Oto scynk - wąż czy może jednak jaszczurka?

Scynki to zwierzęta o wydłużonych ciałach, bardzo podobne do węży. Jednak ich fizjologia jest nieco inna. Czy wiesz, jakie są te różnice?
Oto scynk - wąż czy może jednak jaszczurka?

Ostatnia aktualizacja: 21 listopada, 2020

Chociaż jego wygląd jest dość zwodniczy, to scynk tak naprawdę jest jaszczurką. Większość scynków to zwierzęta lądowe, a niektóre żyją na drzewach. Jednak zwykle mają bardziej wydłużone ciała niż inne jaszczurki, więc są mylone z wężami.

Scynk żywi się bezkręgowcami, głównie owadami. Jednak niektóre z tych zwierząt je również rośliny, a większe gatunki żywią się kręgowcami. Większość scynków składa jaja, ale istnieje kilka gatunków jajożyworodnych i żyworodnych.

Rodzina Scincidae to bardzo zróżnicowana grupa, z wieloma podgatunkami scynkowatych. W rezultacie jest ich ponad 1200.

Najważniejsze różnice między jaszczurkami a wężami

Aby lepiej poznać to zwierzę, musimy wyjaśnić różnice między jaszczurkami a wężami. Chociaż oba są gadami, istnieją pewne kluczowe cechy, które sprawiają, że bardzo się od siebie różnią.

Większość jaszczurek ma suchą, łuszczącą się skórę. Ponadto jaszczurki mają cztery pazury i długi ogon. Ogólnie rzecz biorąc jaszczurki mają słaby ogon; mały cios lub pociągnięcie wystarczą, aby go oderwać. Jest to mechanizm obronny, który służy zmyleniu ich drapieżników, co pozwala jaszczurce uciec.

jaszczurka

Jednak utrata ogona może być również niekorzystna, ponieważ jest to obszar, w którym jaszczurki gromadzą tłuszcz. Ponadto ogony jaszczurek zapewniają stabilność i równowagę. Na szczęście jaszczurki mogą samodzielnie wyhodować nowy ogon.

Z drugiej strony mamy węże, które różnią się wielkością. Od afrykańskich węży wielkości ołówka po anakondy wystarczająco duże, aby połknąć bardzo dużą zdobycz. Żyją w prawie wszystkich niszach ekologicznych z wyjątkiem regionów polarnych. Jednak najwięcej węży jest w regionach tropikalnych i na pustyniach.

Węże i niektóre jaszczurki mają rozszczepione języki, które działają w połączeniu z narządami zmysłów podniebienia jako skanery środowiskowe. W przeciwieństwie do węży, jaszczurki mają ruchome powieki i doskonały wzrok.

Jak wygląda scynk?

Jak wspomnieliśmy wcześniej, scynki to w rzeczywistości jaszczurki. Jednak ciała tych zwierząt, co ciekawe, ewoluowały, by być bardziej podobnymi do węża, mimo że nadal są jaszczurkami.

Te zwierzęta mają bardzo małe nogi i to jest główna różnica, która odróżnia je od węży. Ponadto mają również głowę lekko uniesioną nad ziemią i skierowaną do góry.

Mają jednak bardzo długi i stożkowaty ogon, który można kilkakrotnie oderwać w ciągu życia, a on odrośnie. Scynki, które straciły ogony, najbardziej przypominają węże.

scynk z niebieskim ogonem

Wiele badań wskazuje, że ich wielkość może się znacznie różnić, tak jest wśród wielu ich podgatunków.

Ich rozmiary mogą wahać się od zaledwie kilku centymetrów do ponad 90 centymetrów długości. Niemniej jednak ich rozmiar będzie oczywiście zależał od siedliska i podgatunków, do których należą.

Geograficzne rozmieszczenie scynków

Geograficzne rozmieszczenie tych zwierząt wcale nie jest konkretne, ponieważ istnieje wiele różnych podgatunków. Mogą żyć w górach, sawannach, pustyniach, a nawet na użytkach zielonych. Jednak mogą być trudne do znalezienia, ponieważ zwykle bardzo dobrze wtapiają się w drzewa.

