Ara żółtoskrzydła: siedlisko, cechy charakterystyczne i rozmnażanie

Makolągwa szkarłatna jest ptakiem cenionym i znanym ze swojej wielkiej inteligencji i piękna. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat, tutaj ci o tym opowiemy.
Ara żółtoskrzydła: siedlisko, cechy charakterystyczne i rozmnażanie

Ostatnia aktualizacja: 22 kwietnia, 2022

Według Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN), ara żółtoskrzydła jest najbardziej zagrożonym ptakiem na świecie. Należą do rzędu Psittaciformes, rodziny Psittacidae i rodzaju Ara. Obecnie istnieje 17 gatunków makolągw, 23, jeśli weźmiemy pod uwagę gatunki wymarłe. Ara żółtoskrzydła (Ara macao), znana też jako ara czerwona, jest jedną z nich.

To fascynujące zwierzę, coraz bardziej zagrożone wyginięciem, wymaga większej wiedzy o jego ekologii i siedliskach, by ocalić ten gatunek i jego dwa podgatunki. Tutaj dowiesz się wszystkiego o tych wspaniałych ptakach.

Siedlisko i rozmieszczenie ary żółtoskrzydłej

Ara żółtoskrzydła występuje w Meksyku, Ameryce Środkowej i Ameryce Południowej, docierając aż do Brazylii i Boliwii. Mimo to wiedza na temat dzikich populacji ary żółtoskrzydłej jest niewielka, co bardzo utrudnia badania nad nią i działania ochronne.

Można ją spotkać w kilku różnych siedliskach, takich jak tropikalny las suchy z przejściem do lasu deszczowego, tropikalny las deszczowy, las przedgórski i górski oraz tropikalny las deszczowy. W obrębie tych siedlisk znajdują się obszary, gdzie opady są bardziej sezonowe, a temperatura waha się od 25 do 30 stopni.

Ara żółtoskrzydła

Obecnie większość jej zasięgu jest w jakiś sposób zaburzona, na przykład przez wypas bydła, sady owocowe, obszary pozyskiwania drewna, pola ryżowe lub pola uprawne.

Cechy fizyczne

Ara żółtoskrzydła mierzy od 81 do 96 cm długości i waży od 1060 do 1123 gramów. Mają duży, silny, zakrzywiony dziób i turakowate, tzn. dwa palce do przodu i dwa do tyłu, co pozwala im łatwiej trzymać się gałęzi drzew.

Zarówno samice, jak i samce mają przeważnie czerwone ubarwienie. Pokrywy skrzydeł są żółte z zielonymi końcówkami, a pióra i pokrywy ogona są głównie niebieskie. Mają białą, pozbawioną piór część czaszki, górną część dzioba jasną z czarną plamą po każdej stronie, a spód czarny.

Zachowanie

To bardzo inteligentne ptaki o złożonych zachowaniach społecznych. Poza okresem lęgowym żyją razem w stadach liczących do 30 osobników. Zazwyczaj tworzą je stabilne pary lęgowe, ponieważ są to ptaki monogamiczne.

Komunikują się ze sobą za pomocą głośnych odgłosów i są głównie dzienne. W ciągu dnia latają w poszukiwaniu pożywienia i zazwyczaj jedzą w ciszy, by inne zwierzęta nie odkryły źródła pożywienia, a tym samym nie konkurują ze sobą.

Natomiast w porze snu zlatują się do miejsc grzędowych i grzędują w parach. W grupach zwykle są osobniki dominujące, głównie samce. Bardziej uległe flamingi unikają zbliżania się do nich, aby uniknąć konfliktu.

Kiedy samice są młode i nie są dojrzałe płciowo, zazwyczaj tworzą grupy. Grupy te są przydatne do socjalizacji i poszukiwania pożywienia, ale nie są tak dobrze ugruntowane jak grupy dorosłych członków.

Relacje z innymi gatunkami

Ara żółtoskrzydła ma konkurencyjne i drapieżne relacje z innymi gatunkami. Głównymi konkurentami są inne gatunki makolągw, takie jak makolągwa niebieska i żółta(Ara ararauna) oraz makolągwa zielonoskrzydła(Ara chloropterus), które żywią się tym samym rodzajem pożywienia. Aby nie dać się okraść z pokarmu, zwykle żerują w ciszy.

Jeśli chodzi o drapieżniki, to głównym zagrożeniem są dla nich ptaki drapieżne, choć węże, małpy i inne ssaki mogą od czasu do czasu polować na jaja w gniazdach, a rzadko na dorosłe osobniki.

Pożywienie

Dieta ary żółtoskrzydłej opiera się głównie na owocach i nasionach, uzupełnianych młodymi liśćmi, kwiatami i korą niektórych drzew. Odżywiają się głównie rodzimymi drzewami, ale ponieważ degradacja siedlisk jest tak duża, zaczynają wprowadzać do swojej diety rośliny uprawne lub obce.

