Pokolec królewski: siedlisko, charakterystyka i rozmnażanie

Pokolec królewski jest tak nazywany, ponieważ u nasady ogona ma kolce, bardzo niebezpieczną i ostrą broń, której używa do obrony.
Pokolec królewski: siedlisko, charakterystyka i rozmnażanie

Ostatnia aktualizacja: 23 kwietnia, 2022

Pokolec królewski jest jedną z najbardziej znanych na świecie ryb kostnoszkieletowych. Dzięki filmowi Disneya “Gdzie jest Nemo” i jego kontynuacji, którego główną bohaterką jest Dory, niebieska rybka morska. Jest to jednak coś więcej niż tylko postać na ekranie, to okaz, który prowadzi życie na rafie.

Pokolce królewskie odnosi się do kilku gatunków należących do rodziny Acanthuridae. Wyróżniają się jaskrawymi i przyciągającymi wzrok kolorami, dlatego też są często są hodowane w akwariach. W tym dziale przedstawiamy wszystko, co jest z nimi związane, ich siedliska, cechy charakterystyczne, rozmnażanie i inne ważne aspekty, nie przegap niczego.

Siedlisko

Ryby te są morskie i występują w tropikalnych i subtropikalnych wodach całego świata (choć nie występują w Morzu Śródziemnym). Są mieszkańcami raf koralowych, których największa różnorodność występuje w Oceanie Spokojnym i Indyjskim.

Specyficzne nisze różnią się między gatunkami. I tak, na przykład, można znaleźć takie, które preferują obszary przybrzeżne z falami, piaszczystym lub skalistym dnem, między innymi.

Pokolec królewski

Charakterystyka pokolców królewskich

Pokolcowate mają osobliwy wygląd, bocznie spłaszczone ciało i małe usta. Zazwyczaj są to małe ryby, których długość nie przekracza 40 centymetrów. Niektóre okazy mogą być jednak większe. Są jaskrawo ubarwione, co czyni je bardzo pięknymi, idealnymi do akwariów.

Cechą charakterystyczną tej grupy są ostre kolce lub płytki, którymi bronią się przed wrogami. Ponadto ich płetwy grzbietowa i odbytowa są dość duże, zajmując dużą część długości ciała. Płetwa ogonowa ma charakterystyczny ścięty lub półksiężycowaty kształt.

Dymorfizm płciowy występuje u niektórych gatunków, tzn. samce i samice różnią się od siebie. Zwłaszcza jeśli chodzi o rozmiar lub pewne aspekty morfologii.

Bardzo popularnym gatunkiem jest Pokolec królewski (Paracanthurus hepatus), o bardzo efektownym ubarwieniu, głębokim niebieskim z czarnymi pasami i żółtym ogonem, a także krawędzią płetw piersiowych.

Zachowanie

Ryby te są dzienne, więc w nocy szukają schronienia. We wczesnych stadiach rozwoju wykazują przyspieszony wzrost. Są również znane ze swojej długowieczności – większość osobników żyje ponad 30 lat. W okresie rozrodczym często obserwuje się walki między samcami.

Interesującą cechą tych ryb jest to, że mogą one tworzyć małe lub duże grupy w celu żerowania lub rozmnażania (nawet z innymi gatunkami). Istnieją jednak taksony, które nie stosują się do tych zwyczajów i pozostają pojedyncze.

Większość ryb pokolcowatych to zwierzęta roślinożerne, ale są też organizmy, które zjadają małe zwierzęta. Ich dieta jest bardzo zróżnicowana i może obejmować plankton, glony i detrytus. Zęby również wykazują tę różnorodność. W jamie gębowej znajduje się zwykle rząd ostrych zębów. W celu zdobycia pokarmu mogą migrować z płytkich do głębszych obszarów.

Ciekawostką jest, że niektóre z tych uroczych pływaków zjadają wraz z glonami duże ilości osadów, które sprzyjają procesowi trawienia. Osiągają to dzięki grubościennym żołądkom, które są w stanie utrzymać spożywane substancje.

