3 oznaki, które ostrzegą cię, jeśli twój pies ma infekcję

Jeśli twój pies ma infekcję, rozpoznanie wczesnych objawów może pomóc we wczesnej diagnozie i leczeniu. W tym artykule dowiesz się o trzech najczęstszych objawach.
3 oznaki, które ostrzegą cię, jeśli twój pies ma infekcję

Ostatnia aktualizacja: 28 marca, 2022

Jako troskliwy właściciel możesz się zastanawiać, jak rozpoznać, czy twój pies ma infekcję. Ponieważ, tak jak w przypadku ludzi, każde zwierzę może się zarazić w ciągu swojego życia.

Pamiętaj, że generalnie nie ma powodów do niepokoju. Powinieneś jednak być czujny, jeśli w twojej okolicy wybuchnie epidemia. Jeśli wiesz, jakie objawy rozpoznawać, możesz pomóc we wczesnym wykrywaniu i leczeniu infekcji, które pojawiają się u twojego psa. Czytaj dalej, by dowiedzieć się, jak rozpoznać takie procesy patologiczne.

Czym jest infekcja?

Infekcja jest definiowana jako inwazja mikroorganizmów wywołujących choroby w tkankach organizmu. Jednak mikroorganizmy, które żyją naturalnie w ciele, nie są uznawane za infekcje.

Pamiętaj, że każdy z nas żyjących na tej planecie nosi na sobie – i w swoim ciele – miliony mikroorganizmów, które żyją razem z nami. Dzięki tym mikroskopijnym istotom nie tylko żyjemy w równowadze, ale są one niezbędne dla wielu naszych procesów życiowych. Nauka nazwała ten zbiór “dobrych” mikroorganizmów mikrobiomem.

Z drugiej strony, czynniki wywołujące choroby zakaźne nie są normalnie obecne w organizmie. W naturze mogą to być bakterie, wirusy lub pasożyty.

Choroby zakaź są powodowane przez namnażanie się czynnika wywołującego. Inną cechą charakterystyczną infekcji jest reakcja tkanek gospodarza na patogen lub wytwarzane przez niego toksyny.

Chociaż proces zakaźny zwykle wywołuje szereg objawów, zdarzają się infekcje bezobjawowe. Mowa tu o tych, które występują bez widocznych objawów i są określane jako infekcje podkliniczne.

Objawy infekcji u psa

Infekcje mogą pojawić się z różnych powodów i istnieje wiele różnych objawów klinicznych, które wskazują na obecność tej patologii. Jednak większość z nich ma pewne wspólne objawy, takie jak:

1. Gorączka

Gorączka jest jednym z mechanizmów ochronnych, które organizm wprowadza, by się chronić. Kiedy temperatura wzrasta, organizm alarmuje swój układ odpornościowy, by bronić się przed infekcją.

Fiebre en perros

Być może słyszałeś, że możesz stwierdzić, czy twój pies ma gorączkę, dotykając jego nosa: gorący i suchy oznacza gorączkę, ale to nieprawda. W rzeczywistości gorączka u psów często pozostaje nierozpoznana lub niewykryta.

Jedynym dokładnym sposobem na stwierdzenie, czy twój pies ma podwyższoną temperaturę ciała, jest zmierzenie temperatury w odbycie.

Temperatura powyżej 39°C jest uważana za gorączkę u psów, chociaż mogą one mieć taką temperaturę, jeśli są bardzo podekscytowane lub zestresowane. Często gorączce może towarzyszyć senność, obniżony nastrój, drżenie, utrata apetytu, wymioty, kaszel lub katar.

2. Powiększone węzły chłonne

Węzły chłonne to małe narządy o owalnym kształcie. Te węzły chłonne zawierają komórki układu odpornościowego, które atakują i zabijają patogeny, takie jak wirusy.

Kiedy twój pies ma infekcję, jego węzły chłonne stają się aktywne i wysyłają komórki zwalczające chorobę, przez co mogą stać się opuchnięte lub bolesne. Stan, w którym węzły chłonne opuchnięte, nazywamy zapaleniem węzłów chłonnych.

Chociaż węzły chłonne znajdują się w całym ciele psa, najłatwiejsze do znalezienia, kiedy są opuchnięte, są węzły chłonne podżuchwowe. Znajdują się one po obu stronach głowy, blisko tyłu szczęk, gdzie łączą się z szyją. Są też węzły pachowe i węzły podkolanowe, które znajdują się z tyłu kolan.

3. Wydzielina

Warto pamiętać, że ogólnie rzecz biorąc, objawy infekcji bakteryjnych zależą od miejsca zakażenia. Widoczne infekcje są często podskórne, ale mogą też dotyczyć powierzchni skóry. Zmiany mogą wyglądać jak rany lub obszary obrzęku.

Obrzęk może mieć postać stwardniałego, twardego lub miękkiego obszaru. Zakażone miejsca mogą, ale nie muszą być owrzodzone na powierzchni i mogą mieć wydzielinę.

Konsystencja i kolor wydzieliny mogą być różne: od wodnistej i różowej lub czerwonej – krwistej – do gęstej i żółtej lub zielonej (ropa). Wydzielina ta może mieć nieprzyjemny zapach, zwłaszcza jeśli przypomina ropę.

