Wrona amerykańska: siedlisko i charakterystyka

Wrony amerykańskie są bardzo podatne na chorobę wirusową Zachodniego Nilu. W rzeczywistości oszacowano, że patogen ten spowodował utratę 45% ich populacji.
Wrona amerykańska: siedlisko i charakterystyka

Ostatnia aktualizacja: 25 marca, 2022

Wrona amerykańska charakteryzuje się pięknym opalizującym, monochromatycznym upierzeniem, które dzieli z innymi bliskimi krewnymi. Są bardzo powszechne w swoim środowisku i można zobaczyć je nawet na obszarach miejskich. W rzeczywistości mają świetną inteligencję, która pomaga im dostosować się do skomplikowanych środowisk.

Gatunek nazywa się Corvus brachyrhynchos i należy do rodziny Corvidae. W tej samej grupie znajdują się sroki, sójki, kawki i kruki, co daje łącznie ponad 120 gatunków. Czytaj dalej to miejsce i dowiedz się wszystkiego o ciekawskiej wronie amerykańskiej.

Siedlisko i rozmieszczenie wrony amerykańskiej

Wrona amerykańska występuje w całej Ameryce Północnej, w tym w niektórych częściach Meksyku, Stanów Zjednoczonych i Kanady. Jest zdolna do życia w prawie wszystkich siedliskach w okolicy, ale preferuje otwarte równiny z zalesionymi brzegami. Obszary uprawowe dobrze spełniają te cechy i są idealne dla gatunku. Z tego powodu ma tyle konfliktów z rolnikami.

Wrona amerykańska

Charakterystyka gatunku

Okazy amerykańskie zachowują typowy wygląd kruków. Całe jego ciało jest błyszczące, czarne, od dzioba po upierzenie. Mierzą nieco ponad 40 centymetrów długości i ważą średnio 450 gramów. Poza tym mają dość mocne kończyny.

Można odróżnić osobniki młode i dorosłe, ponieważ kolor ich ciała zmienia się (nieco) w zależności od wieku. Przed osiągnięciem dojrzałości wrony mają niebieskie oczy i ciemnobrązowe upierzenie. Ponadto ogon ma bardziej symetryczne pióra na końcach. W miarę wzrostu, proces linienia zakończy ciemnienie całego ciała i nada im typowy wygląd.

Gatunek ten jest uderzająco podobny do kruka zwyczajnego (Corvus corax), ale ten ostatni jest większy od amerykańskiego. Ponadto wokalizacje obu są różne, a dziób ma inny kształt. Aby móc je odróżnić, potrzeba dużo cierpliwości i dobrej obserwacji. Jednak nie jest to niemożliwe, gdy się do tego przyzwyczaisz.

Zachowanie

Gatunek ten ma dość dziwne zachowania, które nie są zbyt częste u innych ptaków. Wśród nich jest mrówka, która polega na umożliwieniu mrówkom wspinania się po ich piórach i wydzielaniu kwasu mrówkowego. Substancja ta służy jako rodzaj insektycydu, za pomocą którego udaje im się wyeliminować różne pasożyty zewnętrzne.

Z drugiej strony, wrona amerykańska jest bardzo towarzyska i chętna do współpracy z innymi gatunkami. Zazwyczaj tworzą stada tylko po to, by spać razem i chronić się przed zimnem. Ponadto, grupy również przychodzą do obrony tego samego terytorium, z niektórych osobników na zmianę strażników, podczas gdy inni odpoczywają lub szukać pożywienia.

To “altruistyczne” zachowanie może być obecne w innych aspektach ich życia. Na przykład, podczas składania jaj i lęgów, niektóre osobniki pozostają jako “ochroniarze” rodziny. To znaczy, że nie biorą udziału w lęgach i pomagają swoim partnerom w ochronie gniazda i obronie młodych.

Wokalizacje

Kruki mają duży repertuar pieśni, które wykorzystują w różnych wzorach, intonacjach, rytmach i postawach. W rzeczywistości uważa się, że duża elastyczność ich głosu jest tym, co pozwala im naśladować różne dźwięki (zarówno ptasie, jak i ludzkie). Według badań opublikowanych w czasopiśmie Zeitschrift für Tierpsychologie, umiejętność ta jest naturalnie wykorzystywana do prób nawiązania przyjaznych relacji.

