Leczenie robaków u kotów

Pasożyty wewnętrzne kotów mogą być równie nieszkodliwe, jak poważne, w zależności od tego, jak daleko posunie się infestacja. Dowiedz się tutaj, jak leczy się robaki u kotów.
Leczenie robaków u kotów

Ostatnia aktualizacja: 09 grudnia, 2021

Pasożyty wewnętrzne stosunkowo często spotykamy u zwierząt domowych, zwłaszcza jeśli mają one dostęp do środowiska zewnętrznego lub są uratowanymi, osieroconymi szczeniętami. Nie martw się jednak, jeśli u Twojego kota zdiagnozowano ten rodzaj inwazji: leczenie robaków u kotów jest proste i skuteczne.

W ten sposób będziesz mógł zbadać przyczyny, leczenie i zapobieganie tym nieprzyjemnym pasożytom. Ważne jest, aby leczyć je na czas, aby nie pojawiły się poważne komplikacje, więc nie przegap niczego, co nadejdzie.

Czym są robaki jelitowe lub pasożyty?

Robaki jelitowe u kotów nazywane są nicieniami askarydowymi, przy czym najczęściej występującymi u kotów są Toxocara cati i Toxascaris leonina. Ma wydłużony, biały, rurkowaty wygląd i długość do 50 centymetrów. Chociaż ze względu na swoją wermiformiczną sylwetkę nazywane są robakami, na poziomie taksonomicznym nie mają nic wspólnego z larwami owadów.

Pasożyty te mają haczykowaty pysk, który pozwala im zakotwiczyć się w ścianie jelita, aby żywić się składnikami odżywczymi spożywanymi przez kota. Po osiągnięciu wieku dorosłego zaczynają zrzucać swoje segmenty (zwane proglottydami), które opuszczają ciało kota wraz z kałem lub mlekiem matki.

Kot usg badanie u weterynarza

Większość pasożytów przechodzi przez szereg stadiów larwalnych w tej samej lub różnych częściach ciała żywiciela ostatecznego przed zamknięciem swojego cyklu. Ponadto wiele z nich wymaga wektorów przed dotarciem do kota.

Rodzaje robaków, które atakują koty

Oprócz wspomnianych już pasożytów jelitowych istnieją inne rodzaje nicieni i tasiemców (płazińców), które mogą atakować koty domowe. Najczęstsze to:

  • Robaki płucne: znane są jako Strongylus sp, a najczęstszym z nich jest Aelurostrongylus abstrusus. Kolonizuje przewody oskrzeli i pęcherzyków płucnych.
  • Dirofilaria immitis: ten pasożyt jest przyczyną filariozy, innymi słowy, szczególnego rodzaju inwazji tkanki serca.
  • Robaki oczne: mogą być widoczne bezpośrednio w oku kota. Najczęściej występujący na tym terenie pasożyt należy do rodzaju Thelazia.
  • Robaki wątrobowe lub przywry: Fasciola hepatica, Clonorchis sinensis i Opistorchis viverrini gromadzą się w drogach żółciowych wątroby i mogą wywoływać objawy marskości.
  • Najczęstsze są robaki pęcherzowe: apillaria plica i Capillaria feliscati są najczęściej spotykane. Jego zakażenie nazywane jest kapilariozą i często nie daje widocznych objawów u pacjenta, aż do momentu, gdy jest zaawansowane.

Jak kot zostaje zarażony tymi pasożytami?

Aby kot mógł zostać zarażony tymi pasożytami, musi wejść w kontakt z wymienionymi powyżej tasiemcami, które są aktywne w środku. Zwykle dzieje się tak, ponieważ zwierzę chodzi po skażonych powierzchniach, a następnie połyka je podczas pielęgnacji.

Koty, które wychodzą z domu i polują na małe zwierzęta, są również podatne na infekcję, ponieważ mogą przenosić w sobie pasożyta.

Miot kociąt ssących mleko od matki zarażonej robakami może również zarazić się. Dzieje się tak dlatego, że larwy Toxocara cati są w stanie opuścić jelito i osiedlić się w innych tkankach ciała, takich jak gruczoły sutkowe.

