Jak rodzą się ślimaki?

Muszle ślimaków pozwalają im na hibernację poprzez zamknięcie się w środku za pomocą struktury przypominającej korek. Jak rodzą się te bezkręgowce?
Jak rodzą się ślimaki?

Ostatnia aktualizacja: 11 października, 2021

Ślimaki są jednymi z najbardziej znanych bezkręgowców ze względu na fakt, że wszystkie ich okazy mają okrycie zwane muszlą. Ta ochrona ma na celu przykrycie ich delikatnego ciała, które zwykle jest bardzo wiotkie i ślimakowate. Choć wydaje się to codziennością, w rzeczywistości niewiele osób wie, jak wygląda ich cykl życiowy, czyli jak rodzą się ślimaki, i jak rozmnażają.

Ogólnie rzecz biorąc, termin “ślimak” odnosi się do mięczaków z klasy Gastropoda, które mają spiralną muszlę o różnych kształtach. Grupa ta ma przedstawicieli lądowych, morskich i słodkowodnych, więc różnorodność ich muszli jest niesamowita. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o tym, jak rozmnażają i rodzą się ślimaki.

Jakie są ślimaki?

Fizyczny wygląd tego bezkręgowców bardzo przypomina trzonkooczne, ale z muszlą na wierzchu. Tekstura jego skóry jest często galaretowata, ponieważ jest wiotki i wydziela śliską substancję, która umożliwia mu poruszanie się (śluz). Organizmy te nie posiadają stóp, więc poruszają się poprzez pofałdowanie skóry i zmniejszają tarcie poprzez produkcję śluzu.

Jeśli chodzi o strukturę jego skorupy, to składa się ona z węglanu wapnia. Dodatkowo, jego kształt posiada duże zagłębienie w środku, które zwykle wystarcza, aby cały organizm mógł się w nim schować. W tej twardej skorupie ślimak przechowuje również wszystkie swoje ważne organy, takie jak wątroba, płuca, żołądek, nerki i serce.

Wraz ze wzrostem ślimaka, jego skorupa również staje się szersza, więc jest to często idealny pośredni sposób na oszacowanie wieku ślimaka. Podobnie, jeśli taka ochrona zostanie uszkodzona lub zerwana, można ją naprawić (o ile uraz nie dotknął ważnego organu danej osoby).

Ślimak wypuszcza rogi

Na wiotkim ciele ślimaka widoczne są struktury czuciowe, takie jak oczy, które znajdują się na końcu macek wychodzących z głowy. Ponadto w jamie gębowej ma ząbkowaną strukturę – radulę – która działa jak piła łańcuchowa i pozwala mu gryźć wszystko, od liści po kamienie zawierające wapń.

Jak rozmnażają się ślimaki?

Wyjątkową cechą ślimaków jest to, że są okazami hermafrodytycznymi, co oznacza, że obie płcie występują u tego samego osobnika. Wbrew pozorom nie oznacza to, że mogą same się zapłodnić, ponieważ do rozmnażania potrzebują jeszcze innego ślimaka.

Okres godowy tych bezkręgowców zwykle pokrywa się z najbardziej wilgotnymi porami roku. Dzieje się tak dlatego, że zarówno młode, jak i rodzice mogą lepiej się poruszać, gdy wokół nich jest duża ilość wody. Dzięki temu są w stanie odprawić swój rytuał zalotów bez obawy o wyschnięcie.

Zaloty i kopulacja

Zaloty ślimaków zwykle nie są wylewne, ale mają swoje osobliwości. Po pierwsze, oba organizmy zaczynają się pielęgnować, pocierając się o siebie głowami i trzonami, aby zachęcić do kopulacji. W momencie, gdy osiągają punkt kulminacyjny, oboje uruchamiają rodzaj wapiennej strzałki, która ma funkcję stymulacji ich męskiego narządu rodnego.

Ponieważ oba ślimaki posiadają oba układy rozrodcze, każdy z nich penetruje otwór rozrodczy samicy swojego partnera i wymienia się spermatoforami. Jak sama nazwa wskazuje, struktura ta jest woreczkiem, w którym znajdują się plemniki służące do zapłodnienia osobnika, który przyjmuje rolę samicy. Cały proces zalotów i kopulacji może trwać w sumie od 5 do 12 godzin.

Wybór ojca

Podobnie jak w przypadku innych zwierząt, ślimaki przechodzą proces selekcji, który decyduje o tym, kto zostanie ojcem ich potomstwa. Te bezkręgowce dokonują wyboru po kopulacji, utrzymując spermatofory kilku par, dopóki nie upewnią się, że znajdą najlepszego zalotnika. Wykorzystują nasienie pożądanego ojca i żywią się resztą spermatoforów.

