Wołki zbożowe: plaga w Twojej spiżarni

06 Wrzesień, 2020
Wołki zbożowe należą do rodziny ryjkowcowatych. Niektórzy członkowie tej rodziny roślinożernych chrząszczy odpowiedzialni są za niszczenie upraw i są dosyć niebezpieczne dla rolnictwa.
 

Wołki zbożowe to chrząszcze z rodziny ryjowcowatych. Jednakże, w grupie tej znajduje się kilka podgrup. Podgrupa, o której dzisiaj porozmawiamy, należy do rodzaju Sitophilus.

Wołki zbożowe to podgrupa należąca do rzędu chrząszczy i, jak powiedzieliśmy powyżej, rodziny ryjkowcowatych. Wszystkie okazy z trzech gatunków mają rozmiar wahający się od 3 do 5 mm.

Ciekawą cechą tej grupy jest wydłużony pysk, który łatwo dostosowuje się do ziaren każdej wielkości. Trzy gatunki z tej podgrupy mają czarno-brązowy odcień, chociaż każdy z nich ma specyficzne indywidualne cechy.

Wołki zbożowe – Plaga

Zakażenia mają miejsce zarówno przy imporcie zbóż, jak i przy samej uprawie. Nawet w magazynach, w których znajdują się zbiory, lub w pojazdach transportowych. W zależności od gatunku, można je znaleźć w określonych miejscach.

Sposób ich rozprzestrzeniania się jest następujący. Samice składają jedno jajo w jednym ziarnie i zamykają je śluzową wydzieliną. W ziarnie tym odbywa się faza larwalna i okres poczwarki. Później, gdy wołek pszeniczny jest w pełni rozwinięty, wyczołguje się na zewnątrz.

Aby wołek opuścił wnętrze ziarna, musi zrobić duży otwór. Dziura ta jest jednym ze znaków potwierdzających ich obecność w ziarnie.

Chrząszcz ten jest ciemnobrązowy; prawie czarny. Odcień brązu jest jaśniejszy niż u pozostałych dwóch gatunków. Brakuje im również plam na ciele.

wołki zbożowe - larwa
 

Mimo że ich ciało jest wydłużone i cylindryczne, nie przekracza 5 milimetrów. Inną cechą tego gatunku jest to, że jest bezskrzydły, w przeciwieństwie do reszty swoich bliskich krewnych.

Tak więc, wołek zbożowy nie lata, a mimo to nadal dochodzi do zakażenia, zarówno podczas importu ziaren i zbóż, jak i na obszarach magazynowych lub w samych pojazdach transportowych. Owad ten nie zjada ziarna zasadzonego na polu.

Warunki rozmnażania się wołka pszenicy są bardzo konkretne. Wymagają temperatury między 13 a 35ºC. Kolejnym warunkiem jest, aby wilgotność ziarna wynosiła co najmniej 9,5%.

Siedlisko i rozmieszczenie wołków zbożowych

Wołki zbożowe zamieszkują różne typy klimatów o zmiennych temperaturach i są równomiernie rozmieszczone na całym świecie.

wołek zbożowy na drewnie

Badacze zaobserwowali, że zarówno dorosłe, jak i młode osobniki, są odporne na klimaty z niskimi temperaturami. Jednak nie wszystkie gatunki w tej podgrupie tolerują zimniejsze środowisko.

Konsekwencje plagi

Wołki zbożowe to główne szkodniki. Oznacza to, że atakują nie tylko ziarna, ale także wiele innych produktów pszennych. Na przykład mąkę, makaron, płatki śniadaniowe itp.

 

Tak więc, zarówno dorosły owad, jak i jego potomstwo żywią się ziarnem, a tym samym zanieczyszczają je każdą swoją wydzieliną.

Ziarna zarażone przez wołki można rozpoznać po dużych otworach powstałych w wyniku wychodzenia nowo narodzonych osobników. Ziarna te nie nadają się do sprzedaży, co ma poważne skutki gospodarcze na całym świecie.

Wołek ryżowy (Sitophilus oryzae)

Dorosłe osobniki tego gatunku mają czarno-brązowe ciało z wgłębieniami. Pokrywy mają żółtawe plamy, a ich długość wynosi od 3 do 5 milimetrów.

Z zewnątrz nie da się odróżnić od siebie gatunków Sitophilus oryzae i Sitophilus zeamais. Zatem jedynym sposobem na ich rozróżnienie jest rozcięcie genitaliów. Wymagają temperatury między 15 a 34ºC, a także 40% wilgotności względnej.

wołek ryżowy

Z kolei wołek kukurydzowy należy do podrodziny ryjkowcowatych i jest najmniejszym z trzech gatunków. Sitophilus zeamais zamieszkuje regiony tropikalne i subtropikalne.

Czasami, gdy te owady znajdują się w przechowywanych uprawach, są transportowane do stref umiarkowanych. Jednak ten gatunek naprawdę żywi się ziarnem kukurydzy.

Szkody spowodowane przez wołki zbożowe

 

Gdyby rozrost któregokolwiek z tych gatunków nie był pod kontrolą, ich wpływ byłby ogromny. Obecnie istnieją różne plany radzenia sobie z tymi gatunkami inwazyjnymi. Obejmują one lepszy system przechowywania.

owad na zbożu

Szkody, które powodują te stworzenia, są bardzo specyficzne i są to głównie dziury, które tworzą w ziarnie po opuszczeniu go. Nie tylko to, ale także fakt, że żywią się samym ziarnem. To z kolei wytwarza wilgoć oraz ciepło wewnątrz ziarna i przyciąga wszelkiego rodzaju owady i grzyby.

Podsumowując, negatywne konsekwencje są poważne na poziomie ekonomicznym, ponieważ szkodniki te obniżają jakość ziarna , a tym samym jego opłacalność. Niestety, pozbycie się ich jest dosyć trudne.