Altın Kurbağa İle Tanışın

28 Şubat, 2020
Altın kurbağa o kadar zehirlidir ki, sadece bir miligram zehri 10.000 fare veya bir çift fili öldürebilir.

Zehirli hayvanları düşündüğünüzde muhtemelen aklınıza ilk gelenler yılanlar veya örümceklerdir. Ancak bu ‘kabiliyete’ sahip bazı kurbağa türleri de bulunmaktadır. Kolombiya’nın endemik bir türü olan altın dart kurbağası olarak da bilinen altın kurbağa buna bir örnektir. Bu konuda daha fazla bilgi edinmek ister misiniz? Okumaya devam edin!

Altın kurbağa: özellikleri ve yaşam alanı

Bu amfibiler kurbağa grubuna aittirler ve dünyadaki en toksik omurgalılar olarak kabul edilirler. Kolombiya’nın nemli ormanlarında ve Panama’nın ormanlık bölgelerinde yaşarlar. Deniz seviyesinden 200 metre yükseklerde yer alan yağışlı alanları, sıcaklığı en az 26 santigrat derece olan ve nem oranı ise % 80’den fazla olan yerleri tercih eder.

Fiziksel olarak altın kurbağa yetişkinliğe eriştiğinde 55 milimetre uzunluğa kadar ulaşabilmektedir. Bacakları arasında bitkilere tırmanmalarına yardımcı olan ‘yapışkan diskler’ bulunur. Ayrıca, alt çenelerinde ‘dişlere’ benzer bir yapıya sahiptirler. Bu yapı aynı yaşam alanında yaşayan diğer kurbağalardan bu canlıları farklı kılmaktadır.

Vücudu parlak ve çok dikkat çekicidir. Zehirli canlılar ailesinde yer alan diğer türlere benzer şekilde neredeyse tamamen sarı renktedir. Bazı türlerin ise ayrıca siyah lekeleri ve şişkin, koyu gözleri bulunur.

Altın kurbağanın beslenmesi ve üremesi

Bu amfibi esas olarak iki farklı karınca türüyle beslenir. Ayrıca cırcır böceği, böcek, sinek veya termit gibi ormanın nemli topraklarında yaşayan diğer böcekleri de yiyebilir.

Altın kurbağalar

Üreme konusunda ve diğer hayvanların aksine, altın kurbağa yaştan ziyade belirli bir boyuta ulaştığında cinsel olarak olgunlaşır. Çiftleşirken, erkek dişinin yakınına gelerek sesler çıkarır. Dişi yaprakların altına 15 yumurta bırakır ve erkeğin gelip bu yumurtaları döllemesini bekler. Dölleme işlemi tamamlandıktan sonra da erkekler yumurtaları izlemekten ve nemli kaldıklarından emin olmaktan sorumludur.

12 gün sonra yumurtalar yumurtadan çıkar ve iribaşlar başkalaşımlarını tamamlayana kadar babalarının sırtında yaşarlar.

Altın kurbağa zehri

Küçük ve çaresiz görünse de, gerçek şu ki bu kurbağanın çıkardığı zehir 10 kişiyi öldürebilir. Bir miligram zehri en az 10.000 fareyi veya iki Afrika filini öldürebilir.

Bu kurbağanın derisi batrakotoksin adı verilen bir alkaloid ile kaplıdır. Bu, avına dokunur dokunmaz kurbanlarının kasları kasılır ve kalp durmasından ölür.

Madde kurbağa gövdesinin dışında da zehir özelliğini yitirmez. Bu nedenle, bazı yerli kabileleri bu maddeyi oklarının uçlarında kullanırlar.

Altın kurbağa daldan bakıyor

Bu kurbağalarla aynı zehir türüne sahip Papua Yeni Gine’de üç kuş ve Dendrobates cinsinden bazı kurbağalar bulunmaktadır. Bununla birlikte, bu zehre daha küçük miktarlarda sahiptirler ve zehirleri altın kurbağanınkinden çok daha az toksiktir.

Zehirli kurbağadan evcil hayvan olur mu?

Küçük boyutu ve çarpıcı rengi nedeniyle, birçok insan evcil hayvan olarak altın bir kurbağayı tercih etmektedir. Bu hayvanlar çok zehirli oldukları için evcil hayvan olarak beslenmesi kesinlikle garip geliyor.

Bununla birlikte, bu kurbağalar esaret altında zehirli değildir. Bu temel olarak beslenme şekillerinin değişmesinden kaynaklanmaktadır. Kurbağaları meyve sinekleri ve cırcır böcekleriyle beslediğiniz için, derilerini ölümcül yapan gerekli toksini alamazlar.

Bu türden bir kurbağayı evcil hayvan olarak beslemek istiyorsanız, diyetinin ötesinde belirli gereksinimleri karşılamanız gerekir. Örneğin, tankını tüm yıl boyunca 20 santigrat derece civarında tutmalısınız. Ayrıca, fıskiye veya bunun için yapılmış diğer cihazları kullanarak onu ıslak tuttuğunuzdan emin olun.

Ayrıca, tankına taş, dal veya çer çöp koymanız gerekir, böylece bu yaprakların ve bitkilerin arasına saklanabilir ve bu malzemelere tırmanabilir. Bunun altında yatan fikir doğal yaşam alanı olan tropik ormanının bir kopyasını oluşturmaktır.

Zippel, K. C., Ibáñez, R., Lindquist, E. D., Richards, C. L., Jaramillo, C. A., & Griffith, E. J. (2006). Implicaciones en la conservación de las ranas doradas de Panamá, asociadas a su revisión taxonómica. Herpetotropicos. http://doi.org/10.3758/s13428-010-0044-x