Niektóre z pokarmów, które zjadają, zawierają substancje toksyczne dla organizmu. Udowodniono, że te ary odwiedzają tereny bogate w glinę i spożywają ją. Glina dostarcza im soli mineralnych niezbędnych dla ich organizmu i eliminuje substancje toksyczne z pożywienia, które spożywają.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy ary żółtoskrzydłej rozpoczyna się, w zależności od rejonu, od listopada do czerwca. Pary lęgowe są monogamiczne i zazwyczaj rozmnażają się co dwa lata, ponieważ młode osobniki pozostają z nimi tak długo.

Do budowy gniazda wykorzystują dziuple w drzewach. Jednym z głównych problemów jest obecnie brak dziupli, dlatego wprowadza się sztuczne gniazda, by usprawnić lęgi. Gniazda między parami są zwykle oddalone od siebie o 3 kilometry, aby uniknąć konkurencji i usprawnić lęgi.

Kiedy pary osiedlą się w gnieździe, składają średnio od 1 do 4 jaj. W tym przypadku to samica makreli szkarłatnej jest odpowiedzialna za inkubację jaj, która trwa zwykle 25 dni. Z jaj wylęgają się zwykle tylko dwa, a średni wskaźnik przeżywalności piskląt, które z powodzeniem opuszczają gniazdo, wynosi od 0,6 do 1,3 pisklęcia na parę.

Cykl życia

Gdy jaja wylęgają się w 25 dniu, pisklęta są pozbawione piór i mają zamknięte oczy. Zwykle przeżywa pisklę, które wykluło się jako pierwsze, ponieważ jest większe od pozostałych. Po trzech i pół miesiącach życia pisklęta są gotowe do pierwszych lotów.

Przez następne półtora roku młode osobniki zwykle pozostają z rodzicami. Z tego powodu makolągwa szkarłatna rozmnaża się zwykle co dwa lata. Po tym czasie opuszczają swoich rodziców i osiągają dojrzałość płciową w wieku 3 lub 4 lat.

Hodowla w niewoli

Hodowla w niewoli ma ogromne znaczenie dla zachowania makolągwy szkarłatnej i uniknięcia problemów związanych z chowem wsobnym. Istnieje kilka ośrodków zajmujących się hodowlą i wypuszczaniem młodych osobników tego gatunku. Konieczne jest, aby żyły razem w grupach, miały wystarczająco dużo bodźców i przestrzeni, a budki lęgowe były odpowiednie, aby mogły się rozmnażać.

Status ochrony

Według IUCN ara żółtoskrzydła znajduje się w stanie najmniejszej troski (Least Concern -LC-), a jej populacja maleje. Nie wiadomo, ile jest wszystkich osobników, ponieważ wiele z tych, które są trzymane w niewoli jako zwierzęta domowe, nie jest uregulowanych prawnie. W naturze też nie ma pewności, bo nie ma zbyt wielu badań.

Ary na palmie

Głównym zagrożeniem jest degradacja siedlisk, chwytanie dzikich zwierząt w celu sprzedawania ich jako zwierzęta domowe i krzyżowanie ich populacji. Na wielu obszarach zniknęły, jak na przykład na Karaibach, a na innych zmniejszają się w zastraszającym tempie.

Jednym z głównych projektów jest uratowanie podgatunku Ara macao cyanoptera. W Meksyku zniknął z 98% swojego pierwotnego występowania. W rezerwacie Volcán Cosigüina znajduje się jedna z ostatnich znanych istniejących populacji, licząca od 20 do 50 osobników, ale kilka czynników stworzyło dobrą okazję do uratowania tej populacji.

To może Cię zainteresować ...
Ile lat żyje papuga?
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Ile lat żyje papuga?

Czy wiesz, ile lat żyje papuga? Więc jej oczekiwana długość życia jest zależna od opieki nad nią, ale także innych aspektów.



  • Vaughan, C., Nemeth, N., & Marineros, L. (2003). Ecology and management of natural and artificial Scarlet Macaw (Ara macao) nest cavities in Costa Rica. Ornitologia Neotropical14(1), 381-396.
  • Chinchilla, A. T. (2006). Necesidad de estudios de variabilidad genética en Ara macao. Mesoamericana, 78.
  • Vaughan, C., Nemeth, N., & Marineros, L. (2006). Scarlet Macaw, Ara macao,(Psittaciformes: Psittacidae) diet in Central Pacific Costa Rica. Revista de Biología Tropical54(3), 919-926.
  • Schmidt, K. (2013). Spatial and Temporal Patterns of Genetic Variation in Scarlet Macaws: Implications for Population Management in La Selva Maya, Central America (Doctoral dissertation, Columbia University).