Biedronka siedmiokropka – Czy znasz ją?

Choć może na to nie wyglądać, atrakcyjne, błyszczące ubarwienie biedronki siedmiokropki jest w rzeczywistości strategią aposematyczną. Oznacza to, że za pomocą tych kolorów ostrzega drapieżniki, że jego smak jest raczej nieprzyjemny.
Biedronka siedmiokropka – Czy znasz ją?
Cesar Paul Gonzalez Gonzalez

Napisane i zweryfikowane przez biolog Cesar Paul Gonzalez Gonzalez.

Ostatnia aktualizacja: 02 grudnia, 2022

Biedronka siedmiokropka jest najbardziej rozpowszechnionym i popularnym gatunkiem biedronki w Europie i części obu Ameryk. Jednak ze względu na swoją przydatność do zwalczania szkodników została wprowadzona do innych miejsc, takich jak Bliski Wschód i Afryka.

Naukowa nazwa tego gatunku to Coccinella septempunctata. Należy do rodziny Coccinelliddae, która grupuje chrząszcze znane potocznie jako biedronki, biedroneczki i krówki z San Antonio. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o biedronce siedmiokropce.

Siedlisko i rozmieszczenie

Ten gatunek pochodzi z Europy i Azji, ale obecnie można go spotkać w innych miejscach, takich jak Ameryka Północna, Indie, Afryka i Bliski Wschód. Zazwyczaj ogranicza się do życia w miejscach silnie porośniętych roślinnością, takich jak krzewy, trawy, drzewa, a nawet bagna.

Ponieważ jej siedliska są bardzo niespecyficzne, często można ją spotkać na polach uprawnych, w ogrodach i parkach miejskich. Jest to jeden z powodów, dla których populacja dobrze rozpoznaje ten konkretny gatunek.

Biedronka siedmiokropka

Cechy fizyczne biedronki siedmiokropkiej

Podobnie jak inne chrząszcze, biedronka siedmiokropka ma mały, owalny kształt. Ma średnio od 7 do 12 milimetrów długości, więc trudno ją dostrzec gołym okiem. Ma dwie pary skrzydeł, jedną elastyczną i składaną, która umożliwia mu latanie, i drugą twardą, która służy jako ochrona skrzydeł (elytra).

Ciało tego chrząszcza jest podzielone na trzy odrębne części (tagmy): głowę, tułów i odwłok. Na głowie znajdują się oczy, czułki i otwór gębowy, a w tułowiu kończyny i dwie pary skrzydeł. Z kolei odwłok mieści organy osobnika, więc jest zwykle szerszy i bardziej owalny niż reszta ciała.

Jeśli chodzi o ubarwienie, ciało biedronki jest czarne, z kilkoma białymi plamkami rozrzuconymi w różnych częściach ciała. Natomiast stwardniałe skrzydła (elytra) mają jaskrawoczerwony kolor z 7 czarnymi plamami na ich powierzchni. Ponieważ ten obszar jest najbardziej rzucającą się w oczy i typową częścią gatunku, postanowiono nazwać go “biedronką siedmiokropką”, chociaż może mieć w sumie do 9 plamek.

Te bezkręgowce przechodzą przez kilka stadiów w ciągu swojego życia: larwę, poczwarkę i dorosłego osobnika. Larwy mają kształt robaka, a ich kolor zmienia się w zależności od temperatury, ale najczęściej jest ciemny lub nieprzezroczysty. Poczwarka jest stadium pośrednim, w którym larwa utwardza swój egzoszkielet i przechodzi metamorfozę, co pozwala jej przeobrazić się w dorosłego osobnika.

Zachowanie

Biedronka siedmiokropka jest zwierzęciem dziennym, aktywnym przez większość dnia. Zazwyczaj spędzają czas na żerowaniu samotnie, choć mogą też tworzyć grupy, aby przetrwać w miesiącach zimowych.

Dieta biedronki siedmiokropkiej

Choć biedronka siedmiokropka jest znana jako drapieżnik mszyc, w rzeczywistości spożywa wiele różnych zasobów. Ogólnie rzecz biorąc, potrafią żerować na małych owadach, pyłkach, a nawet dopuszczać się kanibalizmu. Wszystko zależy od dostępności zasobów i obecności ich ofiar.

