Czym żywią się sokoły?

W rzadkich przypadkach, gdy sokoły nie zdołają zabić swojej ofiary podczas ataku, posiadają w dziobie ząb tomialny, który pomaga skręcić im kark.
Czym żywią się sokoły?

Ostatnia aktualizacja: 24 września, 2021

Sokoły to grupa ptaków drapieżnych, których wygląd różni się od innych podobnych organizmów (np. orłów). Te wielkie powietrzne bruzdnice specjalizują się w osiąganiu dużych prędkości, aby zapewnić sobie schwytanie ofiary. Ze względu na jego rozpowszechnienie, lista jego ofiar jest dość duża.

Ptaki te należą do rzędu Falconiformes, który z kolei należy do rodziny Falconidae, której nazwa pochodzi od łacińskiego słowa oznaczającego “sokoła” (falco). Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak te piękne zwierzęta polują i co jedzą, koniecznie przeczytaj ten artykuł.

Kim są sokoły?

Rodzina sokoła reprezentuje grupę ptaków dziennych o doskonałym wzroku oraz ostrych dziobach i szponach. W ramach tej klasyfikacji znajdują się zarówno małe okazy (ważące zaledwie 35 gramów), jak i duże gatunki ważące ponad 1,7 kilograma. Ich upierzenie jest zwykle kombinacją brązów, bieli, czerni i szarości z pewnymi efektami gradientu.

Ci wielcy myśliwi są uważani za kosmopolitycznych, ponieważ zwykle można je spotkać na całym świecie, z wyjątkiem Antarktydy. Jego najbardziej znanym przedstawicielem jest sokół wędrowny, który potrafi latać nad niemal każdą częścią świata i dzieli się na kilka podgatunków.

Ptaki z tej grupy wykazują silne preferencje do ciepłych klimatów, dlatego ich różnorodność jest większa na tych obszarach.

Sokół ptak

Chociaż bardzo trudno jest rozpoznać ptaka lecącego po niebie, można rozpoznać wygląd sokołów z daleka. Można to zauważyć obserwując jego skrzydła (które są ostro zakończone) i jego stały  elastyczny lot, których ruch przypomina falowanie skrzydeł.

Gdyby tego było mało, jego śpiew może sprawiać wrażenie jastrzębiego, ponieważ jest delikatny i różni się od śpiewu innych ptaków drapieżnych. Jednak ta cecha jest trudna do zidentyfikowania, jeśli nie jest się ekspertem.

Co jedzą jastrzębie?

Sokoły są uważane za ptaki drapieżne ze względu na ich wielką zdolność do polowania. Z tego właśnie powodu ich dieta jest mięsożerna, a nawet ich ciało przystosowało się do ostrych pazurów i dziobów. Rodzaj zwierząt, na które zwykle polują, zależy w dużej mierze od wielkości jastrzębia: chociaż są one w stanie zadać śmiertelny cios, nie będą w stanie unieść swojego pożywienia, jeśli jest ono zbyt duże.

Cztery grupy potencjalnych ofiar dla tych ptaków są następujące:

  • Ptaki: małe ptaki są zwykle najczęściej spożywaną i najbardziej zróżnicowaną grupą w diecie jastrzębia. Niektóre przykłady ofiar to gołębie, czaple, wróble i świergotki.
  • Ssaki: nietoperze i gryzonie.
  • Gady: węże i małe jaszczurki.
  • Stawonogi: są spożywane w mniejszej ilości. Wśród nich są cykady, ryjkowce, tenebrios i skorpiony.

W chwili, gdy chwytają zdobycz i zabierają ją w bezpieczne miejsce, jastrzębie pożerają ją w częściach. Nie zjadają go jednak w całości i pozostawiają resztki na ziemi, aby mogły się nimi żywić inne gatunki ptaków padlinożernych.

W rzeczywistości ptaki te czasami chwytają kilka ofiar przed ich zjedzeniem, tylko po to, aby wrócić kilka godzin później i zabrać je z powrotem do swojego gniazda. Sokoły polują więcej niż jedzą przez większość czasu, ponieważ nie są w stanie przenosić swoich ofiar w całości.

