Dlaczego duże psy żyją krócej niż małe psy?

30 października, 2020

Metabolizm i wysokie tempo wzrostu tych psów ma negatywny wpływ na poziom chromosomów. To jedna z przyczyn, dla których duże psy żyją krócej. Ostatnie badania opierają krótką żywotność dużych psów na szybszym starzeniu się w porównaniu do psów małych ras.

Klasyfikacja rasy jako dużej oznacza połączenie dużego wzrostu i objętości. Z wyjątkami, takimi jak wilczarz irlandzki, który jest chudym psem. Wszystkie te psy charakteryzują się wagą większą niż 40 kilogramów i średnią długością życia od siedmiu do ośmiu lat.

Patrząc na długość cykli życiowych ssaków można pomyśleć, że duże psy powinny żyć dłużej. W rzeczywistości, podczas gdy wiek wielorybów lub słoni może przekroczyć sto lat mysz żyje zaledwie dwa lata.

Jeśli jednak analiza koncentruje się na konkretnym gatunku ssaków uzyskuje się odwrotny trend, w którym małe osobniki żyją najdłużej.

Duże psy i wczesne starzenie

Zakładając, że średnia długość życia psa średniej wielkości wynosi około 13 lat, grupa naukowców z niemieckiego Uniwersytetu w Getyndze próbowała wyjaśnić niską średnią oczekiwaną długość życia dla mastifa lub doga niemieckiego.

W tym celu przeanalizowali dane dostarczone przez szpitale weterynaryjne, w których oceniano ponad 56 000 psów 74 różnych ras. Ich odkrycia, opublikowane w czasopiśmie naukowym American Naturalist dotyczyły przyspieszonego starzenia.

W ten sposób, gdy duży pies umiera w wieku zaledwie siedmiu lat nie znaczy to, że umarł młodo, ale że w tym wieku już osiągnął starość.

mastif tybetański

Ponadto dzięki obliczeniom statystycznym odkryli wzór wpływu masy ciała na zmniejszenie oczekiwanej długości życia. W ten sposób doszli do wniosku, że każde dwa kilogramy masy ciała skracają życie o miesiąc.

Jednak interpretując niemieckie badanie można zauważyć, że ich dane opierają się na analizie obserwacyjnej. Ale nie wyjaśnia to fizjologicznej przyczyny takiego starzenia. Właśnie tym aspektem starano się zająć w badaniu prowadzonym przez Uniwersytet Nauki i Technologii w Trondheim w Norwegii.

Długowieczność na poziomie chromosomów

Norweski zespół, kierowany przez biologa Thora Haralda Ringsby’ego, opublikował swoje wyniki w czasopiśmie naukowym Proceedings of the Royal Society koncentrując się na czynniku genetycznym na poziomie chromosomów.

W szczególności naukowcy przeanalizowali długość telomerów gigantycznych psów. Te telomery są najbardziej dystalnymi  częściami chromosomów i ich osobliwość zmniejsza się w czasie podczas podziałów komórkowych. Wykazano, że rozmiary tych regionów są bardzo małe w przypadku starzenia się lub chorób, takich jak rak.

Eksperyment wykazał, że metabolizm dużych psów i ich wysokie zapotrzebowanie na energię do wzrostu prowadzą do szybkiego podziału komórek z odpowiednim pogorszeniem telomerycznym.

chromosomy
W ten sposób pierwsze oznaki starzenia się olbrzymich psów pojawiają się na poziomie komórkowym. Dzieje się tak, ponieważ kiedy telomery osiągają krytyczny rozmiar zdolności komórki do podziału ulegają zmianie. Komórki mogą nawet obumierać.

Chociaż to upośledzenie genetyczne jest określane przez naturę i nie ma jeszcze sposobu, aby na niego wpłynąć właściciele mogą wpływać na długowieczność swoich zwierząt. Prowadzenie zdrowego stylu życia z odpowiednim odżywianiem, czułością i ćwiczeniami zawsze pomoże nam poprawić jakość i oczekiwaną długości życia psa.

  • Coren, S. (2017). Psychology Today. Can We Slow the Aging Process in Dogs? Recuperado de https://www.psychologytoday.com/us/blog/canine-corner/201701/can-we-slow-the-aging-process-in-dogs
  • Coren, S. (2017). Psychology Today. Why Do Large Dogs Have Shorter Life Spans Than Small Dogs? Recuperado de https://www.psychologytoday.com/us/blog/canine-corner/201701/why-do-large-dogs-have-shorter-life-spans-small-dogs