Żaby ryczące: dlaczego nie nadają się na pupili

Należy zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństwa handlu egzotycznymi zwierzętami, ponieważ tak, jak amerykańska żaba rycząca, często mogą być gatunkami potencjalnie inwazyjnymi.
Żaby ryczące: dlaczego nie nadają się na pupili

Ostatnia aktualizacja: 18 kwietnia, 2021

Płazy docierają również do domów wielu miłośników egzotycznych zwierząt domowych. Musimy jednak zdawać sobie sprawę z zagrożeń związanych z trzymaniem tego typu zwierząt. W wielu przypadkach ich rola jako pupili kończy się wypuszczeniem na wolność, gdzie mogą się szybko rozmnażać i konkurować z gatunkami rodzimymi. Takim przykładem są żaby ryczące.

Żaby te pochodzą z Ameryki Północnej, ale udało im się opanować inne obszary Ameryki, Azji i Europy. W rezultacie ten płaz znajduje się w bazie danych gatunków inwazyjnych IUCN. Został sklasyfikowany jako jeden ze 100 najgorszych inwazyjnych egzotycznych gatunków obcych na naszej planecie.

Żaby ryczące: duże płazy

Jednym z najbardziej niezwykłych aspektów tego zwierzęcia jest jego duży rozmiar. Dorosłe osobniki mogą mierzyć od 10 do 20 centymetrów (4 do 8 cali) długości. Ponadto największe okazy mogą ważyć do jednego kilograma (2 funty).

głowa żaby ryczącej

Żaba rycząca ma oliwkowozieloną pigmentację, z zielonkawymi lub brązowymi plamami. Jej głowa jest szeroka i płaska, z fałdą za każdym okiem, która graniczy z całą błoną bębenkową. Istotną cechą różnicowania płci jest rozmiar błony bębenkowej, która jest większa od oka u samców i taka sama jak oko u samic.

Jej brzuch jest białawy i nakrapiany ciemnymi plamami; tylne nogi mają ciemne pręgi.

Dlaczego żaby ryczące stały się gatunkiem inwazyjnym?

Gatunki inwazyjne potrafią zajmować wiele różnych siedlisk i żerować na dużej liczbie gatunków. Jest to część ich sukcesu w środowiskach innych niż miejsce ich pochodzenia. Żaba rycząca rozmnaża się jako gatunek inwazyjny dzięki szeregowi cech, które przedstawimy poniżej.

Szeroki zakres tolerancji termicznej

Żaby zaczynają być aktywne, gdy temperatura wody wzrośnie powyżej 15°C (59°F). W temperaturach poniżej 1°C (34°F) zatrzymują aktywność motoryczną.

W swoim naturalnym środowisku przebywają w wodach o temperaturze od 24°C do 33°C (75°F do 91°F), a temperatura otoczenia waha się od 26°C do 42°C (79°F do 108°F). F) i wilgotność względna między 33% a 100%.

Bardzo duże lęgi jaj co roku

Sezon lęgowy przypada zwykle na wiosnę i lato. Liczba jaj w lęgu na samicę wynosi około 20 000, ale w przypadku większych matek może sięgać nawet 40 000. Jeśli czynniki środowiskowe są sprzyjające, żaby te mogą składać kilka razy do roku.

Jaja wykluwają się w ciągu około trzech do pięciu dni, a kijanki – które osiągają 20 centymetrów (8 cali) długości – mogą ulec metamorfozie w ciągu zaledwie sześciu miesięcy w ciepłych wodach. Oczywiście mamy do czynienia z nadmiernym tempem reprodukcji.

Żaby ryczące to gatunek oportunistyczny

To zwierzę dostosowuje swoją dietę do zdobyczy, którą znajdzie w środowisku. Żaba rycząca żywi się wszystkimi rodzajami bezkręgowców lądowych, wodnych i latających, a także kręgowcami, które zbliżą się na tyle, aby mogła je złapać.

Gatunek ten poluje poprzez podchodzenie, ponieważ pozostaje nieruchomy i zakamuflowany przez otaczającą roślinność. Jego największym atutem nie jest szybkość, ale podstęp: gdy tylko ofiara przechodzi obok, rzuca się na nią.

Żaba jest w stanie pożreć ryby, kijanki, żółwie i małe węże, a także szczury lub nietoperze, które zbliżą się do stawów, aby ugasić pragnienie. Jej zdolność żywieniowa jest tak duża, że ​​po obfitym posiłku może długo pozostawać bez jedzenia.

Ogólnie rzecz biorąc, kijanki są roślinożercami, ale analizując zawartość ich żołądka, znaleziono odchody i inne szczątki organiczne, a także małe bezkręgowce wodne. Wygląda więc na to, że – podobnie jak ich rodzice – jedzą wszystko, co mieści się w ich otworze ustnym.

Duża plastyczność fenotypowa

Żaba rycząca może zajmować dowolny typ siedliska w wodach stojących lub wolno płynących. Zwłaszcza jeśli występują obfite liście i rozkładające się szczątki roślin.

Dodatkowo, żaba rycząca jest odporna na stosunkowo wysokie poziomy zanieczyszczeń, dzięki czemu może żyć w siedliskach zdegradowanych przez działalność człowieka. Niektórzy eksperci idą nawet dalej, sugerując, że gatunek preferuje te „sztuczne ekosystemy”.

Zagrożenie ze strony żaby ryczącej jako gatunku inwazyjnego

Wszystkie te czynniki sprawiają, że żaby ryczące są gatunkiem inwazyjnym. Mają ogromny potencjał do osiedlania się w ekosystemach innych niż ich własny i łatwo żerują na rodzimych gatunkach oraz je wypiera.

Ponadto wprowadzenie gatunków inwazyjnych niesie ze sobą również inny problem: przenoszenie nowych chorób. Żaba rycząca może być nosicielem grzybów, bakterii i wirusów, takich jak Batrachochytrium dendrobatidis, patogen poważnie wpływający na zdrowie płazów.

żaby ryczące

Obecnie uruchomiono program kontroli i zwalczania tego inwazyjnego gatunku na wolności. Plan ten obejmuje działania uświadamiające, skierowane szczególnie do miłośników egzotycznych pupili.

It might interest you...
Świnka wietnamska uznana za gatunek inwazyjny
My AnimalsPrzeczytaj na My Animals
Świnka wietnamska uznana za gatunek inwazyjny

Świnka wietnamska zyskała wśród ludzi popularność jako dobry domowy pupil. Dlaczego więc w Hiszpanii uznano ją za gatunek inwazyjny?



  • Catálogo Español de Especies Invasoras. Lithobates catesbeianus.