Owca stepowa - zwyczaje i dieta

20 czerwca, 2020

Owca stepowa należy do rodziny byków lub tryków i ma osobliwie zakrzywione rogi. Owca stepowa to być może gatunek, który nie jest nam zbyt dobrze znany. Jednak na górzystych obszarach Azji można stosunkowo łatwo ją spotkać. Chcesz dowiedzieć się o niej więcej? Koniecznie przeczytaj nasz dzisiejszy artykuł.

Owca stepowa – cechy ogólne

Owca stepowa (Ovis vignei lub Ovis aries orientalis) została po raz pierwszy oficjalnie opisana w 1841 roku przez angielskiego zoologa i chemika Edwarda Blytha. Owce stepowe, zwane także arkhar lub shapo, są ssakami należącymi do rodziny Bovidae. Inne gatunki, takie jak owce, kozy lub antylopy również należą do tej rodziny.

Mamy do czynienia ze zwierzętami artiodaktylowymi: ich kończyny kończą się w postaci palców, wszystkie w parzystych liczbach. Przynajmniej dwóch z tych palców owce używają do oparcia się na ziemi i utrzymania równowagi.

owca stepowa


Samce ważą około 90 kilogramów i mierzą około jednego metra. Sierść jest brązowa, chociaż może się nieznacznie różnić zimą i latem. W okolicy ogona i tylnych kończyn mogą znajdować się białe plamy. Rogi samic są krótkie, a samców wydłużone i zakrzywione na zewnątrz.

Zwyczaje i zachowanie

Owca stepowa jest zwierzęciem stadnym i ma tendencję do tworzenia stad z innymi osobnikami, z którymi ma jakiś rodzaj więzi. Stada te składają się zwykle z samic i młodych, ponieważ samce baranów stanowią odrębną grupę.

Dominacja w tych grupach zależy od wielkości. Zwłaszcza u samców, u których wielkość rogów określa skalę społeczną. Młode samce są bardziej agresywne niż dorosłe i często dochodzi do konfrontacji. W tych walkach owca stepowa używa rogów i przednich kopyt, aby potwierdzić swoją pozycję.

owce stepowe młode

Są to zwierzęta o dziennych nawykach i zwykle spędzają większość dnia na jedzeniu. Nie oddalają się zbytnio od określonego terenu stada, ale nigdy nie mieszkają na tym samym terytorium.

Owca stepowa – dieta

Podobnie jak inne gatunki bydła, owce stepowe prowadzą wyłącznie dietę roślinożerną. Ich dieta opiera się na wybranych roślinach, wśród których przeważają krzewy i trawa. Mogą także spożywać łodygi, korę i nasiona niektórych roślin.

Należy zauważyć, że gatunek ten jest obecnie wymieniony jako zagrożony przez IUCN. Utrata siedlisk i masowe polowania poważnie szkodzą tym zwierzętom.

  • Rezaei, H. R., Naderi, S., Chintauan-Marquier, I. C., Taberlet, P., Virk, A. T., Naghash, H. R., … & Pompanon, F. (2010). Evolution and taxonomy of the wild species of the genus Ovis (Mammalia, Artiodactyla, Bovidae). Molecular phylogenetics and evolution54(2), 315-326.
  • Wilson, D. E., & Reeder, D. M. (Eds.). (2005). Mammal species of the world: a taxonomic and geographic reference (Vol. 1). JHU Press.