Wybór jest niezbędny dla tych organizmów, ponieważ poród jest procesem niezwykle energochłonnym. W ten sposób zapewniają, że zużycie będzie tego warte, a że ich potomstwo będzie wykazywać najlepsze cechy środowiska, w którym żyją.

Jak rodzą się ślimaki?

Kiedy osobnik wybierze już plemniki, są one transportowane do jajowodu (gdzie nastąpi zapłodnienie jajeczek). Podczas tego samego wydarzenia jaja pokrywają się warstwą wapienną, która twardnieje w kontakcie z powietrzem. Oznacza to, że ślimaki mają rodzaj jajorodnego rozmnażania, który opiera się na składaniu płodnych jaj, w których noszą swoje młode.

Składanie jaj odbywa się od 10 do 30 dni po zapłodnieniu, więc rodzice mają czas na zbudowanie małego gniazda do złożenia jaj. Kiedy nadejdzie czas, ślimak wypuszcza do środowiska 50-150 jaj w ciągu 20-40 godzin. Proces ten jest tak żmudny, że pod koniec nieśności okaz zwykle spoczywa w muszli.

Z kolei, wysiadywanie jaj odbywa się w okresie od 10 do 25 dni, a wylęganie zależy od temperatury i wilgotności panującej w gnieździe. Po wykluciu, młode są trzymane w gnieździe, żywiąc się żółtkiem i muszelką, aby mieć niezbędne składniki odżywcze do przeżycia. Po 10 dniach opuszczają gniazdo, aby rozpocząć samodzielne życie.

Czy ślimaki rodzą się ze swoimi muszlami?

Po urodzeniu ciało ślimaków ma już cienką, przezroczystą skorupkę. Jednak, aby wzmocnić tę ochronę, muszą spożywać wapń, coś, co otrzymują, żywiąc się właśnie pękniętymi skorupkami jaj. Pozwala im to nie tylko na utwardzenie pancerza, ale także na zwiększenie rozmiarów (co jest niezbędne do przetrwania w środowisku).

Choć brzmi to dziwnie, muszla to nie tylko konstrukcja, którą można zdjąć lub nałożyć na ślimaka, ale jest to fundamentalna część jego ciała. Dzieje się tak, ponieważ ich skóra, w części zwanej płaszczem, wydziela powłokę, która z czasem twardnieje. W ten sposób, chociaż wapń jest obfity, ślimak może wytworzyć lub naprawić swoją skorupę.

Jak widać, muszle ślimaków zachowują spiralny kształt spowodowany wewnętrznym ułożeniem ich organów. W końcu płaszcz jest fałdą skóry, która zakrywa i chroni wnętrze, więc ten wzór pojawia się, gdy skorupa jest wydzielana.

Ślimaki na liściu sałaty

Cykl życiowy ślimaków nie jest tak prosty, jak się wydaje, ponieważ chociaż większość z nich jest powiązana z powyższym, istnieje wiele wyjątków. Mimo to ich doskonała zdolność do wydzielania własnej tarczy czyni z nich organizmy o ciekawym wyglądzie. Każda żywa istota ma swój własny, szczególny sposób zaskakiwania zmysłów, a ślimaki udowadniają to w całej rozciągłości.

To może Cię zainteresować ...
Olbrzymi afrykański ślimak lądowy w niewoli
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Olbrzymi afrykański ślimak lądowy w niewoli

W tym artykule znajdziesz wszystkie potrzebne informacje o tym, jakiej opieki i warunków potrzebuje olbrzymi afrykański ślimak lądowy w niewoli.



  • Naranjo-García, E. (2014). Biodiversidad de moluscos terrestres en México. Revista mexicana de biodiversidad, 85, 431-440.
  • De la Piedra, R. (2005). Biología del caracol (Helix aspersaMuller) y propuesta de instalación de un criadero mixto modificado. Tesina de Médico Veterinario. Lima: Universidad Nacional Mayor de San Marcos.
  • Castillejo, J. (1986). Caracoles terrestres de Galicia. Familia Helicidae (Gastropoda: Pulmonata). Universidad de Santiago de Compostela, Lugo.
  • Díaz, J. L., Aguirre, J. C., Mejía, G., & Martínez, E. (2007). Reproducción y genética del caracol terrestre “Helix aspersa”. Revista CES Medicina Veterinaria y Zootecnia, 2(2), 78-88.
  • Ramírez, R., Borda, V., Romero, P., Ramirez, J., Congrains, C., Chirinos, J., … & Mejía, K. (2012). Biodiversidad y endemismo de los caracoles terrestres Megalobulimus y Systrophia en la Amazonia occidental. Revista peruana de biología, 19(1), 59-74.