Co jedzą świerszcze?

Ludy prehiszpańskie Ameryki Środkowej spożywały bezkręgowce, takie jak świerszcze, jako stały element diety, ponieważ są one ważnym źródłem składników odżywczych i uzupełniały braki białka zwierzęcego.
Co jedzą świerszcze?

Ostatnia aktualizacja: 24 kwietnia, 2022

Świerszcze to owady charakteryzujące się doskonałą zdolnością skakania i charakterystyczną “pieśnią”. Obecnie stwierdzono, że te bezkręgowce zawierają dużo białka, dlatego są uważane za pokarm odpowiedni dla ludzi. Jednak duża część ich wartości odżywczych pochodzi z tego, co świerszcze jedzą w naturze.

Termin “świerszcz” jest używany w odniesieniu do kilku gatunków należących do rzędu Orthoptera. Jednak w poniższych akapitach mowa będzie o najczęściej najczęściej używanego do hodowli i karmieniu świerszcza domowego, którego nazwa naukowa brzmi Acheta domestica. Przeczytaj, aby dowiedzieć się więcej o tym, co jedzą świerszcze.

Jakie są świerszcze?

Świerszcze mają smukłe, cylindryczne ciało podzielone na trzy części: głowę, tułów i odwłok. W przeciwieństwie do innych owadów, te bezkręgowce nie wykazują tak wyraźnych podziałów, dlatego wydaje się, że mają tylko dwa segmenty. Ponadto posiadają dwie pary skrzydeł, które nie są wykorzystywane do lotu, ale działają jako instrument muzyczny do wydawania charakterystycznego dla nich dźwięku (stridulacji).

Głowa tych organizmów jest dość masywna i zawiera całą strukturę gębową skierowaną ku ziemi (hypognatyczną). Na tułowiu znajdują się również 3 pary odnóży, z których tylko 2 pierwsze służą do chodzenia, natomiast ostatnia jest wyspecjalizowana do skakania. W przeciwieństwie do swoich krewniaków – pasikoników, ten gatunek nie porusza się tak bardzo przez skakanie.

Świerszcze

Bezkręgowce te występują na całym świecie. Dotarły na inne kontynenty dzięki swojej przydatności jako żywy pokarm dla płazów, ptaków i gadów. Co więcej, dzięki swojej diecie zdołały przystosować się do różnych środowisk, stając się par excellence inwazyjnymi gatunkami prostoskrzydłych.

Znaczenie aparatu gębowego

Owady stanowią bardzo zróżnicowaną grupę o odmiennych aparatach gębowych. Struktury te są często modyfikowane w celu dostosowania ich do zwyczajów żywieniowych poszczególnych gatunków. W przypadku Prostoskrzydłych budowa jamy gębowej jest typu żującego, co umożliwia im rozdrabnianie różnych pokarmów stałych.

Jama gębowa świerszczy składa się z czterech ważnych części: wargowej, żuchwowej, szczękowej i wargowej. Warga i wargi pełnią funkcję analogiczną do warg ssaków, służąc do wprowadzania pokarmu i ochrony jamy ustnej. Z kolei żuchwy i szczęki funkcjonują jak zęby tych organizmów, ponieważ są odpowiedzialne za rozdrabnianie pokarmu.

Co jedzą świerszcze?

Dzięki miażdżącej budowie jamy gębowej świerszcze odżywiają się w sposób wszystkożerny. Dzięki temu mogą odżywiać się roślinnością, taką jak liście, łodygi, owoce i nasiona, oraz różnymi rodzajami owadów, w tym także sobą (kanibalizm). Wybierają pokarm w zależności od jego dostępności, więc można je również uznać za oportunistyczne.

Ponadto, ponieważ wiele z tych organizmów występuje na terenach miejskich, przystosowały się one również do spożywania resztek pokarmu ludzkiego. Daje im to dużą zdolność do kolonizowania nowych środowisk i sprawia, że z powodzeniem najeżdżają nowe regiony.

Co jedzą świerszcze w niewoli?

Ze względu na duże zdolności przystosowawcze świerszczy, często łatwo jest je hodować i utrzymywać w niewoli. W tym celu potrzebują zróżnicowanej diety, która czasami obejmuje komercyjne pokarmy dla ptaków i gryzoni. Ważne jest jednak, aby pokarm ten nie zawierał leków ani hormonów, ponieważ może to powodować problemy w ich rozwoju.

Najlepszym zaleceniem dla zapewnienia wysokiej jakości diety jest łączenie pasz komercyjnych z owocami, warzywami i nasionami. Zapewni to niezbędne białko i wodę bez nadmiernych kosztów hodowli.

Dodatkowe zalecenia

Podczas karmienia należy oddzielać karmę suchą od mokrej, aby zapobiec powstawaniu pleśni w przygotowywanych dla nich posiłkach. Ponadto, jeśli zdecydujesz się na stosowanie granulatu dla zwierząt domowych, pamiętaj, że najlepiej jest go nieco rozdrobnić, aby zwierzęta mogły go łatwo zjeść. Owoce i warzywa należy dokładnie umyć, aby nie było na nich śladów nawozów sztucznych ani środków owadobójczych.

