Pławikonik australijski – Dowiedz się wszystkiego o nim

Ten smok morski jest prawie niemożliwy do zauważenia wśród wodorostów. Tutaj dowiesz się jak się kamufluje i jakie są inne aspekty jego biologii.
Pławikonik australijski – Dowiedz się wszystkiego o nim
Sara González Juárez

Napisane i zweryfikowane przez psycholog Sara González Juárez.

Ostatnia aktualizacja: 22 stycznia, 2023

Możliwe, że pierwszą rzeczą, jaką pomyślisz, gdy zobaczysz to zwierzę, będzie to, że powstało ono z rysunku kogoś o wielkiej wyobraźni. Pławikonik australijski jest ekspertem w kamuflowaniu się w swoim środowisku, ponieważ jego ciało doskonale imituje otaczającą go roślinność.

Patrzysz na jedno z najbardziej fascynujących zwierząt, jakie istnieją. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o jego biologii, tutaj znajdziesz kompletny plik, który pozwoli ci dokładnie poznać jego relacje ze środowiskiem i sposób przetrwania na tej planecie. Nie przegap niczego, więc zaczynajmy.

Taksonomia i właściwości

Pławikonik australijski (Phycodurus eques) to zwierzę należące do rodziny Syngnathidae, do której należą smoki morskie, takie jak on sam, ale także Syngnathus i koniki morskie. Jest jedynym przedstawicielem swojego rodzaju, Phycodurus.

Nazwa odnosi się do jego morfologii, która sprawia, że wygląda jak jeden z otaczających go glonów. Długie, złożone i elastyczne wyrostki na jego ciele służą jedynie do wtopienia się w otoczenie, ponieważ zwykle żyje przyczepiony do roślinności na dnie morza. Ma różne kolory, od brązowego do oliwkowego, również ze względu na tę funkcję.

Ma zwykle około 30 centymetrów długości. Oprócz rurkowatego pyska ma również ostre kolce po obu stronach ciała, które są ostatnią deską ratunku przed drapieżnikami.

Siedlisko pławikonika australijskiego

Pławikonik australijski zamieszkuje południowe wybrzeża Australii, od Wysp Abrolhos do zachodniej Wiktorii. Obserwowano je również w Cieśninie Bassa i na Tasmanii.

Często odwiedzają skaliste rafy, na których rosną wodorosty. Występują w wodach o głębokości do 50 metrów, blisko brzegu i wokół piaszczystych ławic. Chociaż potrafią przemieszczać się na odległość do 5 hektarów, są bardzo powolne i szybko się wyczerpują, więc ich zasięg geograficzny jest nieco ograniczony.

Ten pławikonik australijski jest mięsożerny i sprytnie wykorzystuje swoją ograniczoną mobilność. W rzeczywistości ma tendencję do pozostawania w bezruchu wśród wodorostów, pozwalając sobie na kołysanie przez prądy, aby wtopić się w otoczenie. W ten sposób jest w stanie prześladować swoje ofiary, którymi są krewetki, plankton i larwy ryb.

Aby je złapać, wykonuje ruch ssący ustami, rozszerzając staw na dole pyska. W ten sposób ofiara jest pochłaniana natychmiast, bez czasu na reakcję.

Zachowanie pławikonika australijskiego

Jest to gatunek, który zwykle porusza się samotnie lub w parach, w zależności od pory roku. Jest bardzo powolnym pływakiem, potrzebuje długich odpoczynków po każdym pływaniu i jest zagrożony śmiercią, gdy zbyt długo walczy z silnymi prądami.

Jego aktywność dzieli się na krótkie okresy. Bez preferencji co do nocy i dnia, ponieważ środowiska, w których przebywa, zwykle nie mają wystarczającego oświetlenia.

Większość czasu spędza wśród roślinności, gdzie się kamufluje, ponieważ zapewnia to schronienie i kryjówki, w których może jednocześnie czekać na ofiarę. Kiedy drapieżnik go znajdzie, często jest zaskoczony wspomnianymi kolcami, co daje mu szansę na przeżycie.

Rozmnażanie

Szukając partnera, samce gwałtownie rywalizują ze sobą o samice. Zaloty są długie. Polegają na zsynchronizowanym pływaniu samca i, jeśli zaakceptuje go, także samicy.

Samica składa do 250 jaj, czasem do 300, podczas gdy samiec wykształca na ogonie szereg jajników. Składają do nich jaja i inkubują przez około 4 tygodnie. Wylęg trwa kilka dni, partie piskląt wykluwają się i odchodzą, aby zapewnić przetrwanie jak największej ich liczbie, choć wskaźnik ten wynosi tylko 5%.

Pisklęta są w pełni samodzielne i zdolne do polowania, więc ten gatunek nie ma opieki rodzicielskiej.

Status ochronny pławikonika australijskiego

Choć uważany jest za bliski zagrożenia (NT), od 2016 roku został sklasyfikowany na Czerwonej Liście IUCN jako najmniejszej troski (LC). Jednak jego liczebność z roku na rok maleje. Jest to gatunek bardzo wrażliwy na degradację siedliska ze względu na ograniczoną zdolność do przemieszczania się.

Status ochronny pławikonika australijskiego

Działalność człowieka ma na niego negatywny wpływ, zwłaszcza ścieki i przyłowy rybackie. Problem polega na tym, że te zdarzenia, jak również zakłócenia spowodowane nurkowaniem rekreacyjnym, są niepotwierdzone i oficjalnie niezarejestrowane.

Chociaż kilka obszarów w zasięgu występowania tego gatunku objęto ochroną, a gatunek ten wpisano na listę australijskiej ustawy o ochronie różnorodności biologicznej i ochronie środowiska, nadal pozostaje wiele do zrobienia. Nie jest on chroniony międzynarodowo ani komercyjnie. Czy zobaczymy, jak pławikonik australijski nadal zasiedla nasze rafy?

To może Cię zainteresować ...
Różnice między kalinkiem błękitnym a krabem
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Różnice między kalinkiem błękitnym a krabem

Choć może wyglądają bardzo podobnie, ale istnieją różnice między kalinkiem błękitnym a krabem. Dowiedz się, jakie one są tutaj.



  • Pollom, R. 2017. Phycodurus eques . La Lista Roja de Especies Amenazadas de la UICN 2017: e.T17096A67622420. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2017-2.RLTS.T17096A67622420.en . Consultado el 04 de enero de 2023 .
  • Connolly, R. M., Melville, A. J., & Preston, K. M. (2002). Patterns of movement and habitat use by leafy seadragons tracked ultrasonically. Journal of Fish Biology61(3), 684-695.
  • Martin-Smith, K. M., & Vincent, A. C. (2006). Exploitation and trade of Australian seahorses, pipehorses, sea dragons and pipefishes (family Syngnathidae). Oryx40(2), 141-151.

Treści zawarte w serwisie My Animals są udostępniane w celach informacyjnych. Nie mogą zastąpić diagnozy, porady czy leczenia u specjalisty. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepiej skonsultować się z zaufanym weterynarzem.