Kolczatka jest jednym z najdziwniejszych ssaków na świecie

Echidna jest jednym z tych zwierząt, które wydają się być stworzone w łatach. Jednak jego badanie jest bardzo cenne w odkrywaniu tajemnic ewolucji.
Kolczatka jest jednym z najdziwniejszych ssaków na świecie

Ostatnia aktualizacja: 10 września, 2022

Zapewne słyszeliście o dziwactwach dziobaka australijskiego, jadowitego, składającego jaja, ssącego zwierzęcia. Ale jeśli myślałeś, że jest to najdziwniejsze zwierzę na powierzchni ziemi, to dlatego, że nie słyszałeś o istnieniu tego zwierzęcia. Kolczatka, bo o niej mowa jest często mylona z jeżem ze względu na kolce wyrastające na jej grzbiecie, ale daleko jej do jeża.

Jakie tajemnice skrywa to zwierzę? Prawda jest taka, że jest wiele takich, które pozostawią cię z otwartymi ustami. Poznajmy nieco lepiej kim jest kolczatka, zwana też mrówkojadem kolczastym, bo nic w jej biologii nie jest zmarnowane.

Poznaj kim jest kolczatka

Kolczatkisą jedynymi członkami swojej rodziny taksonomiczne. (Tachyglossidae). Są to ssaki zamieszkujące wyspy kontynentu australijskiego, takie jak Nowa Gwinea, Salawatu czy Tasmania. Obecnie wyróżnia się dwa rodzaje:

  • Tachyglossus: kolczatki krótkoszyjne lub australijskie. Jedynym przedstawicielem tego rodzaju jest kolczatka australijska (Tachyglossus aculeatus).
  • Zaglossus: kolczatka długoszyjne lub nowogwinejskie. Wśród nich znajduje się prakolczatka górska (Zaglossus attenboroughi), prakolczatka papuaska (Zaglossusbartoni) i prakolczatka nowogwinejska (Zaglossus bruijni).

Kolczatki to zwierzęta, które nie przekraczają 45 centymetrów długości i są pokryte gęstym futrem. Na grzbiecie mają długie kolce, które chronią je przed drapieżnikami. Zwykle ważą od 2 do 7 kilogramów, w zależności od gatunku i płci (samce są większe od samic).

Ich dieta składa się głównie z owadów, takich jak dżdżownice, termity i mrówki. Z tego powodu jej szczęka nie jest zbyt rozwinięta, więc przypomina szczękę mrówkojada i nie ma zębów.

Ciekawostki o kolczatce

W przypadkach, takich jak kolczatka najlepszym sposobem na dowiedzenie się więcej o jej biologii są ciekawostki, które przedstawia. W kolejnych częściach znajdziesz najbardziej niesamowite fakty na temat tego zwierzęcia.

Jego język mierzy 20 centymetrów

Ponieważ musi wyciągać owady z małych dziur, takich jak mrowiska i kopce termitów, jej długość jest taka, że może złapać kilka owadów jednocześnie. Poza tym, że jest długa, jest lepka, co sprawia, że ofiary łatwiej się do niej przyczepiają.

Zrogowaciałe kolce na dachu pyska odpowiadają za miażdżenie owadów, ponieważ kolczatki nie mają zębów.

Są świetnymi kopaczami

Używają wszystkich czterech nóg do kopania galerii i dziur, w których się chowają. Często też używają swoich długich pazurów do wykopywania zdobyczy, np. robaków. Drugi palec tylnych kończyn jest dłuższy od pozostałych i kolczatka używa go do drapania i pielęgnacji.

Jajorodne torbacze i ssaki

Rozród kolczatki to prawdziwy konglomerat ciekawostek i dziwactw. Samica składa jedno jajo w ciągu roku, które zwija do swojej torby. Tam odbywa się inkubacja, a kiedy mała kolczatka się wykluje, używa swoich małych pazurków, aby przylgnąć do włosów matki wewnątrz woreczka.

