Kozy - 4 rzeczy, które musisz wiedzieć o ich hodowli

08 Lipiec, 2020

Kozy to inteligentne i przyjazne zwierzęta o silnym charakterze. Jeśli zastanawiasz się nad kupnem kozy powinieneś wiedzieć, jak się nimi opiekować. Dlatego poniżej wskażemy główne aspekty, na które powinieneś zwrócić uwagę decydując się na adopcję jednego z tych zwierząt.

Opieka nad kozami może być świetną zabawą. Ludzie myślą o kupowaniu kóz, by cieszyć się ich mlekiem, ale także dla rozrywki i towarzystwa. Wiele osób hoduje kozy, aby pomogły im w walce z chwastami.

Ale zanim kupisz kozę ważne jest, aby wiedzieć, jak utrzymać ją w zdrowiu. Oto cztery rzeczy, które powinieneś wiedzieć:

Fizjologia kozy

Dorosłe samice ras średnich i dużych – w tym kozy alpejskie, kozy z Fuerteventury lub pireneńskie  – zwykle ważą od 60 do 80 kilogramów. Dorosłe samce tych samych ras ważą od 80 do 100 kilogramów. Inne mniejsze rasy, takie jak kozy górskie, verata i retinta ważą około 45 kilogramów. Kozy mogą żyć od 12 do 14 lat.

dziewczyna z kozą

Należy zauważyć, że samicę można doić do dwóch razy dziennie. Mleko kozie jest bardzo cenione, a jego skład nieznacznie różni się od składu mleka krowiego.

Potrzeby żywieniowe kozy

  • Świeża woda

Koza zawsze powinna mieć do dyspozycji czystą wodę. Należy wziąć pod uwagę, że spożywają one od 2 do 15 litrów wody dziennie. Są bardzo niespokojne, dlatego powinieneś używać ciężkich pojemników, aby uniknąć rozlania wody po uderzeniu kopytem.

  • Minerały

Minerały są niezbędne do codziennego odżywiania. Ważne jest, aby wiedzieć, że jeśli trzymasz owce i kozy razem musisz upewnić się, że minerały, których używasz są odpowiednie dla obu gatunków.

Wynika to z faktu, że owce nie tolerują miedzi, podczas gdy dla kóz jest ona niezbędnym suplementem. Niedobór miedzi u kóz może powodować wiele problemów zdrowotnych. W przypadku wspólnej hodowli owiec i kóz konieczne będzie osobne uzupełnienie diety kóz.

  • Dieta kozy

Kozy są przeżuwaczami. Oznacza to, że są zwierzętami z czterema komorami w żołądkach, które żywią się głównie sianem lub trawą, dlatego potrzebują co najmniej osiem godzin wypasu dziennie.

Najlepsze trawy to koniczyna i mieszane zioła. Używając tylko traw pastewnych musisz uważać, aby ich nie przekarmić. Ponadto zanim kozy dostaną się na pastwisko, upewnij się, że nie ma na nim żadnych toksycznych dla nich roślin.

Zdecydowanie zalecamy skontaktowanie się z lokalnym urzędem miasta w celu uzyskania pełnej listy trujących roślin dla kóz w Twojej okolicy.

koza

Kozy wolą jeść liście, chwasty i jeżyny. Ważne jest, aby wiedzieć, że wiele roślin ozdobnych, takich jak różanecznik, może być śmiertelny dla kóz.

Zboża mają bardzo wysoką zawartość tłuszczu  i powodują kamienie nerkowe u kóz, zwłaszcza u samic. Z tego powodu odradzamy częste karmienie kóz zbożami. Jednak zbożami można uzupełnić braki paszy. Zboża są również zalecane dla kóz z problemami z zębami lub z utratą wagi.

Opieka nad kozami

  • Zachowanie spokoju

Opiekując się kozami musisz być bardzo spokojny i delikatny. Kozy są z natury nerwowe i łatwo można je wystraszyć, jeśli na nie krzyczysz lub nie jesteś ostrożny.

Podczas obchodzenia się z kozami zaleca się stosowanie kantaru linowego. Jeśli Twoje kozy mają rogi możesz je za nie trzymać, aby je kontrolować. Jednak niektórym kozom się to nie podoba.

  • Zapewnij schronienie

Kozy potrzebują zadaszonego schronienia, a nie szopy. Zalecamy również podłoża z gleby, które mają dobrą wentylację, ale nie mają przeciągów.

Powinieneś zapewnić kozom dużo czystej, suchej słomy. Pamiętaj, że należy wymieniać ją codziennie.

  • Wybieg dla kozy

Oprócz odpowiedniego schronienia odpowiednia opieka nad kozami wymaga zapewnienia ogrodzonego terenu na zewnątrz. Idealnym ogrodzeniem dla kóz jest tkany drut o wysokości 4 stóp.

kozy

Ogrodzenia polowe, które mają duże, kwadratowe otwory stanowią zagrożenie dla kóz, zwłaszcza rogatych. Ich głowy mogą utknąć w środku. Zaleca się regularne sprawdzanie, czy pod ogrodzeniem nie są wykopywane otwory.

  • Przywiązanie

Wiązanie kóz – na długiej smyczy – nie jest zalecane, ponieważ może być to dla nich stresujące. Wiązanie jest również bardzo niebezpieczne, ponieważ koza może przypadkowo zawiesić się na linie.

Codzienna opieka nad kozami

Opieka nad kozami może być łatwym zadaniem. Trzymanie ich w czystym schronieniu, zapewnianie im trawy dobrej jakości, pożywnego jedzenia i dużej ilości słońca znacznie przyczynia się do zmniejszenia problemów zdrowotnych.

Jedną z rutynowych czynności jest przycinanie kopyt co cztery do sześciu tygodni. Jest to bardzo ważne, ponieważ zaniedbanie kopyt może prowadzić do kulawizny i infekcji. Ta procedura jest prosta, a weterynarz może nauczyć Cię, jak to zrobić.

Podczas codziennego kontaktu z kozami powinieneś zwracać uwagę na wszelkie zmiany fizyczne lub behawioralne. Objawy wskazujące na chorobę obejmują utratę apetytu, kulawiznę, apatię, duszności, biegunkę, wydzielinę z oczu lub nosa oraz nieprawidłową temperaturę ciała. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Upewnij się, że kozy są szczepione przeciwko wściekliźnie, tężcowi i Clostridium (CTD). Szczepionka przeciwko wściekliźnie może powodować osłabienie u kóz, dlatego inne szczepionki należy podawać co najmniej miesiąc przed lub po tym szczepieniu.

  • Barroso, F. G. (1988). Estudio sobre el comportamiento alimentario y social de la cabra doméstica en el sureste árido español (Doctoral dissertation, Universidad de Granada).
  • Seguí, B., Payeras, L., Ramis, D., Martínez, A., Delgado, J. V., & Quiroz, J. (2005). La cabra salvaje mallorquina: origen, genética, morfología, notas ecológicas e implicaciones taxonómicas. The majorcan wild goat: origin, genetic, morphology, ecological notes and taxonomic implications. Bolletí de la Societat d’Història Natural de les Balears, 48, 121-151.
  • Vives, J. A., & Baraza, E. L. E. N. A. (2010). La cabra doméstica asilvestrada (Capra hircus) en Mallorca ¿Una especie a erradicar? Galemys, 22, 193-205.
  • Mancilla Leytón, J. M. (2014). El papel de la cabra doméstica (Capra hircus L.) en la estructura y conservación del Monte Mediterráneo. Ecosistemas, 23(2).