Ponadto, ponieważ połykają zdobycz bez przeżuwania, nie są w stanie strawić niektórych jej części i wytworzyć wypluwki (zrzutki). Ten zlepek niestrawionego pokarmu jest wydalany przez jastrzębia, aby zapobiec ich zaleganiu w żołądku.

Jak polują jastrzębie?

Ci znakomici myśliwi przysiadają na najwyższych miejscach, aby zwiększyć swoje pole widzenia. W ten sposób mogą monitorować zdobycz i wybrać tę, która jest najbardziej podatna. Kiedy już go zidentyfikują, zaczynają wzbijać się w powietrze, aby dolecieć z prędkością ponad 320 kilometrów na godzinę. 

Pustułki „zawieszone” w powietrzu

Chociaż są mniejsze, pustułki należą również do grupy sokołów, a ich zachowanie przypomina turkawki, o długości około 30 lub 36 centymetrów. Pomimo swoich rozmiarów, mają specyficzny sposób polowania, ponieważ wykorzystują zawis, strategię, która pozwala im zatrzymać się w powietrzu na wysokości 10 lub 20 metrów nad poziomem morza.

Sokół wykorzystuje tę technikę do śledzenia swojej ofiary, zachowując jednocześnie panoramiczny widok na okolicę. Gdy tylko wykryje swoją ofiarę, rzuca się na nią, aby ją złapać i połknąć na miejscu. Ponadto, gatunki te są bardzo akrobatyczne, więc mają lepszą elastyczność ruchu w ich polowania niż zwykłe sokoły.

Sokół otwarte skrzydła

Jak widać, preferencje niektórych członków grupy sokołów zachęcają do wykorzystania ich w określonych sytuacjach. Na przykład na lotniskach są wypuszczane na jakiś czas, aby odstraszyć i wyeliminować pobliskie ptaki, co pozwala na większe bezpieczeństwo podczas startu.

W ten sposób organizmy te mają duży potencjał jako regulatory populacji, co jest bardzo przydatne w zwalczaniu szkodników powietrznych. Są one również niezbędne dla ekosystemów, których są częścią, dlatego tak ważna jest ich ochrona za wszelką cenę.

To może Cię zainteresować ...
Pustułeczka: najmniejszy gatunek sokoła
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Pustułeczka: najmniejszy gatunek sokoła

Pustułeczka to mały ptak drapieżny prowadzący dzienny tryb życia, który kiedyś często zamieszkiwał dzwonnice. Dowiedz się więcej na jego temat.



  • Santillán, M. A., TRAVAINI, A., & FERNÁNDEZ, J. (2010). Dieta del Halcón Peregrino (Falco peregrinus) en la Ría Deseado, Patagonia austral, Argentina. Boletín Chileno de Ornitología, 16(1), 1-8.
  • Johansson, C., Linder, E., Hardin, P., & White, C. (1998). Bill and body size in the peregrine falcon, north versus south: is size adaptive?. Journal of Biogeography, 25(2), 265-273.
  • Johnson, J. A., Talbot, S. L., Sage, G. K., Burnham, K. K., Brown, J. W., Maechtle, T. L., … & Mindell, D. P. (2010). The use of genetics for the management of a recovering population: temporal assessment of migratory peregrine falcons in North America. PLoS One, 5(11), e14042.
  • Warkentin, I. G., & West, N. H. (1990). Ecological energetics of wintering Merlins Falco columbarius. Physiological Zoology, 63(2), 308-333.
    e Silva, R. S. (1997). Ecology and behavior of wintering Falco peregrinus (Falconiformes: Falconidae) in southeastern Brazil.
  • Zubair, M., Shukkur, E. A. A., Azeez, P. A., & Jayson, E. A. (2011). Feeding behaviour of three species of falcons in the wild in united arab emirates. Millenium Zool, 12, 13-19.
  • Dekker, D. (2009). Hunting tactics of Peregrines and other falcons. Hancock House.
  • Trejo, A., & Ojeda, V. (2002). Identificación de egagrópilas de aves rapaces en ambientes boscosos y ecotonales del noroeste de la Patagonia Argentina. Ornitología neotropical, 13(3), 313-317.