Inną drogą transmisji jest współżycie z innymi gatunkami, które są zarażone, np. z psami domowymi. Nie wszystkie pasożyty są przypisane wyłącznie do jednego gatunku: na przykład, Toxascaris leonina może zarażać zarówno psy, jak i koty. Niektóre z zakażonych organizmów żywych przenoszą chorobę, inne są jedynie wektorami.

Objawy inwazji glisty

Jeśli infestacja nie rozmnoży się zbytnio, kot może być bezobjawowy (brak wyraźnych objawów klinicznych), a organizm sam wyeliminuje infekcję. Jeśli jednak jest to poważniejszy przypadek, objawy, które napotkasz, są następujące:

  • Luźne stolce i wodnista biegunka.
  • Zaparcie.
  • Wymioty
  • Dyskomfort jelitowy
  • Obrzęk brzucha
  • Brak apetytu.
  • Źle wyglądające futro.
  • Niewyjaśnione przerzedzenie
  • Podrażnienie odbytu

W najgorszych przypadkach pasożyty mogą zwijać się w kłębek i blokować jelito. Prowadzi to do poważnych zaburzeń trawienia i niedożywienia, które są potencjalnie śmiertelne. Inną możliwością jest anemia, zwłaszcza u kociąt, która zagraża życiu i hamuje wzrost.

Leczenie robaków u kotów – postępowanie

Najbardziej odpowiednią, szybką i skuteczną metodą eliminacji pasożytów jelitowych u kotowatych jest odrobaczanie wewnętrzne. Istnieje kilka form leczenia tego schorzenia: tabletki, syropy, a nawet pipety, które zapobiegają zbliżaniu się owadów przenoszących patogeny do zwierzęcia.

Na przykład pchły (Ctenocephalides felis) mogą przenosić jaja tasiemca i przenosić je na kota, jeśli zostaną zjedzone lub ugryzione. Są wektorami.

Najczęściej stosowanymi lekami są leki przeciwrobacze o szerokim spektrum działania, takie jak fenbendazol (Panacur) i Drontal, który zawiera mieszaninę pyrantelu, prazikwantelu i fenbendazolu. Kot może potrzebować kilku dawek, aby całkowicie pozbyć się plagi. Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii co do joty.

Jeśli infekcja pochodzi od nosiciela zewnętrznego, takiego jak pchły, lekarz weterynarii zaleci comiesięczne odrobaczanie zewnętrzne jako środek zapobiegawczy. Będzie to trwało do czasu usunięcia czynników przenoszących chorobę z otoczenia kota.

Leczenie robaków u kotów szczeniąt

U młodych pasożyty jelitowe mają znacznie bardziej szkodliwy wpływ na organizm kota. Kiedy szczenięta zarażają się tym pasożytem poprzez mleko matki lub w inny sposób, okresowe odrobaczanie przepisuje się w odstępach co 2-4 tygodnie, a dawki rozdziela się do czasu zakończenia harmonogramu szczepień.

Stosowane w tych przypadkach środki przeciwrobacze są takie same jak w poprzednim, ale dawki mogą być mniejsze i dostosowane do wagi zwierzęcia.

Tasiemce, grupa robaków

Same domowe środki zaradcze nie działają

Internet jest pełen tanich i pozornie łatwych środków domowych, aby pozbyć się pasożytów, więc będzie kusiło cię, aby spróbować ich i uniknąć wizyty u weterynarza. Skuteczność domowych metod nie udowodniono naukowo i służą one jedynie jako uzupełnienie terapii farmakologicznej.

Jeśli podejrzewasz, że Twój kot może zaraził się robakami, niezwłocznie udaj się do kliniki, ponieważ leczenie jest proste i łatwe do przeprowadzenia. I oczywiście nie zapominajmy, że najlepszą bronią przeciwko tym schorzeniom jest profilaktyka poprzez regularne odrobaczanie i szczepienia.

To może Cię zainteresować ...
Odrobaczanie zewnętrzne – najważniejsze porady
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Odrobaczanie zewnętrzne – najważniejsze porady

Odrobaczanie to niezwykle pożyteczna forma profilaktyki. W tym artykule poznasz ją w kontekście pasożytów zewnętrznych. Dowiedz się więcej.