Duszności u zwierząt: nagłe problemy z oddychaniem

Uczucie duszenia się i braku powietrza to jedno z najgorszych przeżyć, jakie istnieją. Dla zwierzęcia, które nie rozumie, co się dzieje, jest to jeszcze bardziej stresujące.
Duszności u zwierząt: nagłe problemy z oddychaniem

Ostatnia aktualizacja: 10 kwietnia, 2021

Duszności u zwierząt domowych to stan, który wiąże się z niemożnością złapania oddechu. Prowadzi do uczucia dyskomfortu spowodowanego nieprawidłowym oddychaniem, ale może być również spowodowane niedostatecznym poziomem tlenu we krwi lub nadmiernym poziomem dwutlenku węgla.

W obu przypadkach duszności u zwierząt domowych są poważnym problemem i powinny być traktowane jako nagły problem z oddychaniem. Dlatego ważne jest, aby natychmiast rozpoznać pacjentów z tą patologią.

Na oddziale pomocy doraźnej najbardziej użytecznymi narzędziami diagnostycznymi są obserwacja zwierząt i badanie fizykalne układu oddechowego.

Konieczne jest obserwowanie wzorców oddechowych

Zwierzęta z dusznością można rozpoznać po zwiększonej częstotliwości oddychania i wysiłku potrzebnym do oddychania. Jest to spowodowane nagłym zajęciem wtórnych mięśni oddechowych, takich jak mięśnie szyi lub brzucha.

W ten sposób oddychanie staje się bardziej aktywne niż bierne, chociaż prawdą jest, że ten wysiłek oddechowy nie zawsze oznacza duszność.

duszności u psa

Jednak oddech paradoksalny implikuje istnienie duszności. Jest tak, ponieważ odnosi się do utraty synchronizacji w ruchach oddechowych klatki piersiowej i brzucha.

Jak rozpoznać duszności u zwierząt

Jednym z najbardziej widocznych objawów jest dostosowanie postawy zwierzęcia w celu ułatwienia przepływu powietrza. Na przykład:

  • Oddychanie przez usta
  • Wyciąganie szyi i unoszenie głowy w celu wyprostowania tchawicy
  • Przyjęcie pozycji ortopnoicznej, czyli „korygującej oddychanie”

Oprócz dwóch poprzednich objawów zwierzę woli stać i wyprostować łokcie, aby zminimalizować ucisk klatki piersiowej. Każde sztuczne ograniczenie, które ogranicza te adaptacje postawy, może pogorszyć duszność i prowadzić do dekompensacji.

Krok drugi: badanie fizykalne

Jedną z pierwszych rzeczy, które należy zbadać u zwierzęcia z trudnościami w oddychaniu, jest kolor błony śluzowej. Sinica może dostarczyć ważnych informacji o nieprawidłowym funkcjonowaniu układu oddechowego, ale występuje tylko u najbardziej zaawansowanych pacjentów.

Dlatego nie powinniśmy dać się zwieść fałszywemu poczuciu bezpieczeństwa, gdy kolor błony śluzowej nadal jest różowy.

Następnym krokiem jest dogłębne zbadanie układu oddechowego i układu krążenia zwierzęcia. Osłuchiwanie klatki piersiowej i tchawicy może ujawnić gwizdy, trzaski lub inne nietypowe dźwięki:

  • Świszczenie, znane jako świszczący oddech, jest związane ze zwężeniem dróg oddechowych. Jeśli wystąpi po inhalacji, należy podejrzewać patologię górnych dróg oddechowych. Jeśli świsty pojawiają się podczas wydechu, są zwykle spowodowane problemami z dolnymi drogami oddechowymi.
  • Trzaski lub trzeszczenie często wskazuje na obecność płynu w drogach oddechowych. To pęcherzyki powietrza w płynie powodują te odgłosy.
  • Jeśli dźwięki płuc lub serca są przytłumione lub w ogóle ich nie słychać, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia problemu w opłucnej.

Dlaczego należy również zbadać układ krążenia? Ponieważ może być źródłem zaburzeń oddechowych, tak jak ma to miejsce w przypadku zastoinowej niewydolności serca.

Jak ustabilizować pacjenta

Pierwsza reakcja powinna polegać na zwiększeniu wdychanego tlenu, nawet podczas wykonywania badania fizykalnego. W idealnej sytuacji zwierzę powinno odpocząć przez krótki czas w środowisku wzbogaconym w tlen przed dalszymi badaniami.

Jest to szczególnie ważne w przypadku kotów, ponieważ pozwala im uspokoić się po przewiezieniu do kliniki. W rzeczywistości dokładne badanie należy przeprowadzić tylko wtedy, gdy jest pewne, że nie zwiększy ono niepokoju u zwierzęcia, a tym samym duszności.

Terapia tlenowa ma kluczowe znaczenie w zwalczaniu duszności u zwierząt domowych

Terapia tlenowa może wykorzystywać różne metody:

  • Przez maskę u każdego leżącego pacjenta, który to toleruje.
  • Używając bezpośrednio przewodu tlenowego, umieszczając go w pobliżu nozdrzy lub pyska zwierzęcia. Daje to podobny efekt, ale przy znacznie mniejszym stresie dla zwierzęcia.
  • Korzystanie z klatek tlenowych, przy czym niedogodnością jest to, że izolują one pacjenta i uniemożliwiają badanie fizykalne. Medycyna weterynaryjna korzysta z inkubatorów przekazanych przez pediatrię.
podawanie psu tlenu

Istnieje wiele innych metod, które weterynarz może dostosować do konkretnej sytuacji, a nawet gatunku. Na przykład, można wykorzystać psi kołnierz wraz z urządzeniem tlenowym, aby stworzyć coś w rodzaju komory tylko dla zwierzęcia.

Przy długotrwałej terapii tlenowej należy zadbać o nawilżenie, aby uniknąć wysuszenia dróg oddechowych. Istnieją specjalne urządzenia, które podgrzewają i nawilżają wdychane powietrze.

Wreszcie, istnieje ryzyko zatrucia tlenem. Dzieje się tak po podaniu wysokiego stężenia tlenu przez ponad 12 godzin, powodując uszkodzenie płuc.

To może Cię zainteresować ...
Wizyta u weterynarza – niezbędne wskazówki
My AnimalsRead it in My Animals
Wizyta u weterynarza – niezbędne wskazówki

Wizyta u weterynarza. Nikt nie powiedział, że to łatwe, ale ważne jest, aby zabierać kota lub psa do weterynarza, zwłaszcza jeśli jest chory.