżników.

Dzięki temu drapieżnictwu i spożywaniu ich jaj zmniejszyło się zagęszczenie ptaków morskich. Jak wynika z badań, “ptaki morskie mają globalny wpływ na transfer składników odżywczych. Są odpowiedzialne za kaskadę składników odżywczych przez ekosystemy lądowe i morskie, składając odchody na wyspach po żerowaniu na otwartym oceanie”.

Czarny szczur, jako gatunek introdukowany, działa jako czynnik zakłócający ten szlak odżywczy.

Ptasie odchody a ryby rafowe

Składniki odżywcze zawarte w odchodach ptaków morskich wzbogacają środowisko morskie, zwiększając ilość azotu w algach i rybach. Ponadto sprzyjają wzrostowi koralowców, a w efekcie końcowym zwiększając biomasę kręgowców morskich. Dlatego jeśli zmniejsza się liczba ptaków morskich, spada wartość biologiczna tych ekosystemów.

I tu dochodzimy do żółtodzioba (Microspathodon chrysurus), regularny konsument płatów glonów występujących na rafach. Zwykle bronią go zębami i paznokciami przed innymi zwierzętami morskimi, zachowując się agonistycznie i terytorialnie. Jednak na wyspach, gdzie występuje duża liczba szczurów, już tak nie jest. Dlaczego tak się dzieje? Przyjrzyjmy się temu.

Pośredni wpływ inwazyjnych szczurów na rafę

Czarna mysz. Inwazyjne szczury degraduj ekosystem.
Rattus rattus.

Badacze prowadzący badanie zauważyli związek między szczurami a zmiennym zachowaniem samogłowów. Mierząc jakość wód otaczających wyspy z dużą populacją Rattus rattus , odkryli, że było w nich 251 razy mniej azotu niż w wodach wolnych od tej plagi.

Oznaczało to, że wartość odżywcza pól alg, na których żerują samogłowy, drastycznie spadła. W związku z tym ilość składników odżywczych uzyskiwanych przez samogłowy na jednostkę wysiłku była tak niska, że zachowania terytorialne i agresywne stawały się coraz rzadsze.

Innymi słowy: po co bronić czegoś, co nie jest warte obrony?

Z drugiej strony, terytoria samogłowów były znacznie większe, co wskazuje, że przedkładały one żerowanie nad obronę terytorium. Sugeruje to, że zakłócenia w przepływie składników odżywczych wpływają na zachowanie zwierząt obecnych w środowisku, co z kolei prowadzi do stopniowej degradacji samego środowiska.

Czy wyobrażałeś sobie, że istnieje taki związek między inwazyjnymi szczurami a rafami tropikalnymi? Pomiar i minimalizacja wpływu, jaki nasz gatunek wywiera na planetę, jest kluczem do zachowania tego, co z niej zostało.

To może Cię zainteresować ...
2 z 10 gatunków mogą zniknąć do 2100 roku
My Animals
Przeczytaj na My Animals
2 z 10 gatunków mogą zniknąć do 2100 roku

Ostatnie badania wskazują, że do 2100 roku może zniknąć 2 z 10 gatunków. Tutaj dowiesz się, jak to jest możliwe.


Wszystkie cytowane źródła zostały gruntownie przeanalizowane przez nasz zespół w celu zapewnienia ich jakości, wiarygodności, aktualności i ważności. Bibliografia tego artykułu została uznana za wiarygodną i dokładną pod względem naukowym lub akademickim.



Treści zawarte w serwisie My Animals są udostępniane w celach informacyjnych. Nie mogą zastąpić diagnozy, porady czy leczenia u specjalisty. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepiej skonsultować się z zaufanym weterynarzem.