Krewetka szkieletowa – Wszystko o o tym bezkręgowcu

Jest prawdopodobne, że ze względu na swoje zdolności mimetyczne i mały rozmiar, krewetka szkieletowa może stać się gatunkiem inwazyjnym w różnych typach siedlisk. W tej chwili brakuje jednak wiarygodnych informacji, które mogłyby to potwierdzić.
Krewetka szkieletowa – Wszystko o o tym bezkręgowcu
Cesar Paul Gonzalez Gonzalez

Napisane i zweryfikowane przez biolog Cesar Paul Gonzalez Gonzalez.

Ostatnia aktualizacja: 07 listopada, 2022

Krewetka szkieletowa to osobliwy bezkręgowiec, który ma przezroczystą “skórę”, dzięki której można zobaczyć jej “szkielet”. Dzięki tej właściwości osobniki mogą wtopić się w otoczenie i pozostać niezauważone przez drapieżniki.

Termin “krewetka szkieletowa” nie odnosi się do jednego gatunku, ale do całej rodziny Caprellidae. Jednak w tej grupie pojawił się nowy członek, którego naukowa nazwa brzmi Liropus minusculus, dlatego w dalszej części artykułu zajmiemy się tym okazem. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o tej ciekawej krewetce szkieletowej.

Siedlisko i rozmieszczenie

Pierwszy znany okaz tego gatunku został znaleziony na głębokości 30 metrów w jaskini u wybrzeży wyspy Catalina w Kalifornii. Uważa się jednak, że występuje na całym północno-wschodnim Pacyfiku. Stanowi to wyraźny kontrast z resztą rodziny Caprellidae, ponieważ większość jej krewnych żyje w Atlantyku lub Morzu Śródziemnym.

Ze względu na swój wygląd, krewetka szkieletowa jest w dużej mierze niezauważana przez drapieżniki i ma tendencję do pozostawania na skałach i roślinach. Ponadto dzieli swoje środowisko z różnymi bezkręgowcami morskimi, takimi jak stułbiopławy i mszywioły, które naśladuje, by wyglądać jak kolejny filament w swoim ciele.

Charakterystyka fizyczna krewetki szkieletowej

Jak już wspomniano, główną cechą charakterystyczną tej osobliwej krewetki jest to, że ma półprzezroczyste ciało, w którym widać rodzaj filamentu podobnego do “szkieletu”. Należy zauważyć, że struktura ta nie przedstawia jego kości, ponieważ stawonogi nie mają struktury kostnej i mają egzoszkielety. Dlatego “szkielet” jest tak naprawdę sztuczką wizualną, która pozwala wtopić się w otoczenie.

Krewetka szkieletowa jest niewielka, mierzy zaledwie od 2,1 do 3,3 milimetra długości. Oznacza to, że jest prawie niewidoczny dla ludzi. Jednak jej ciało zachowuje typowy kształt litery “C” spotykany u powszechnie spożywanych krewetek. Ze względu na swój półprzezroczysty wygląd nazywane są również krewetkami widmowymi.

Ciało krewetki szkieletowej ma taką samą budowę jak innych obunogów, czyli składa się z 13 przegród lub bloków zwanych metamerami. Każda z tych części zawiera dwie pary odnóży, które służą do pływania, ale pierwsze dwie są zmodyfikowane w szpony do łapania i polowania. Ostatnie dwie pary odnóży służą do przyczepiania się do podłoża.

Zachowanie

Wbrew pozorom krewetka szkieletowa jest naturalnym drapieżnikiem, który nie spuszcza oczu z ofiary. Ponieważ jej ciało jest niezauważalne w środowisku, musi tylko cierpliwie czekać na zbliżenie się ofiary, prawie jak modliszka. W rezultacie spędzają zbyt dużo czasu leżąc bez ruchu na skałach lub roślinności morskiej.

Dieta krewetek szkieletowych

Ogólnie rzecz biorąc, krewetki szkieletowe są znane ze swojej wszystkożernej diety, która składa się z wielu różnych mikroorganizmów mniejszych od nich samych. Do najpopularniejszych należą okrzemki, detrytusy, niektóre robaki, różne rodzaje pierwotniaków, a nawet niektóre larwy skorupiaków.

Krewetka szkieletowa

Rozmnażanie

Niestety, ponieważ krewetka szkieletowa została zgłoszona w 2013 roku, nie ma zbyt wielu informacji na temat jej rozmnażania. Uważa się jednak, że może stosować ten sam wzór kojarzenia, co jego najbliżsi krewni. Oznacza to, że cykl rozrodczy odbywa się tuż po ekdyzie (wylince), ponieważ tylko wtedy samiec może zapłodnić samicę.

Takie organizmy zapładniają swoje jaja zewnętrznie. Jednak samica przechwytuje jaja i przechowuje je w małym “woreczku” na brzuchu. Po wylęgu mają wygląd dorosłego osobnika, ale są znacznie mniejsze.

Chociaż wiele jeszcze nie wiadomo o krewetce szkieletowej, fascynujące jest obserwowanie, jak przystosowała się do swojego środowiska. Jego cechy pozwoliły mu stać się zaciekłym drapieżnikiem pomimo jego rozmiarów, co jest jego zaletą w oceanie. To doskonały przykład na to, jak wspaniała jest natura i jej zdolność do tworzenia tak niesamowitych gatunków.

To może Cię zainteresować ...
Mątwa pasiasta: siedlisko, charakterystyka i ciekawostki
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Mątwa pasiasta: siedlisko, charakterystyka i ciekawostki

Mątwa pasiasta jest, obok ośmiornicy Hapalochlaena i Metasepii pfefferi, jedynym jadowitym głowonogiem na naszej planecie.



  • Sánchez-Moyano, J. E., García-Asencio, I., & Guerra-García, J. M. (2015). Littoral caprellids (Crustacea: Amphipoda) from the Mexican Central Pacific coast, with the description of four new species. Journal of Natural History, 49(1-2), 77-127.
  • Guerra-Garcia, J. M., & Hendrycks, E. A. (2013). A new species of Liropus (Crustacea, Amphipoda, Caprellidae) from California, USA, with an illustrated key of the genus. Zootaxa, 3718(5), 467-476.
  • Mauro, F. D. M., & Serejo, C. S. (2015). The family Caprellidae (Amphipoda: Caprelloidea: Caprellidae) from Campos Basin, Southwestern Atlantic, with a key of species occurring in Brazil. Zootaxa, 4006(1), 103-127.
  • Guerra-Garcia, J. M., Chatterjee, T., & Schizas, N. V. (2015). New genus and new species of Caprellidae (Crustacea: Peracarida: Amphipoda) from the mesophotic coral ecosystems of Puerto Rico and St. Croix, Caribbean Sea. Zootaxa, 4018(1), 80-96.