Kiedy są zakopane pod ziemią, nie będziesz w stanie ich znaleźć. Od czasu do czasu niektórym udaje się zauważyć scynki w ludzkich społecznościach. Niestety, ludzie zwykle zabijają je, gdy je widzą, ponieważ mylą je z wężami.

Nawyki reprodukcyjne

Reprodukcja scynka jest prawdopodobnie jedną z jego najciekawszych cech. W przeciwieństwie do wielu innych zwierząt, Scincidae nie okazują żadnego rodzaju matczynych uczuć. Samica zwykle odchodzi bez powrotu w momencie złożenia jaj lub narodzin młodych.

Podobnie jak inne rodzaje jaszczurek, niektóre scynki są jajożyworodne. Oznacza to, że noszą jaja wewnątrz organizmu dopóki młode nie będą gotowe do wyklucia. Ponadto niektóre jaja wykluwają się nawet w ciele matki.

Niemniej jednak, gdy tylko młode zobaczą pierwsze światło, zostają pozostawione same sobie. Matka nie opiekuje się nimi ani nie pomaga, młode muszą same znaleźć schronienie i pożywienie.

czarna jaszczurka

Coś podobnego dzieje się z jajorodnymi podgatunkami scynka. Samica stworzy swego rodzaju gniazdo, w którym jaja mają zapewnione ciepło i bezpieczeństwo z dala od potencjalnych drapieżników.

Jednak matka opuści gniazdo, gdy tylko zostaną w nim złożone jaja. Nie będzie w pobliżu, aby pomóc młodym wydostać się ze skorupki ani w żaden sposób zachęcić je do przetrwania.

Scynk: zachowanie i dieta

Gatunek ten zwykle spędza dużo czasu na drzewach. Scynki rzadko schodzą na ziemię i robią to tylko wtedy, gdy starają się znaleźć schronienie lub pokarm. Jednak są też podgatunki, które dla ochrony zakopują się pod ziemią, zamiast spędzać czas na drzewach.

Scynk bywa bardzo nieśmiały i dobrze radzi sobie w niewoli. Z tego powodu są też zazwyczaj dobrymi zwierzętami domowymi. Jednak ważne jest, aby upewnić się, że mamy odpowiednie środki, aby się nimi zająć. Obejmuje to określone środowisko, temperaturę i właściwą żywność.

Podsumowując, zwierzęta te żywią się głównie różnymi typami owadów. Może to obejmować chrząszcze, świerszcze, gąsienice i koniki polne. Czasami mogą żerować na małych gryzoniach, a nawet innych mniejszych gatunkach jaszczurek.

Ogólnie rzecz biorąc, ich dieta zależy od środowiska i tego, jakie pożywienie jest dostępne. Mamy nadzieję, że podobał Ci się artykuł o tych ciekawych zwierzętach! Do następnego razu.

To może Cię zainteresować ...
Bazyliszek płatkogłowy: opieka i charakterystyka
My AnimalsPrzeczytaj na My Animals
Bazyliszek płatkogłowy: opieka i charakterystyka

Bazyliszek płatkogłowy to zwierzę o tak imponującym wyglądzie, że zainspirował on wiele opowieści i baśni. Czytaj dalej, aby poznać to niezwykłe zw...



  • Bauer, A. M., & Branch, W. R. (1999). Field guide to snakes and other reptiles of Southern Africa. Copeia, 1999(1), 236.
  • Luiselli, L. (2006). Resource partitioning and interspecific competition in snakes: the search for general geographical and guild patterns. Oikos, 114(2), 193–211.
  • Hartweg, N. (1931). Apparent Ovoviviparity in the Mexican Skink, Eumeces lynxae Wiegmann. Copeia, 1931(2), 61.
  • Laird, M. K., Thompson, M. B., & Whittington, C. M. (2019). Facultative oviparity in a viviparous skink (Saiphos equalis). Biology Letters, 15(4), 20180827.