Köpeklerde Deri Enfeksiyonları Tedavisi

27 Aralık, 2019
Köpeklerde meydana gelen deri enfeksiyonlarına "piyoderma" denir ve bakteriyel enfeksiyonlardır.

Köpeklerde deri enfeksiyonları sandığınızdan daha yaygındır. Doğru tedaviyi alamazlarsa, bu enfeksiyonlar köpeğinizin derisinden diğer organlarına yayılabilir. Hatta kan zehirlenmesine neden olabilir ve ölümcül olabilirler.

Bu enfeksiyonlar piyoderma olarak bilinir ve farklı formlar alabilir. Bunlar yüzey piyoderması, yüzeysel piyoderma ve derin piyodermayı içerir. İlk iki tip sadece derinin en dış tabakası olan epidermis dokusunda gelişir. Son tip dermise veya daha derin dokuya zarar verebilir.

Yüzey ve yüzeysel piyodermanın en yaygın semptomları kırmızı veya soyulmuş deri, papüller, püstüller, kabuklar, saçkıran ve kaşıntılı döküntüdür. Derin piyoderma nadiren kaşıntılı bir döküntü ile ortaya çıkar, ancak daha ağrılı deri lezyonları bırakabilir. Çoğu durumda, derin piyoderma, kan ve diğer bulaşıcı sıvıları salgılayabilen ülserler, kan çıbanları ve kan ve diğer enfeksiyöz sıvılar akıtan nodüller üretir.

Köpeklerde deri enfeksiyonlarına oldukça dikkat etmek gerekir. Çoğu durumda, bu enfeksiyonlar zoonotiktir, yani insanlara da bulaşabilir. Staphylococcus intermedius ve Staphylococcus aureus (yani stafilokoklar) bu enfeksiyonlara en sık neden olan iki bakteridir.

Deri enfeksiyonları tedavisinde özel şampuanlar kullanmak

Piyodermayı hem topikal hem de sistemik olarak tedavi etmek en iyisidir. Topikal bir tedavi için, şampuanlar deriye iyi emildikleri göz önüne alındığında en iyi seçeneğinizdir. En yaygın şampuanlar şunları içerir:

  • Benzoil peroksit
  • Etil laktat
  • Klorheksidin
  • Povidon iyot

Şampuan kullanmak hasarlı derinin ortadan kaldırılmasına yardımcı olur, bu da yaraların ve döküntülerin iyileşmesine yardımcı olur ve köpeğin ağrısını hafifletir. Bu şampuanları haftada en az iki kez kullanmak en iyisidir, ancak bir veteriner kullanım sıklığını doğrulamalıdır.

Köpeklerde deri enfeksiyonlarını tedavi etmek için florokinolonların kullanılması

Florokinolonlar, geniş spektrumlu bir antibiyotik sınıfıdır. Bu, çok çeşitli bakterilerle savaşabilecekleri anlamına gelir. Bu antibiyotikler köpeklerde deri enfeksiyonlarının %85.4’ünün tedavisinde etkilidir, ancak vakaların %4.9’unda etkisizdir.

köpeklerde deri enfeksiyonları

Florokinolonların kullanılmasındaki temel sorun, bakteriye karşı dirence neden olabilmeleridir. Sonuç olarak, bir hasta tedavi gördükten sonra, bazı bakteriler başlangıçta tedavi edilebilir olsa bile antibiyotiklere dirençli hale gelir. Daha sonra yeni, tedavi edilemeyen enfeksiyonlar üreterek olağanüstü bir oranda çoğalmaya başlarlar.

Köpeklerde deri enfeksiyonları tedavisinde rifampisin kullanmak

Rifampisin, tipik olarak kronik derin piyoderma ile savaşmak için kullanılan başka bir antibiyotik grubudur. Bu antibiyotikler derin dokudaki enfeksiyonları tedavi edebilir. Hatta, doğru yoğunlukta, bakterileri tamamen öldürebilirler.

Rifampisin ayrıca geniş spektrumlu bir antibiyotiktir. Bu nedenle, aynı florokinolonlar gibi bakteriyel dirence de neden olabilirler.

bakteri yakın çekim

Deri enfeksiyonu varsa köpeğinizi nasıl tedavi etmelisiniz?

Genellikle bir deri enfeksiyonunun tedavisi geçmişte işe yarayan yöntemler ile belirlenebilir. Enfeksiyonun şiddetine bağlı olarak antiseptikler veya topikal antibiyotikler etkili tedaviler olabilir. Bunlar arasında mupirosin ve fusidik asit bulunur.

Veterinerler sistemik antibiyotikleri sadece en ciddi vakalar için reçete eder. Bununla birlikte, daha önce herhangi bir mikrobiyolojik çalışma yapılmadan bu tür ilaçların yaygın kullanımı, bakteri direncinde bir artışa yol açmıştır. Ayrıca, penisilin ve metisilin gibi diğer antibiyotiklerin yanlış kullanılmasına yol açmıştır. Bu onları Staphylococcus sp. tedavisinde etkisiz hale getirebilir.

Köpeğinizin deri enfeksiyonuna sahip olabileceğini düşünüyorsanız, onu en kısa zamanda bir veterinere götürmek en iyisidir. Bazı cilt lezyonları bazen alerji, kuduz veya layşmanyaz gibi diğer hastalıklara neden olabilir. Bununla birlikte, bir veteriner antibiyotik reçete ederse, dozaj talimatlarını dikkatlice izlemeniz çok önemlidir. Bu, istenen sonuçları elde etmenize ve bakteriyel dirençlerten kaçınmanıza yardımcı olacaktır.

  • Beco, L., Guaguère, E., Lorente Méndez, C., Noli, C., Nuttall, T., & Vroom, M. (2013). Guía para el uso de antibióticos sistémicos en el tratamiento de infecciones cutáneas. Parte I: diagnóstico en base a la presentación clínica, citología y cultivo. Veterinary Record, 2013, 72-78.
  • Castellanos, L., Rodríguez, M., & Santos, A. (2011). Aislamiento e identificación bioquímica de microorganismos bacterianos a partir de infecciones de piel en caninos. Revista de Medicina Veterinaria, 1(22), 21-30.
  • Carlotti, D. N., & Atance, A. (1997). El empleo de la rifampicina en el tratamiento de las piodermas profundas crónicas del perro: revisión bibliográfica y presentación de trece casos clínicos. Clínica veterinaria de pequeños animales, 17(4), 0211-226.
  • Denamiel, G., Puigdevall, T., Más, J., Albarellos, G., & Gentilini, E. (2009). Prevalencia y perfil de resistencia a betalactámicos en estafilococos de perros y gatos. InVet, 11(2), 117-122.
  • González, J. L., Bravo, V., Peña, A., & Beral, M. (2006). Dermatología. Eficacia terapéutica del orifloxacino (Orbax) en el tratamiento de la pioderma canina: un estudio cínico abierto. Clínica veterinaria de pequeños animales, 26(1), 0009-12.
  • Herrera-Arana, V., González, J., & Iglesia-Quilca, D. (2006). Actualización en el manejo de antibióticos en las infecciones superficiales de piel y partes blandas. Acta medica peruana, 23(1), 32-34.
  • RÍOS AM, B. M., Ortiz, G., Ayllón, T., Smit, L., Rodríguez, D. M., & Sánchez, D. A. (2015). Staphylococcus multirresistentes a los antibióticos y su importancia en medicina veterinaria. Clínica Veterinaria de Pequeños Animales AVEPA, 35(3), 149-161.