Jeśli infekcja jest obecna wewnątrz ciała, gdzie nie widać jej gołym okiem, pies może wykazywać inne objawy choroby. Normą jest więc senność, utrata apetytu i utrata wagi.

Infekcje oczu

W przypadku infekcji dróg oddechowych możesz zauważyć takie objawy, jak kaszel, kichanie czy nieprawidłowy oddech. W takich sytuacjach może pojawić się wydzielina z nosa, ust lub okolic oczu. Twój pies może mieć nawet problemy z jedzeniem lub przełykaniem.

Najczęstsze infekcje u psów

Ogólnie rzecz biorąc, każdy pies może być podatny na infekcje lub nie, ponieważ patogeny łatwo znajdują się w środowisku. Istnieją jednak pewne typy, które są bardziej powszechne niż inne ze względu na naturę ich pochodzenia. Infekcje, które odnotowują największą liczbę przypadków w klinikach, to:

Zapalenie ucha środkowego

Jest to infekcja w przewodzie słuchowym, który jest idealnym miejscem dla rozwoju patogenów ze względu na panującą w nim wilgotność i ciemność. Jest to częsta patologia u psów z opadającymi uszami.

Zapalenie przyzębia

Najczęstsza choroba jamy ustnej dotykająca psy w każdym wieku. Jest ona spowodowana infekcją bakteryjną, która pojawia się z powodu złej higieny jamy ustnej zwierzęcia. Nie powoduje oczywistych objawów, więc łatwo o pogorszenie sytuacji i wypadnięcie zębów.

Infekcja dróg moczowych (zapalenie pęcherza moczowego)

Infekcja ta powoduje zapalenie pęcherza moczowego lub nerek, co prowadzi do różnych problemów wtórnych. Może być spowodowana różnymi przyczynami, ale główną przyczyną jest niewłaściwa higiena, złe odżywianie i kamienie.

Zapalenie spojówek

Oko jest jedną z najbardziej narażonych struktur na infekcje, ponieważ każdy czynnik chorobotwórczy unoszący się w powietrzu może łatwo do niego dotrzeć. Skutkuje to stanem zapalnym i zaczerwienieniem, które są nieustannie uciążliwe dla zwierzęcia.

Pyoderma

Mimo że skóra jest największym organem ochronnym psiego ciała, jest też podatna na infekcje bakteryjne, takie jak pyoderma. Główną przyczyną tego problemu jest Staphylococcus pseudintermedius, który wykorzystuje pęknięcia lub rany w skórze, by wniknąć do organizmu. W rezultacie miejsce to staje się opuchnięte, łuskowate, z małymi plamkami, pęcherzami, bólem i wydzieliną.

Jeśli twój pies ma infekcję, co musisz wiedzieć?

Infekcje są powodem do niepokoju dla właścicieli, ponieważ mogą być śmiertelne, jeśli nie są szybko leczone. Ciężkość każdego rodzaju infekcji zależy od rodzaju rany lub urazu, miejsca, czasu, przez jaki nie była leczona oraz systemu odpornościowego psa.

Infekcja może wystąpić w dowolnym miejscu w organizmie, np. w płucach (zapalenie płuc), nerkach (odmiedniczkowe zapalenie nerek), mózgu (zapalenie mózgu), a nawet na skórze.

Ważne jest, aby nie zwlekać i natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz u swojego psa swędzenie, zaczerwienienie, obrzęk i nieprzyjemny zapach. Także wtedy, gdy zauważysz nadmierne drapanie, lizanie lub gryzienie skóry. Biegunka i wymioty również mogą być oznakami, że twój pies ma infekcję.

This might interest you...
Zakażenie kampylobakteriozą od psów
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Zakażenie kampylobakteriozą od psów

Zakażenie kampylobakteriozą trwa zazwyczaj 10 dni, jednak dzieci i osoby starsze mogą poważnie je odczuć. Czytaj dalej, aby poznać objawy tej choro...



  • Greene, C. E., (1993). Enfermedades infecciosas: perros y gatos. Interamericana McGraw-Hill,. Edición: 3ra.
  • Ariño, L. C. (1975). Linfadenitis en perro y gato. In Anales de medicina y cirugía (Vol. 55, No. 241, pp. 205-216).
  • Fröhner, E., & Zwick, G. (1932). Patología y terapeútica veterinarias: Enfermedades infecciosas. Editorial Gili.
  • Laverde-Higarrero, J.D. (2019). Actualización de las principales dermotopatías en perros y gatos diagnóstico y tratamiento. Universidad de Ciencias Aplicadas y Ambientales. Bogotá, Colombia.
  • Maetahara, A., Fernández, V., Chipayo, Y., & Suárez, F. (2010). Frecuencia y severidad de enfermedad periodontal en pacientes caninos de una clínica de animales menores en Lima. Revista de Investigaciones Veterinarias del Perú, 21(1), 68-72.
  • Mayanz, V. B. (2012). Pioderma en el canino. REDVET. Revista Electrónica de Veterinaria, 13(3).