Pingwin mały - najmniejszy na świecie

Pingwin mały - najmniejszy na świecie

Ostatnia aktualizacja: 03 lipca, 2020

Podróżujemy na ziemie Australii, aby spotkać tego niezwykłego ssaka. To przyjazny pingwin mały. Na wybrzeżach Nowej Zelandii i Australii możemy spotkać miłego mieszkańca: pingwin mały lub pingwina białoskrzydłatego. Jest on uważany za najmniejszy znany gatunek pingwina. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym gatunku, koniecznie przeczytaj nasz artykuł.

Pingwin mały – klasyfikacja

Gatunek ten został po raz pierwszy został opisany w 1781 roku przez przyrodnika Johanna Reinholda Forstera, który nadał mu naukowy przydomek, pod którą obecnie jest znany: Eudyptula minor. Obecnie znanych jest kilka podgatunków, choć ich ostateczna klasyfikacja jest wciąż od ustalenia.

W Australii przyjęto, że są pingwinami małymi ze względu na ich mały rozmiar. Odmiana pingwina białoskrzydłego pochodzi z Nowej Zelandii, gdzie jest również nazywana imieniem Maorysów, kororā.

Ogólna charakterystyka i zachowanie

Na pierwszy rzut oka większość tych przyjaznych zwierząt wyróżnia się niebieskawym kolorem upierzenia. Upierzenie to chroni małe ciało, które zwykle nie przekracza 40 centymetrów wysokości i kilograma wagi.

eudyptula minor


Ich krewny, pingwin cesarski, ma wysokość około jednego metra, co pokazuje, że bez wątpienia pingwiny te zasłużyły na miano „najmniejszych na świecie”.

Niebieskawy kolor pokrywa większość głowy i tułowia. Płetwy, pozostałość po skrzydłach, którą pingwiny „przekształciły” w struktury przystosowane do pływania, są również niebieskawe. Obszar od brody do nóg jest szarawy lub białawy.

W przeciwieństwie do większości pingwinów zwierzęta te mają nocne nawyki te mają nocne nawyki. Zwykle żyją w dużych koloniach, w których wiele par mieszka razem w tym samym gnieździe. W ciągu dnia się szukają pożywienia, następnie wracają do gniazda o zmierzchu i karmią młode.

Pingwin mały – hodowla i dieta

Dojrzałość płciową zwierzęta te osiągają około trzech lub czterech lat, a okres godowy przypada między sierpniem a wrześniem. Aby zapewnić sobie potomstwo pingwin mały wybiera partnerkę, z którą pozostanie podczas krycia i wylęgu jaj. Gniazda zwykle znajdują się w pobliżu wybrzeża i często zawierają kilka jaj, które wyklują się 36 dni po złożeniu.

pingwin mały w stadzie

Dieta pingwina małego jest skromna pod względem ilości ze względu na ich mały rozmiar. Na ogół spożywają ryby (sardele lub sardynki), małe głowonogi i skorupiaki. Aby zdobyć ten pokarm zwykle przebywają w pobliżu wybrzeża, choć w razie potrzeby uciekają się także do nurkowania.

Dystrybucja i konserwacja

To zwierzę można łatwo spotkać na wybrzeżu Australii i Nowej Zelandii. Wzdłuż tych wybrzeży rozmiar i ubarwienie pingwina małego mogą się różnić, chociaż jest to ten sam gatunek. Istnieją pewne okazy na niektórych wyspach Chile i na wybrzeżu Afryki Południowej i spekuluje się, że mogą istnieć populacje, których jeszcze nie odkryto.

Obecnie nie są zagrożone wyginięciem. IUCN wymienił je jako „małe zagrożenie”, ale to nie znaczy, że nie są narażone na niebezpieczeństwo.

Na przykład kolonie, które znajdują się blisko populacji ludzkiej są bardziej narażone na polowanie lub zanikanie z powodu ograniczonego siedliska. Podobnie zanieczyszczenie mórz przez wycieki i tworzywa sztuczne stanowi poważne zagrożenie dla tych zwierząt.

To może Cię zainteresować ...
Adopcja pingwina – ważna kampania
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Adopcja pingwina – ważna kampania

W poniższym artykule dowiesz się więcej na temat gatunku, czyhających zagrożeń i tego, jak adopcja pingwina może odmienić losy tych zwierząt.



  • Dann, P., CARRON, M., CHAMBERS, B., CHAMBERS, L., DORNOM, T., MCLAUGHLIN, A., … & UNTHANK, S. (2005). Longevity in little penguins Eudyptula minor. Marine Ornithology33, 71-72.
  • Numata, M., Davis, L. S., & Renner, M. (2000). Prolonged foraging trips and egg desertion in little penguins (Eudyptula minor). New Zealand Journal of Zoology27(4), 277-289.
  • Hocken, A. G. (2000). Cause of death in blue penguins (Eudyptula m. minor) in North Otago, New Zealand. New Zealand Journal of Zoology27(4), 305-309.