Samice nie mają sutków, więc młode będą się karmić mlekiem wydzielanym przez skórę matki za pomocą specjalnych gruczołów.

Około 53 dnia, kiedy małe kolczatki zaczynają się wyłaniać, matka wykopuje norę i zostawia je tam. Karmi go co 5-10 dni, aż w wieku 7 miesięcy będzie w stanie sam o siebie zadbać.

Penis samca kolczatki

Kolejną niezwykłą cechą kolczatki jest anatomia prącia samca. Cechą bliższą gadom niż ssakom jest to, że organ ten ma 4 ujścia zamiast jednego. Nie wszystkie gruczoły działają jednocześnie, ale tylko połowa z nich zapładnia samicę w czasie godów.

Mają ostrogi, ale nie mają jadu

Podobnie jak dziobaki australijskie, kolczatki mają ostrogi za stawem kolanowym. Jednak w przeciwieństwie do dziobaków nie wydzielają jadu przez swoje ostrogi. Do dziś nie wiadomo, jaką funkcję pełni ta część ich anatomii.

Dziwny rytuał godowy kolczatki

Zachowanie tego zwierzęcia również nie jest pozbawione ciekawostek. Zaloty wykonywane przez samca są co najmniej dziwaczne i składają się z następujących etapów:

  • Samce tworzą karawanę za samicą: za jednym z nich widziano do 10 osobników. Może to trwać tygodniami.
  • Jeśli jest chętna, wydziela feromony płciowe, aby zasygnalizować zalotnikom, że jest gotowa do współżycia. Jeśli nie, zamieni się w kulę z kolcami.
  • Samica leży na ziemi, a samce kopią wokół niej: tworzą rodzaj rowu, w którym walczą ze sobą, aż jednemu z nich uda się wejść za samicę.
  • Zwycięski samiec pieści samicę swoimi piórami, dopóki nie będzie ona gotowa do kopulacji.

Posiadają elektrorecepcję

Chociaż zmysł ten jest bardziej przydatny dla zwierząt morskich, które go posiadają (woda jest lepszym przewodnikiem elektryczności niż powietrze), kolczatka robi z niego dobry użytek. Kolczatka długonosa ma w pysku 2000 elektroreceptorów, podczas gdy kolczatka krótkonosa ma ich tylko 400.

Kolczatka

Kolczatka krótkonosa może używać tego zmysłu tylko w deszczowe dni, kiedy to wykrywa robaki w wilgotnej glebie.

Jak widzisz, kolczatka jest bardzo osobliwym zwierzęciem.

Przez niektórych uważany za zwierzę bliskie żywym skamielinom (ze względu na podobieństwo do gadów), nadal jest aglomeratem osobliwości, które nie pozostawiają nikogo obojętnym. Jeśli zaskoczyło cię to zwierzę, zachęcamy do dalszych poszukiwań, bo na pewno jest jeszcze wiele faktów do odkrycia.

To może Cię zainteresować ...
Czy nietoperze są ślepe?
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Czy nietoperze są ślepe?

Uważa się, że nietoperze są ślepe. Istnieje wiele mitów na ich temat, ale realnie ich istnienie ma ważne znaczenie dla naszego ekosystemu.



  • Augee, M. L., Gooden, B., & Musser, A. (2006). Echidna: extraordinary egg-laying mammal. CSIRO publishing.
  • Beard, L., & Grigg, G. C. (2000). Reproduction in the short-beaked echidna. In Proceedings of the Linnean Society of New South Wales (Vol. 122, pp. 89-99).
  • Zhou, Y., Shearwin-Whyatt, L., Li, J., Song, Z., Hayakawa, T., Stevens, D., … & Zhang, G. (2021). Platypus and echidna genomes reveal mammalian biology and evolution. Nature592(7856), 756-762.
  • Rismiller, P. D., & Seymour, R. S. (1991). The echidna. Scientific American264(2), 96-103.