Biedronka jako pogromca szkodników

Pomimo swojej wielkości biedronka siedmiokropka jest żarłocznym bezkręgowcem, który w krótkim czasie zabija larwy mszyc i mączlików. Z tego powodu uznano go za gatunek nadający się do wykorzystania jako kontroler biologiczny. Niektóre badania wskazują, że każdy osobnik może zjeść w ciągu swojego życia (1-2 lata) nieco ponad 500 mszyc lub larw.

Dzięki swojemu żarłocznemu apetytowi populacja biedronki siedmiokropki może zmniejszyć lub całkowicie wyeliminować kilka szkodników w ciągu zaledwie 30 dni. Oczywiście taki scenariusz będzie w dużej mierze zależał od wielkości uprawy, liczby osobników i stopnia porażenia.

Rozmnażanie

Biedronka siedmiokropka jest gatunkiem poligamicznym, który rozmnaża się z wieloma partnerami w każdym sezonie godowym. Proces ten odbywa się latem i wiosną, choć w niektórych populacjach może trwać nawet do jesieni.

Krycie jest proste – samce podchodzą do samic i “zalecają się” do nich, delikatnie pocierając o siebie czułkami. Jeśli wszystko pójdzie dobrze i samica przyjmie zaloty, samiec dosiądzie jej i zapłodni. Przeciętnie każdy osobnik powtarza ten sam proces od 4 do 6 razy dziennie z innymi osobami. Zapewnia to zapłodnienie jaj i zwiększa współczynnik reprodukcji gatunku.

Samica składa zwykle około 15 jaj w sezonie, a w ciągu całego życia od 200 do 500. W rzeczywistości, aby uniknąć walki o zasoby, większość samic wybiera miejsca, w których nie ma jaj złożonych przez inne osobniki. Maksymalizuje to ich przeżywalność i zmniejsza prawdopodobieństwo kanibalizmu.

Biedronka

Jak widzisz, biedronka siedmiokropka jest dość interesującym gatunkiem, który znalazł się na celowniku naukowców i opinii publicznej. Dzieje się tak dlatego, że jest to nie tylko piękny bezkręgowiec, ale także może być wykorzystywany jako biologiczny kontroler mszyc, które atakują uprawy. Mimo że jest niewielki, jest bardzo cenny dla ludzi i ekosystemu.

To może Cię zainteresować ...
Błyszczące ciała chrząszczy lustrzanych nie służą jako kamuflaż.
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Błyszczące ciała chrząszczy lustrzanych nie służą jako kamuflaż.

Niedawno odkryto, że w przypadku chrząszczy lustrzanych, posiadających błyszczące ciała – nie służą im jako kamuflaż. Dowiedz się dlaczego.



  • Angalet, G. W., Tropp, J. M., & Eggert, A. N. (1979). Coccinella septempunctata in the United States: recolonizations and notes on its ecology. Environmental Entomology, 8(5), 896-901.
  • Marples, N. M., van Veelen, W., & Brakefield, P. M. (1994). The relative importance of colour, taste and smell in the protection of an aposematic insect Coccinella septempunctata. Animal Behaviour, 48(4), 967-974.
  • TRILTSCH, H. (1999). Food remains in the guts of Coccinella septempunctata (Coleoptera: Coccinellidae) adults and larvae. European Journal of Entomology, 96(4), 355-364.
  • Hodek, I., & Michaud, J. P. (2013). Why is Coccinella septempunctata so successful?(A point-of-view). EJE, 105(1), 1-12.
  • SRIVASTAVA, S. (2013). The reproductive behaviour of an aphidophagous ladybeetle, Coccinella septempunctata (Coleoptera: Coccinellidae). EJE, 99(4), 465-470.
  • Bauer, T. (2013). “Coccinella septempunctata” (On-line), Animal Diversity Web. Recuperado el 30 de noviembre de 2022, disponible en: https://animaldiversity.org/accounts/Coccinella_septempunctata/

Treści zawarte w serwisie My Animals są udostępniane w celach informacyjnych. Nie mogą zastąpić diagnozy, porady czy leczenia u specjalisty. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepiej skonsultować się z zaufanym weterynarzem.