Konie z Afryki: historia ewolucyjnego sukcesu

01 Lipiec, 2020
Konie z Afryki przeszły wiele zmian w całej historii. Dziś są uważane za gatunek inwazyjny, ale to nie powstrzymało ich przed zdobyciem ogromnej liczby wielbicieli...
 

Ludzie często kojarzą Afrykę ze zwierzętami egzotycznymi, takimi jak lwy, nosorożce i żyrafy. Jednak konie z Afryki również mają bogatą i ciekawą historię, i stanowią świetny przykład na to, jak zwierzę może ewoluować i przystosować się do nowego i wrogiego terenu.

W tym artykule skupimy się na historii koni afrykańskich, ze szczególnym uwzględnieniem konia berberyjskiego.

Konie z Afryki: koń berberyjski

Koń berberyjski to jedna z najbardziej znanych ras koni w Afryce. Ich siła i zdolność adaptacji sprawiły, że konie te szybko rozprzestrzeniły się po Maghrebie. Wiele zostało oswojonych przez lokalne plemiona, które mieszkały głównie w środkowych regionach Afryki Północnej.

Istnieje wiele opowieści i wierzeń dotyczących narodzin berberów w mitologii afrykańskiej. Jednak tak naprawdę niewiele wiemy o ich pochodzeniu. Niektórzy eksperci stwierdzili, że ich przodkami mogły być dzikie konie, które przetrwały epokę lodowcową.

konie podczas wojny

Według legendy, arabscy ​​najeźdźcy przybywający do starożytnego regionu Berberii (rozciągającego się od współczesnej Algierii do granicy z Libią) byli zafascynowani tymi „półdzikimi” końmi.

 

Zachwyceni siłą, elegancją, zwinnością i wytrzymałością, bliskowschodni zdobywcy postanowili wykorzystać te konie w swojej armii. Wkrótce zaczęli też krzyżować te dzikie konie ze swoimi rodzimymi końmi czystej krwi arabskiej.

To dało początek pierwszym „krzyżówkom” i mogło mieć wpływ na współczesnego konia arabskiego.

Wojenna historia konia berberyjskiego

Ze względu na strategiczne położenie w stosunku do Europy, w Afryce Północnej doszło do wielu krwawych wojen w całej historii. Aż do lat 50. ludzie często używali koni berberyjskich na polu bitwy.

Kiedy konflikt w Afryce Północnej zaczął ustępować w latach 50. i 60., koniom tym nagle groziło wyginięcie. Ponieważ zwykle nie były wykorzystywane do podróży, a ciągłe walki i złe warunki glebowe oznaczały ograniczoną działalność rolniczą, liczba koni berberyjskich drastycznie spadła.

Wszystko zaczęło się poprawiać dopiero dzięki inicjatywie algierskiego hodowcy koni. W 1987 r. założył organizację Mondiale du Cheval Barbe (Światowa Organizacja Koni Berberyjskich). Jednak dzisiejszy berber wygląda zupełnie inaczej niż oryginał, z większą i solidniejszą budową niż u jego przodków.

Konie z Afryki: konie z Namibii

Początkowo, konie z Namibii były postrzegane jako gatunek inwazyjny, który mógł zakłócić niewielką populację miejscowej flory i fauny. W rzeczywistości toczyła się nawet debata na temat tego, czy konie te powinny zostać zabite.

Jednak zdolność koni do przystosowania się do tego nowego, trudnego terenu zwróciła uwagę zarówno mieszkańców, jak i naukowców. Te „inwazyjne” konie są jednym z niewielu gatunków koni, którym udało się przetrwać w środowisku pustynnym.

 
koń z Namibii

Po przeprowadzeniu serii badań i testów naukowcy zaobserwowali, że ich zdolność do adaptacji była wynikiem kilku zmian morfologicznych i fizjologicznych w ciele konia.

Zmiany fizyczne

Gdy przeanalizuje się ich morfologię, okaże się, że konie Namibii są mniejsze niż tradycyjny koń afrykański. Co więcej, ich wydajna praca nerek oznacza, że wytwarzają mniej moczu i muszą pić znacznie mniej wody niż konie w innych krajach.

Ta niesamowita transformacja doprowadziła ekspertów do zastanowienia się nad tym, jaki wpływ miałyby zmiany klimatu na zwierzęta, zwłaszcza ssaki.

Czy organizm konia może pomóc mu przetrwać w innych wrogich siedliskach? Nie mamy jeszcze odpowiedzi na te skomplikowane pytania. Ale nie można zignorować historii i doskonałej adaptacji koni z Afryki.

Tymczasem, „inwazyjne” konie Afryki stały się popularną atrakcją turystyczną w Namibii i okolicach. Dziś ich liczba rośnie, obecnie żyje w sumie ponad 300 zwierząt. Jak zawsze, wygląda na to, że konie te dobrze przystosowały się do stałej obecności ciekawskich obserwatorów.