Każda grupa wron amerykańskich ma zestaw wokalizacji, które ją identyfikują, dzięki czemu bez problemu rozpoznają się na odległość. Kiedy nowy członek dołącza do stada, wszystko, co muszą zrobić, to nauczyć się repertuaru piosenek. Mówiąc najprościej, muszą naśladować swoich rówieśników, aby uzyskać członkostwo.

Żywienie wrony amerykańskiej

Dieta tego ptaka jest uważana za wszystkożerną, ponieważ może on jeść prawie wszystko. Należą do nich ziarna, robaki, larwy, owoce, żaby, jaja, ryby, myszy, a nawet padlina. W rzeczywistości można go również uznać za oportunistycznego ze względu na dużą zmienność jego diety.

Wrona wykorzystuje również swoją niesamowitą zdolność poznawczą, aby się pożywić, w niektórych przypadkach szukając „narzędzi”, takich jak kawałki drewna, aby zdobyć pożywienie. Zaobserwowano również rzucanie nasion z dużych wysokości, aby spróbować je otworzyć wraz z upadkiem.

Reprodukcja

Ten ptak to społeczny gatunek monogamiczny, który osiąga dojrzałość płciową w wieku 2 lat. Zaloty rozpoczynają się od tańca, którym samiec stara się zainteresować samicę swoim atrakcyjnym upierzeniem. Po utworzeniu związku, oboje szukają cichego i bezpiecznego miejsca do budowy gniazda.

Wrona amerykańska nie jest zbyt selektywna w kwestii tego, gdzie złoży jaja. Z tego powodu nie ma określonego zachowania przy wyborze obszaru zagnieżdżenia. Jest w stanie wykorzystać w tym celu krzewy, drzewa, a nawet ziemię. Gdy wszystko będzie gotowe, samica złoży od 3 do 7 jaj, które będą wysiadywać przez 18 dni.

Status ochronny

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) klasyfikuje wronę amerykańską jako gatunek najmniej niepokojący. Oznacza to, że jego populacja, przynajmniej na razie, nie jest zagrożona.

Wysoka inteligencja tego ptaka pozwoliła mu uciec i przystosować się do różnych złożonych scenariuszy, więc prawdopodobnie dość dobrze zniesie presję ekologiczną spowodowaną przez człowieka. Jest to z pewnością fascynujący gatunek, o którym wciąż musimy się wiele dowiedzieć.

This might interest you...
Dlaczego wrony kraczą?
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Dlaczego wrony kraczą?

Kiedy wrony kraczą, przekazują złożone i świadome informacje. Dowiedz się więcej o tej wyjątkowej wokalizacji w tym artykule.



  • LaDeau, Shannon L.; Kilpatrick, A. Marm; Marra, Peter P. (2007). West Nile virus emergence and large-scale declines of North American bird populations. , 447(7145), 710–713. doi:10.1038/nature05829
  • Kilham, L. (1984). Cooperative breeding of American crows. Journal of Field Ornithology, 55(3), 349-356.
  • Capturing American Crows Using Alpha-Chloralose (Captura de individuos de Corvus brachyrhynchos utilizando Alpha-chloralosa)
  • Brown, E. D. (1985). The role of song and vocal imitation among common crows (Corvus brachyrhynchos). Zeitschrift für Tierpsychologie, 68(2), 115-136.
  • Good, E. E. (1952). THE LIFE HISTORY OF THE AMERICAN CROW CORVUS BRACHYRHYNCHOS, BREHM. The Ohio State University.
  • Cristol, D. A. (2005). Walnut-Caching Behavior of American Crows/Conducta de cargar y transportar nueces de parte de Corvus brachyrhynchos. Journal of Field Ornithology, 27-32.
  • Chamberlain-Auger, J. A., Auger, P. J., & Strauss, E. G. (1990). Breeding biology of American crows. The Wilson Bulletin, 615-622.
  • Hendricks, P., & Norment, G. (2015). Anting behavior by the northwestern crow (Corvus caurinus) and American crow (Corvus brachyrhynchos). Northwestern Naturalist, 96(2), 143-146.
  • Caffrey, C. (2000). Tool modification and use by an American Crow. The Wilson Journal of Ornithology, 112(2), 283-284.
  • BirdLife International. (2018). Corvus brachyrhynchos. The IUCN Red List of Threatened Species 2018: e.T22705990A131945410. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2018 2.RLTS.T22705990A131945410.en. Accessed on 10 January 2022.