Rodzaje wilków i ich charakterystyka

Ochrona wilków wymaga wiedzy o ich podgatunku i zagrożeniach, na jakie są narażone.
Rodzaje wilków i ich charakterystyka

Ostatnia aktualizacja: 07 czerwca, 2022

Złodzieje bydła, demony i inne lekceważące epitety były używane od średniowiecza na określenie tych psowatych. Jest jednak wiele osób, które chcą, aby opinia publiczna poznała rodzaje wilków i ich biologię, aby mogła docenić ich prawdziwą i wspaniałą istotę.

Podążając tym tropem, znajdziesz tutaj ogólny opis tej rodziny taksonomicznej i jej najbardziej reprezentatywnych gatunków. Nie przegapcie tego, bo te ssaki są imponujące, piękne, a przede wszystkim godne szacunku. Zacznijmy.

Taksonomia i charakterystyka wilka

Wilk jest ssakiem z rzędu drapieżnych i z rodziny psowatych. Najwcześniejszy zapis skamieniałości Canis lupus (jego naukowa nazwa) pochodzi sprzed 800 000 lat. Są to drapieżniki, które przez lata przystosowały się do tego sposobu odżywiania, na co wskazują ich wysoko rozwinięte kły, prosty układ pokarmowy i żwacze, czyli mięśnie zamykające pysk.

Waga i rozmiar wilka różnią się w zależności od badanego podgatunku. Wilk to gatunek niegdyś szeroko rozpowszechniony w Eurazji i Ameryce Północnej, który do dziś został zdziesiątkowany przez człowieka. Obecnie jest to nadal najbardziej rozpowszechniony psowatych na świecie, jednak terytorium, które zajmują jest znacznie mniejsze.

Wilk Rudy

Jeśli chodzi o rodzaje wilków, istnieje kilka kontrowersji dotyczących ich klasyfikacji. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją 4 grupy:

  • Wilki białe: występują na Alasce i w arktycznej części Europy.
  • Wilki czerwone: na przedpustynnych obszarach Eurazji.
  • Wilk szary: Canis lupus pambasileus, na Alasce.
  • Wilki brązowe: te, które można zaobserwować na Półwyspie Iberyjskim i w Eurazji.

Rodzaje wilków: najbardziej reprezentatywne podgatunki

Istnieje kilka propozycji klasyfikacji podgatunków wilka. Liczby te wahają się od 16 do 32, więc tutaj znajdziesz najbardziej reprezentatywne przykłady Canis lupus. Nie przegap niczego o tych wspaniałych zwierzętach.

Wilk szary (Canis lupus) występuje głównie w Stanach Zjednoczonych, a wiele znanych dziś podgatunków wywodzi się od niego.

Wilk iberyjski (Canis lupus signatus)

Ten podgatunek wilka szarego jest endemiczny dla Półwyspu Iberyjskiego i ma status ochrony wrażliwej (choć nie można ignorować kontrowersji związanych z jego spisem i próbami umożliwienia jego eksterminacji przez lokalne władze). Żywi się małymi ssakami i ptakami, a także zwierzętami uważanymi za “gospodarskie”, takimi jak owce i kozy.

Wilk polarny (Canis lupus arctos)

Podobnie jak wilk iberyjski, wilk polarny jest endemitem występującym w Kanadzie i na Grenlandii. Mimo że żyją w ekstremalnie zimnym środowisku, są nieco mniejsze niż inne podgatunki, ważąc do 45 kilogramów. Ich gęste, białe futro chroni je przed niskimi temperaturami.

Wilk arabski (Canis lupus arabs)

Innym typem wilka, który można spotkać na całym świecie, jest wilk arabski. Kiedyś zamieszkiwał cały Półwysep Arabski, ale teraz żyje tylko na niewielkich obszarach południowego Izraela, Iraku, Omanu, Jemenu, Jordanii, Arabii Saudyjskiej i części południowego półwyspu Synaj w Egipcie.

Jest zwierzęciem samotniczym (rzadko widuje się go w grupach do 12 osobników), a jego ciekawostką jest to, że nie wyje. Żywi się głównie małymi ssakami kopytnymi, gryzoniami i zajęczakami.