Dzięki swoim zwyczajom żywieniowym ryby kostnoszkieletowe odgrywają bardzo ważną rolę w bilansie energetycznym raf koralowych, przetwarzając energię roślin. Dzięki swoim migracjom biorą również udział w transporcie i recyklingu składników odżywczych.

Jak rozmnażają się pokolce królewskie?

Rozmnażanie członków tej rodziny jest płciowe, z wytwarzaniem jaj (jajorodność) i zapłodnieniem zewnętrznym. Stosowane są różne strategie, takie jak tworzenie skupisk, haremów, migracje, a także tarło na żerowiskach.

U niektórych gatunków występuje hermafrodytyzm sekwencyjny, tzn. mogą one zmieniać płeć w ciągu całego życia.

Najczęstszym zachowaniem rozrodczym jest tarło grupowe. Tarło może odbywać się przez cały rok, przy zmiennej produkcji jaj. Niektóre osobniki wykazują zmiany ubarwienia podczas tarła i walk między samcami.

W tej grupie nie ma opieki rodzicielskiej. Wylęg z jaj następuje 2-3 dni po tarle i zapłodnieniu. Podczas swojego cyklu życiowego przechodzą pelagiczne stadium larwalne (przebywają w głębokich wodach). Dojrzałość płciowa pojawia się zwykle między 1 a 2 rokiem życia, a długość osobników jest zmienna.

Status ochrony

Rodzina Pokolcowatych jest podzielona na 6 rodzajów, obejmujących w sumie 83 gatunki. Choć większość z nich nie jest zagrożona, jeden okaz jest skatalogowany jako zagrożony, według Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN). To jest Acanthurus chronixis, zagrożony intensywnym odławianiem i połowem.

Ukrytym zagrożeniem dla tych gatunków jest niszczenie raf koralowych na całym świecie, spowodowane wieloma czynnikami. Należą do nich wzrost temperatury, odławianie ryb, zakwaszenie oceanów, zanieczyszczenia i choroby.

Pokolce to ryby, które przyciągają uwagę swoim wyglądem, ubarwieniem i zachowaniem.

Pokolec żółty

Jak już pewnie zauważyłeś, odgrywają one ważną rolę w ekosystemie, ale ich istnieniu zagraża intensywny połów i niszczenie rafy, za które w dużej mierze odpowiedzialny jest człowiek. Możesz jednak stać się częścią rozwiązania, dzięki któremu świat tych nowych pływaków stanie się lepszy.

To może Cię zainteresować ...
Akwarium morskie – jak należy o nie dbać
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Akwarium morskie – jak należy o nie dbać

Z artykułu dowiesz się wszystkiego, co warto wiedzieć o tym, jak należy dbać o akwarium morskie, aby wyglądało jak najlepiej.



  • Animal Diversity Web (ADW). Acanthuridae. Recuperado el 17 de abril de 2022 de https://animaldiversity.org/accounts/Acanthuridae/
  • Díaz-Ruiz, S., Alva-Basurto, C., & Aguirre-León, A. (2007). Distribución y abundancia de las especies de peces “cirujano” (Acanthuridae) en arrecifes coralinos del caribe mexicano. ContactoS, 63, 52-58.
  • Duarte, S., & Acero, A. (1988). Hábitos alimentarios de los peces del género Acanthurus (Perciformes: Acanthuridae) en la región de Santa Marta (Caribe colombiano). Revista de Biología Tropical, 36 (2B), 399-405.
  • Myers, R., Choat, J.H., Abesamis, R., Clements, K.D., McIlwain, J., Nanola, C., Rocha, L.A., Russell, B. & Stockwell, B. (2012). Acanthurus chronixis. The IUCN Red List of Threatened Species 2012: e.T177966A1505213.
  • Vilanova, R., Gómez, M., Vieira, F., Vasconcelos, P. (2018). Reproductive biology of Acanthurus coeruleus (Bloch & Schneider, 1801) (Perciformes: Acanthuridae) in the north coast of the State of Pernambuco, Brazil. Pan-American Journal of Aquatic Sciences, 13(1), 25-35.