Chociaż świerszcze mogą jeść wszelkiego rodzaju odpady, najlepiej jest opracować dla nich specjalną dietę złożoną ze świeżego pokarmu. Zazwyczaj nie ma potrzeby podawania świerszczom dodatkowej wody, ponieważ piją ją z warzyw, które zjadają. W niektórych przypadkach można jednak podawać im wodę w postaci żelu (co zapewnia nawodnienie).

Należy pamiętać o usuwaniu pokarmu, którego nie zjedzą, aby zapobiec jego rozkładowi i uszkodzeniu świerszczy. Podobnie należy utrzymywać higienę na jak najwyższym poziomie, ponieważ poprawi to jakość i wartość odżywczą pokarmu. Jednym z głównych powodów hodowania świerszczy jest wykorzystywanie ich jako żywego pokarmu lub jako pożywienia, dlatego ważne jest zwrócenie uwagi na te szczegóły.

Żywy pokarm

Dieta niektórych zwierząt (np. gadów i płazów) opiera się na spożywaniu owadów, dlatego często hoduje się te organizmy w celu ich karmienia. Świerszcze służą jako pożywny posiłek dla organizmów żyjących w niewoli, które nie mogą zdobywać pokarmu w sposób naturalny.

W hodowli świerszczy wykorzystuje się dwa ważne czynniki: wysoką wartość odżywczą i niskie koszty produkcji. Z tego powodu w krajach takich jak Peru są one wykorzystywane jako alternatywna pasza dla zwierząt hodowlanych.

Ludzie jedzący świerszcze

Co dziwne, entomofagia lub jedzenie owadów to praktyka, która istnieje od dawna. Jednak ze względu na tabu istniejące w dzisiejszym społeczeństwie, większość ludzi patrzy na tę aktywność z dezaprobatą. Jest to sprzeczne, ponieważ wartość odżywcza tych bezkręgowców może być wyższa niż spożycie mięsa zwierzęcego.

Choć może się to wydawać dziwne, entomofagia, czyli spożywanie owadów, jest praktyką znaną od bardzo dawna. Jednak ze względu na tabu, jakie istnieje w dzisiejszym społeczeństwie, większość ludzi odrzuca tę aktywność. Jest to sprzeczne, ponieważ wartość odżywcza tych bezkręgowców może być wyższa niż wartość odżywcza mięsa zwierzęcego.

Prostoskrzydłe zawierają 62-75% łatwo przyswajalnego białka i występują dość licznie w różnych regionach świata. Owady te są pożywne, ponieważ doskonale wykorzystują pokarm, który metabolizują, z wydajnością 5 razy wyższą niż w przypadku bydła.

Krótko mówiąc, świerszcze można uznać za zdrową, pożywną i zrównoważoną alternatywę dla pożywienia ludzi.

Świerszcz

Bez względu na to, czy chcesz je hodować, aby karmić nimi zwierzęta domowe, czy też przyrządzić sobie soczyste danie, owady te mają ogromny potencjał odżywczy. Pomimo swojego wyglądu, korzyści są imponujące i nie wymagają skomplikowanego mechanizmu hodowlanego. Należy jednak pamiętać, że dieta świerszczy ma wpływ na ich wartość odżywczą, dlatego nadają się one do hodowli tylko wtedy, gdy są dobrze odżywione.

To może Cię zainteresować ...
Modliszka liściogłowa: siedlisko i charakterystyka
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Modliszka liściogłowa: siedlisko i charakterystyka

Modliszka liściogłowa to owad, który wyróżnia się doskonałą mimikrą środowiska. Dowiedz się wszystkiego o tym ciekawym stworzeniu tutaj!



  • Pijoan, M. (2001). El consumo de insectos, entre la necesidad y el placer gastronómico. Offarm: farmacia y sociedad, 20(9), 150-161.
  • Patton, R. L. (1967). Oligidic diets for Acheta domesticus (Orthoptera: Gryllidae). Annals of the entomological society of America, 60(6), 1238-1242.
  • Nosil, P. (2002). Food fights in house crickets, Acheta domesticus, and the effects of body size and hunger level. Canadian Journal of Zoology, 80(3), 409-417.
  • Oloo, J. A., Ayieko, M., & Nyongesah, J. M. (2020). Acheta domesticus (Cricket) feed resources among smallholder farmers in Lake Victoria region of Kenya. Food science & nutrition, 8(1), 69-78.
  • Apolo-Arévalo, L., & Lannacone, J. (2015). Crianza del grillo (Acheta domesticus) como fuente alternativa de proteínas para el consumo humano. Scientia, 17(17).
  • Joern, A. (1979). Feeding patterns in grasshoppers (Orthoptera: Acrididae): factors influencing diet specialization. Oecologia, 38(3), 325-347.