Wskazówki dotyczące wyboru idealnego psa terapeutycznego

Wybór psa terapeutycznego nie jest łatwy, ponieważ należy zadbać o to, by zarówno ludzie, jak i sam pies nie ucierpieli w żadnym momencie procesu.
Wskazówki dotyczące wyboru idealnego psa terapeutycznego
Sara González Juárez

Napisane i zweryfikowane przez psycholog Sara González Juárez.

Ostatnia aktualizacja: 23 listopada, 2022

Pies terapeutyczny to postać coraz częściej obecna w dziedzinie zdrowia psychicznego i fizycznego. Jest to zwierzę udomowione przez człowieka od tysięcy lat. Jego zdolność rozumienia ludzi, a także bliska więź, jaką z nami wytwarza, ma właściwości terapeutyczne na wszystkich poziomach. Ale jak wybrać psa terapeutycznego?

Czy istnieją określone rasy lub profile psychologiczne, które nadają się do tej funkcji? Tego właśnie dowiesz się w tym miejscu, więc nie przegap, zacznijmy.

Co to jest pies terapeutyczny?

Pies terapeutyczny to pies, który został wybrany, wyszkolony i wypielęgnowany do wykorzystania w programie terapeutycznym lub edukacyjnym. Zwierzę ma pomóc w osiągnięciu celów w szybszy i bardziej pozytywny sposób.

Programy z udziałem zwierząt terapeutycznych (nie tylko psów) mają na celu poprawę jakości życia w różnych aspektach. Najczęstsze z nich to integracja społeczna, poprawa w zakresie depresji i zaburzeń lękowych lub pomoc w codziennych zadaniach dla osób o zróżnicowanej funkcjonalności.

Chociaż nie ma rasy psa stworzonej do pełnienia roli psa terapeutycznego, prawdą jest, że niektóre mają bardziej odpowiedni do tego charakter. Dlatego nierzadko spotyka się owczarki niemieckie, labradory czy golden retrievery.

Nie możemy zapominać, że osobowość jest wynikiem interakcji między środowiskiem a genetyką, więc każdy pies może spełniać określone cechy.

Jakie cechy powinien mieć pies, żeby pomagać w terapii?

Poza terapeutycznym efektem obecności psa w programie, ważne jest, żeby był on odpowiednio wyedukowany, aby nie sprawiał problemów w ośrodku, w którym jest prowadzony. Należą do nich zachowania agresywne, niepotrzebna wokalizacja lub nieposłuszeństwo.

Z drugiej strony, aby pies był optymalny do terapii, musi posiadać szereg pożądanych cech osobowości. Wymieniliśmy je poniżej:

  • Towarzyskość: powinien cieszyć się kontaktem z ludźmi, ale bez popadania w emocjonalną zależność.
  • Pewność siebie: musi być psem pewnym siebie, który zdecydowanie podchodzi do sytuacji społecznych.
  • Stabilność: powinien mieć zrównoważony temperament, zarówno fizyczny, jak i emocjonalny.
  • Wrażliwość: dotykowa, wzrokowa i słuchowa. Musi być otwarty na nowe bodźce, ale nie może być na nie nadmiernie wrażliwy.
  • Ugodowość: Niektóre psy są bardziej skłonne do zadowolenia człowieka wydającego komendy. Ma to zasadnicze znaczenie dla pozytywnego szkolenia.
  • Średni poziom energii: pies, który jest zbyt aktywny lub wręcz przeciwnie – brakuje mu energii do wykonania niezbędnej pracy, nie będzie odpowiedni. Jest to niezbędne, aby terapia nie była szkodliwa dla samego zwierzęcia.

Testy temperamentu dla psów

Istnieje kilka testów temperamentu, które pozwalają zorientować się, czy dane zwierzę jest w stanie wykonać zadanie terapeutyczne. Dwa najczęściej spotykane to testy Liakhoffa i Campbella, które zostały wymienione poniżej:

  • Test Campbella: Wykonuje się go zazwyczaj w wieku około 7 tygodni, aby poznać temperament szczeniaka, kiedy osiągnie dorosłość. Ocenia się atrakcyjność społeczną, stopień niezależności, reakcję na skrępowanie, akceptację ludzkiej dominacji i godności.
  • Test Liakhoffa: Test ten ocenia wrażliwość psa na bodźce środowiskowe, a także agresywność, dominację, chęć przypodobania się, zdolności adaptacyjne, uważność, inicjatywę, wytrwałość, intensywność i strach.

Jak już wspomniano, testy te nie dają niezmiennych i ostatecznych wyników, ale pokazują tendencje zwierzęcia. Zwłaszcza gdy są szczeniętami, ich osobowość może rozwijać się w różny sposób, w zależności od wielu czynników, takich jak edukacja, doświadczenia czy genetyka.

Dobro psów terapeutycznych

Gdy tylko minimum etyki zostanie zastosowane do faktu, że czujące istoty są wykorzystywane do celów wyłącznie ludzkich, nie można pominąć ich dobra. Dlatego korzystanie z psów terapeutycznych oznacza, że należy zadbać o ich bezpieczeństwo fizyczne i emocjonalne, a przede wszystkim nigdy nie zmuszać ich do wykonywania jakiegokolwiek zadania, jeśli stanowi ono dla nich problem.

Zachwalanie psa terapeutycznego

Oprócz ścisłej kontroli ich zdrowia fizycznego, szkolenie należy poprowadzić w sposób pozytywny. Należy respektować ich tempo nauki i nigdy nie używać psa, który nie osiągnął dojrzałości.

Na koniec należy zaznaczyć, że ostateczną odpowiedzialność za dobrostan psa ponoszą osoby lub organizacje, które szkolą go w ramach swoich programów. To oni wybierają psa, który najlepiej nadaje się na słuchacza terapii. Także dbają o to, by pies był szczęśliwy i zdrowy od momentu wyboru aż do przejścia na emeryturę. Tylko w ten sposób można osiągnąć skuteczną terapię.

To może Cię zainteresować ...
Terapia mruczeniem kota: poznaj trzy największe zalety
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Terapia mruczeniem kota: poznaj trzy największe zalety

Terapia mruczeniem może pomóc zmniejszyć stres i wszelkie inne problemy na tle lękowym. Towarzystwo spokojnego kota okazuje się niezwykłym darem.



  • Marcus, D. A. (2013). The science behind animal-assisted therapy. Current pain and headache reports17(4), 1-7.
  • Glenk, L. M. (2017). Current perspectives on therapy dog welfare in animal-assisted interventions. Animals7(2), 7.
  • Solomon, O. (2010). What a dog can do: Children with autism and therapy dogs in social interaction. Ethos38(1), 143-166.