Wilk euroazjatycki (Canis lupus lupus)

Pomimo swojej nazwy i szerokiego występowania na kontynencie, wilk europejski występuje także w dużej części Azji. Jest to jeden z największych podgatunków, osiągający wagę do 70 kilogramów.

Wilk syberyjski (Canis lupus albus)

To kolejny rodzaj wilka, który zamieszkuje zimne tereny. Jak wskazuje jego nazwa, można go znaleźć w rosyjskiej tundrze, a także na Syberii. Jest to gatunek koczowniczy, który zdobywa pożywienie na zwierzętach wędrownych w swojej okolicy.

Wilk meksykański (Canis lupus baileyi)

Ten północnoamerykański psowatych jest uważany za wymarły na wolności. Jego zasięg (przed spadkiem liczebności populacji) rozciągał się od Pustyni Sonoran, Chihuahua i środkowego Meksyku do zachodniego Teksasu, południowego Nowego Meksyku i środkowej Arizony.

Podjęto wiele wysiłków, by chronić ten gatunek: w 2017 roku pierwszy wilk urodzony na wolności z powodzeniem połączył się w pary i odchował zdrowy miot.

Wilk (Canis lupus manningi)

Podobnie jak gatunki endemiczne i rzadkie, wilk ten zamieszkuje tylko Wyspę Baffina w Kanadzie. Jest najmniejszym z wilków arktycznych i przypuszcza się, że pochodzi z północnej Grenlandii. Rzadko można je spotkać w stadach.

Wilk (Canis lupus pambasileus)

Jest to jeden z największych wilków na świecie, waży do 70 kilogramów. Żyje w Jukonie, prowincji Alaski, i organizuje się w małe stadka liczące do 8 osobników. Jego populacja jest zagrożona przez nosówkę i wściekliznę.

Dingo australisjki (Canis lupus dingo)

Dingo to kolejny rodzaj wilka występujący poza kontynentem europejskim i amerykańskim. Występuje w Australii i części Azji. Jest mniejszy od swoich taksonomicznych kuzynów, waży średnio około 32 kilogramów.

Sierść dingo jest jednolicie ubarwiona, od czerwonawej do żółtej, zdarzają się też osobniki z albinizmem.

Wilk  (Canis lupus crassodon)

Wilk ten występuje endemicznie na wyspie Vancouver w Kanadzie i jest zagrożony wyginięciem. Jego futro, białe lub szarawe w zależności od pory roku, żyje w dużych stadach liczących do 35 osobników. Konieczne są dalsze badania nad tym gatunkiem, aby go chronić, gdyż rzadko ma on kontakt z ludźmi.

Białe wilki, a rodzaje wilków

Wilk kanadyjski (Canis lupus occidentalis)

Ich zasięg rozciąga się od ujścia rzeki Mackenzie na Oceanie Arktycznym do północno-zachodnich Stanów Zjednoczonych. Są dość wysokie (około 85 cm w kłębie), ale smukłe. Żerują na dużych zwierzętach roślinożernych polujących w stadach, a także na małych ssakach i ptakach.

Jak widzisz, te niesamowite psowate (i wszystkie te, których brakuje na tej liście) są jeszcze jednymi ocalałymi przedstawicielami natury, pięknymi i głęboko patrzącymi, próbującymi żyć w świecie, który staje się dla nich coraz mniejszy. Szanujmy je, dbajmy o nie i żyjmy razem w pokoju.

To może Cię zainteresować ...
Dlaczego wilk meksykański jest zagrożony?
My Animals
Przeczytaj na My Animals
Dlaczego wilk meksykański jest zagrożony?

Wilk meksykański jest zagrożony wyginięciem od lat 50-tych. Niewielka liczba została ponownie wprowadzona do ich dawnego siedliska.



  • Ferguson, A. D. H. (2019). [Re] animating Predator Conservation: Linking Perspectives on the Reintroduction of the Mexican Gray Wolf (Canis lupus baileyi). Arizona State University.
  • Scott, B. M. V. (1979). The Vancouver Island wolf (Canis lupus crassodon): an initial study of food habits and social organization (Doctoral dissertation, University of British Columbia).
  • Canis lupus (gray wolf). (s. f.). Animal Diversity Web. Recuperado 6 de junio de 2022, de https://animaldiversity.org/accounts/Canis_lupus/